من و بی مخاطب نوشت هام

سلام

2006-10-20T16:46:00.000-07:00

دوباره سلام

هنوز هم مرا به خانه هاتان راه می دهید؟بعد از این غیبت ِ طولانی!!!..و هنوز هم به دیدنم خواهید آمد؟؟ مرا که یادتان نرفته

ارادتمند ِ شما:ماه بانو

پیش زمینه؟

2006-04-14T04:17:00.000-07:00

دوست پسرم زنگ زد...لقمه ی کره مربایم را نداختم روی میز و پریدم سمت گوشی
من:جانم؟""آخر از دیشب حرف نزده بودیم...دلم تنگولیده بود""
اون:ماه بانو؟تو به مامانت چیزی گفتی؟؟راجع به من؟؟
من:نه!!!!!!!چی شدهههههههههه؟
اون:مامانم گفت: یکی صبح زنگ زد گفت من فلانیانم!!...خانوم فلانی می خوام ببینمتون
من: خب؟"با چشمای گرد شده
اون:شماره ی خونه رو بگو...چک کنم...بذا برم خونه
من:بدووووووو
چند دقیقه ی بعد
من:خب؟
اون: نه شماره ی شما نبود چند دقیقه ی دیگه زنگ می زنم
من:یعنی چی؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟
و با فکری ناراحت به دوستم که روبروم نشسته بود خیره شدم...یعنی چی آخه؟
گوشیم زنگ خورد با اولین زنگ برداشتم...با ناراحتی و عصبانیت:بله؟؟
صدای پشت تلفن ماه بانو جان...اشتباه کرده این داداشی من...اون خانوم فلانی بوده نه فلانیان
من:ا؟شمایین؟آقا...؟سلام....از طرف من محکم بزنین تو سر اون پسرک
داداش مربوطه: چشم...اصلا خودتو ناراحت نکن عزیزم
من:!!!!!!!!!!!!!!!!!!...مرسی

چقدر بده که من همیشه آماده ی شنیدن خبرای بدم...!...ای داد بیداد

سال نو

2006-03-21T04:44:00.000-08:00

آیا زندگی خود را دوست دارید؟؟
پس وقت خود را هم دوست داشته باشید..چون زندگی شما از آن ساخته شده است
اما با کسی که خیلی دوسش داری اما اصلا برای وقتت ارزش قائل نیست باید چه کار کرد؟؟
می دونم که عمدی در کار نیست...اما تربیتش اینجور بوده....با این تفاوت می شه کنار اومد؟؟...می شه اصلاحش کرد؟؟
تلاشم تو زندگی این بوده که جوری رفتار کنم که...اگه سر یه قرار حتی دوستانه 3 دقیقه دیر کردم نگرانم بشن...و اگه این 3 دقیقه شد 15 دقیقه مطمئن بشن که من مردم!!!!!!یا قصد ندارم بیام( که تمام تلاشم بر اینه که این حالت بعد از فیکس شدن قرار پیش نیاد)...نمی دونم با این اخلاقش چی کار کنم؟
مخصوصا این روزا که وقت واقعا برام در حکم طلاست.....امیدوارم بتونم اصلاحش کنم
***
سال نو مبارک....85 خوبی داشته باشید
و باز هم از گلوی حافظ گل می بارد
سال و فال و مال و حال و اصل و نسل و تخت و بخت
بادت اندر شهریاری برقرار و بردوام
سال خرم فال نیکو مال وافر حال خوش
اصل ثابت نسل باقی تخت عالی بخت رام
***
دو شب پیش یهو دز نمکم بالا رفت و نیمه شب مردم آزاریم گل کرد :دی...دوستم بهم گفت: می خور و منبر بسوزان....مردم آزاری نکن!!...اما نمی شد که
به گوشی بچه ها زنگ می زدم و از خواب ناز بیدارشون می کردم...بعد اس ام اس می زدم که:(ال جی)شما را به ادامه ی خوابتان دعوت می نماید :دی
حسابی خندیدیم با بچه ها....کاش همه ی مردم آزاری ها با هدف شوخی باشه....نه سوزوندن ریشه ی زندگی مردم!...نه؟
***
راستی این اهنگ " شهر عشق" جهان رو اگه تا الان گوش نداده اید حتما توصیه می کنم امتحانش کنید...من که عاشقش شدم
***

سرتون سلامت دلتون شاد

از همه جا

2006-03-14T12:00:00.000-08:00

سلام
مدت هاست ننوشتم...از دنیای وبلاگ هم خیلی دور شدم...گاهی گداری می خونم اما خیلی کم نظر می دم
به شدت درگیر یک پروژه هستم که کاملا داوطلبانه گذاشتمش توی دامن خودم!!...روز و شبم را یکی کرده..دعا کنید تمامش کنم...آن هم با موفقیت
برای عید هنوز معلوم نیست چه می کنیم..راستی هفته ی آخر با اعتماد به نفسی بی مثال خودمان را تعطیل نمودیم...این خودمان یعنی فقط خودم
***
توی تریای دانشگاه نشسته بودیم"نگید چه لوس...بوفه نیست...واقعا تریاس...بچه های دانشگاه های دیگه میان می گن بریم لابی:دی" ما هم کلی به تریایمان افتخار می کنیم...داشتم می گفتم نشسته ودیم...بچه ها پوشه ی اموزشگاه رانندگی ام را دیدند...وحید با نیشی تا بناگوش باز گفت:هنوز گواهینامه نگرفتی؟..من:پارسال داشتم می گرفتم که...حرفم را قطع کرد و گفت:داشتی می گرفتی که خورد به تیرک..نه؟...و صدای خنده ی بچه ها
دریاچه ی نمک بودی نمی دانستیم وحید خان
***
ما یک محمد داریم توی دانشگاه که بگی نگی یک جورهایی بابای بچه های مدیریت است...خیلی دوستش داریم...چند روز
پیش فربد زنگ زد و درآمد که مادر محمد رفت...به همین سادگی...کاش تهران بودم و می توانستم در مراسمش شرکت کنم...دوستان به جای ما رفتند و یکی می گفت...محمد رفت بالا و حرف زدوووکمی آرام شده بود...از مسجد که بیرون آمد دو زانو افتاد زمین...از دیدن جمعیتی که از دانشگاه رفته بودند منقلب شده بود

محمد جان...پشت تلفن بیش از این نمی توانستم بگویم...باز هم تسلیت
***
راستی خیلی چاق شدم....بس که بد غذا می خورم...یک روز تمام هیچ نمی خورم بعد یکهو یک ساندویچ چرب و چیلی...اه...رژیم خوب کسی سراغ ندارد؟
***
راستی لپ تاپ خریدم چند وقت پیش...سونی..وایو...کلی دوستش می دارم
البته خواستیم قاتوق نانمان شود بلای جانمان شد...حالا همه جا باید کار کنم و بهانه ای ندارم که بابا این جا سیستم ندارم همکاران پروژه:)....شما خوبید راستی؟..دلم تنگیده بود براتان
***
زردی و رنجوری من از تو...سرخی و خرمی تو از من....آتش چهارشنبه سوریتان بی خاکستر به دنبال باد

***
برای امشب بس است
نوشتن بیرون پریدن از صف مردگان است
پس می نویسم...پس بنویس

خوبين شما؟

2006-02-07T14:27:00.000-08:00

اول از همه ممنون از اونايي که تولدمو يادشون بود...مرسي

دوم سلام

سوم من موهامو هاي لايت کردم ايندقر ناز شدم

چهارم ترم اول تموم شد و من با نمراتي درخشان ترم دومي شدم و جوگير شدم و 24 واحد برداشتم

پنجم اينکه اين ترم ترم زوجه و بنده پدر مبارکم قراره در بياد با اين واحدها

شيشم من 6 واحدمو دانشگاه تهران برداشتم البته برام واحد حساب نمي کنن اما کل نمره گذاشتم مي خوام نمره ي اول کلاسو بگيرم استاد يکيش از شريف مياد و فقط ام بي اي اونم تو شريف درس مي ده اون يکي هم دکتراي مديريت داره

مي خوام کل بچه هاي آي تي و فني رو بخوابونم

ديگه؟فردا ميريم دريا

ديگه؟با يکي از دوستاي خفن درس خونم برنامه ريزي درسي کرديم قراره برم کتابخونه ي دانشکده شون درس بخونم

ديگه؟يکي از دوستام شلنگ گرفت سرتاپامو قهوه اي کرد...اولش دلم شکست بعد گفتم لق.....!بي ادب نشم

ديگه؟يه ماه ديگه اگه خدا بخواد و 14 معصوم رضا بدن من ماشين دار مي شم

ديگه؟دوست پسرم دوسم داره

ديگه؟دوست پسر دوستم ولي دوستمو دوست نداره....خنجر من کوووووو؟

ديگه؟دلم واسه اينجا يه ذره شده بود و واسه شماها نيم ذره

دارم يار دبستاني من رو گوش مي دم هربار که اين آهنگو مي شنوم چشام خيس مي شه و ياد اون صحنه مي افتم...هموني که يه پسره با ماسک يه دختره بي هوشو گرفته رو دستاشو داره مي دوه

ياررر دبستاني من با من و همراه مني

دشت بي فرهنگي ما

کي مي خواد يه تکوني بده به هيکل قناصش؟اين دشت بي فرنگي ما؟

راستي ترانه ي اين يارو وقت مسابقه چقد خوکشله

***

چقدر حرف زدم من

تو سبفت زندگي هرچند باهم مي جنگيم

اما رفيق راهيم

در انتها يه رنگيم

کاااششش.. کاش همين باشه

عيد مبارک

2006-01-11T01:46:00.000-08:00

عید مبارک

بهترین فال

خوشترین حال

شیرین ترین روز

شادترین قربان این عید

بر همگی شما مبارک باد

سلام سلاااام

2005-12-30T09:16:00.000-08:00

من خوبم

الان تو یه کافی نتم اومدم خوابگاه دوستم که علم و صنعت می خونه

امتحانا کم کم دارن شروع می شن

دهنم آفت زده و من رسما دارم از درد می میرم

هوارتا کلاس می خوام برم که بعدا می گم

الان اینجا سه نفر منتظرن که من پاا شم فقط گفتم یه سلامی گفته باشم

باااااای

سلااااااااااااااااام

2005-12-08T10:36:00.000-08:00

انقدر نيومدم که نمي دونم از چي بنويسم

دلم براي اين دنيا و آدماش تنگ شده بود

اما حال کردم که معتاد نشده بودم..لازم نشد به تخت ببندنم:)من الان خونه ام

ديروز به خاطر تعطيلي دانشگاه ها اومديم شمال فردا هم مجبوريم برگرديم...نمي شه چند روز ديگه هم آلودگي ادامه پيدا کنه آقايون مسئولين محترم؟:دي...وايي از چي بگم؟

سجاد رفته سر کار...آفرين...يکي از بروبچ بلاگ زده ..باريکللا....مانيا رفته کانادا...اي ول...ديگه خبري نبود؟
منم که خوبم

ااا چرا نيگا مي کني؟...شيطون شدي کلک!..چشات دوب دوب مي کنه هااا:))راستي

روز دانشجو درهاي دانشگا ها بسته مي شود

گرفتين؟
راستي چه مي کنه اين چاووشي....مي خندم...حتي اگه اين خونه زندون بشه مي خندم

شادددددد باشين

تولدت مبارك

2005-09-30T11:13:00.000-07:00

سجاد جان

تولدت مبارك

ايشالله هرچقدر دلت مي خواد عمر با عزت داشته باشي

اگه مسافرت نبودي يه جشن تولد وبلاگي مي گرفتيم برات...كافه نادري:))...من و تو و مريم و هركي كه دلش تولد مي خواست

بازم مي گم

سجاد جانم...دوست خوبم...تولدت مبارك

زندگي دانشجويي

2005-09-29T15:00:00.000-07:00

تهرانم...دو روزه فقط دنبال خونه ايم...هم خونه پيدا كردم...خونه هم...يه خونه ي دو خوابه تميز نوساز تو يه جاي خوب طبقه ي چهارم

قيمتشم خيلي بالا نيست...خلاصه مناسبه

فردا بايد بريم براي بستن قرار داد

دعا كنين فردا حل بشه مساله ي خونه

خونه پيدا كردنم كار سختي بوده ها

ديگه؟

از شنبه كلاسام شروع مي شه

بيست واحد دادن بهم...به دوستم كه حقوق قبول شده شونزده واحد دادن فقط...منم كلي كلاس گذاشتم واسش:))...ديگه؟

روز اول تو دانشگاه مسئول حراست يه گير تميز به ما داد

چيزه...گاو پيشوني سفيد ديدين؟...ماه بانوشونم:دي

نه آرايش داشتم نه موهام آن چنان بيرون از مقنعه بود فقط مانتوم كوتاه بود....منم چنان پيچوندمش و اسممو بهش نگفتم كه از همون موقع تاحالا در حال كيفيدنم: دي

ديگه؟

الان خونه ي دوستمم...نشستم پاي پي سيش...انقده دلم واسه نت و وبلاگم تنگ شده بود...اما يه دقيقه هم وقت آزاد نداشتم تا الان

يه گوشي نوكيا ديدم جديده نسبتا 6630 اگه اشتباه نكنم...مي گم مامان من اينو مي خوام...مي گه: زندگي دانشجويي : دي

مي گما...چيزه...بي خيال دانشگاه شين....انقد خونه ي بابا خوبههههه: دي

ديگه؟

خونمون آسانسور نداره...ما هم طبقه ي چهارم...آي بايد از پله بالا پايين بريم....من تا يه ماه ديگه نصف مي شم...به اين مي گن رژيم سر خود:))...دوستم اينجا خوبش برده طفلك...منم زودتر برم

ديگه؟

يه مانتو خريدم آي بلنده هاااا...شلوار بلند....كيف دانشجويي....كلا هم قراره مشكي بريم دانشگاه به قول يارو:مشكي پوشان پيرهن مشكي ما از غم ما نيست....از ترس ماست : دي از ترس خانوم خر زهره(مسئول حراست بچه هاي سال بالايي اين اسمو گذاشتن واسش: دي ) اما خودمونيما برازندشه

ديگه؟

با اينكه خيلي خسته ام خوشحااااااااااااااااالم چون اونو!! دارم...حرفاشو همفكري هاشو دوس دارم

خوشحااااااااااالم

ديگه؟

شبتون به خير

برم لالا

دعا كنين فردا قراردادو ببنديمو خلاص

***

دلا معاش چنان كن كه گر بلغزد پاي

فرشته ات به دو دست دعا نگه دارد

همه چيز...از همه جا

2005-09-26T02:47:00.000-07:00

وقت زيادي ندارم...هنوز وسايلم را جمع نكرده ام...حوصله ي هيچ چيزا را ندارم...نه اينكه خوش نباشم ها...زيادي خوشم...اما باز هم كسلم...منگم....و تنها كاري كه دلم مي خواهد بكنم اين است: دراز بكشم توي تختم...شب تا صبح...صبح تا شب!....فردا شب بايد چمدانم را بردارم...با خانه و پدر و برادرم خداحافظي كنم...و با مادر به سوي آينده اي هنوز نه چندان معلوم گام بردارم...مساله ي هم خانه اي بدجور ذهنم را مشغول كرده....خانه را مي شود با شل كردن سر كيسه جور كرد اما هم خانه اي...دعا كنيد گير آدم بدي نيفتم
ديشب رفتم بالا....و لباس هاي تازه شسته شده را اتو كردم...مانتوهايم...شال و روسري...به مقنعه ي سبزم كه رسيدم يك لحظه جا خوردم...دو سال است كه مقنعه نپوشيده ام...به مقنعه هاي رنگي علاقه دارم بهتر از سياه پوش شدن محض است...يكي از دوستانم زنگ زد...آخرهاي شب بود...همان مسعودي كه ازش گفته ام...با دوست دخترش مشكل دارد...مي گويد گير است...دوست ندارد با دختر ديگري حرف بزنم...ديدم خيلي گرفته است..گفتم حق داري!...دختره ي پر رو!!...اما الان كه فكر مي كنم نمي دانم حق با كيست؟مهسا شايد بيست امين دوست دختر مسعود ما باشد...بايد بپذيرد كه مسعود عادت كرده....از طرفي......نمي دانم...دلش براي خودش تنگ شده بود...به نظر شما بايد چه كار كند؟
***
ديشب يكي ديگر از دوستانم اس ام اس زد...با اين مضمون..ماه بانو جونم دوست پسر بيست مي خواي؟ گفتم:كيه؟...گفت:اسمش اشكانه...پسر مهربونيه...بچه تهرونه و مايه هم هست...با كلاسه...اله...بله...دوست دوست پسرمه!!...كف مباركمان بريده بود...نه از اين پسر اوكازيون...بلكه از اين طرز دوست دختر يابي...طرف رو نديده نشناخته....انگار كن به تو بگويند ماشين خوب ميخواي؟...كارمند خوب مي خواي؟؟؟لعنت به اين دنياي ماشيني و اين آدم هاي ماشيني تر...!!!...گفتم:نمي خوااااام....گفت:اوكي...به نيما مي گم كنسلش كنه ها...."مي خواست تحريكم كنه"..گفتم:اوكي...بگو كنسلش كنه!!!
هركي داوطلبه دستشو ببره بالا:))..اين دوست من پروبالش پره انگار حسابييييي...:دي...اشكان جونو كسي نمي خواد؟
***
راستي به يه عاقل:اين بار شما بزرگ شو...يعني نمي داني كه دانشگاه غيرانتفاعي هم از طريق كنكور دانشجو مي پذيرد؟؟؟؟...پول مي گيرد درست!!...اما كنكور هم دارد جانم
***
من منصور را خيلي زياد دوست مي دارم...چه بكنم من؟؟
سكوتت رو شكستي تو...اگه زود بود...اگه دير بود...برو بشكن سبوي غم...جريمه هاش همه با من
***
راستي...زود باور نباشيد...خواهشاااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااا
و يك ضرب المثل قديمي مي گويد:اگر شنيدي خاك و زمين عوض شد باور كن...اما اگر شنيدي اخلاق يكي عوض شد باور نكن
اصل ضرب المثل فارسي نيست...اميدوارم معنايش روشن باشد
***
راستي...مي گويند:ترم اول بچه مثبت باش كه تابلو نشي جلو حراست....بعد هركار دلت خواست بكن...اما از طرفي مي گن هر مدلي كه رفتي تو دانشگاه همون جور بيا بيرون...نگن فلاني جنبه نداشت...عوض شد...ساده ي ساده اومد بعد يه ترم همه كار كرد!!!
نمي دونم واللا...هم اكنون نيازمند همفكري سبزتان هستيم
راستي دنبا جان...درست است كه مي گويند توي دانشگاه هاي غيرانتفاعي به پوشش بيشتر گير مي دهند؟؟
اصلا حس گير داده شدگي ندارم...مي خوام كيسه بپوشم برم دانشگاه
***
شايد تا يك هفته آپ ديت نكنم...بدانيد زنده ام و نفسي مي آيد و مي رود...دربدر دنبال خانه و هم خانه ام...و عادت به محيط دانشگاه....به عنوان دانشجو!!...تنهايم نگذاريد...اينجا با حضورتان به يادم بياوريد كه تنها نيستم...راستي مهر نيز آمد...و ديگر پرسش مهري در كار نيست....به نظر شما جو شهر چه طور مي شود؟؟...به خواهر و برادر هم گير مي دهند يعني؟...يعني مي شود اينهمه آدم را كنترل كرد؟چه مي شود؟...بابا خير سرمان دانشجو شديم ها
***
ديروز من ناهار پختم...كتلت...توي خيابون اگه كسي و ديدين كه شبيه كتلت شده بود بدونيد منم...چون فعلا فقط همونو بلدم!!:ديي
***
شاد باشين
سرتون سلامت

يك پست در وبلاگ من

2005-09-25T04:13:00.000-07:00

چرا ما از خرد كردن ديگران لذت مي بريم؟
چرا مي گوييم همه گناهكار هستند مگر اينكه خلافش ثابت شود؟

چرا به كسي كار داريم كه كاري به ما ندارد؟

چه مي دانم!..بي خيال

چرا بي خيال؟؟

چون اين روزها زيباترين روزهاي زندگيم هستند....نازيلا مي داند...مريم مي داند....سجاد هم....راستي اي يك عاقل"نويسنده ي يك كامنت در پست قبلي"بريد بخوانيد اگر حوصله اش را داريد

من دانشگاه قبول شدم...نه آزاد نه دولتي!!..من غيرانتفاعي قبول شدم...براي همين تاريخ ثبت نامم فرق مي كند با بقيه

اما مگر مهم است كه تو چه فكر مي كني؟

فقط جوابت را مي دهم تا خودم اذيت نشوم و خالي شوم

من هفت سال تهران زندگي كردم...تهران را با تمام تغييراتي كه كرده مثل كف دستم مي شناسم...اما تو فكر كن من رفتم و اسم چند جا را پرسيده ام

تو آنقدر براي خودت ارزش قائل نشده اي كه نشاني از خودت بگذاري

من دروغ مي گويم؟؟؟؟...شايد تو خودت آدم بيكاري باشي كه با جان و دلت براي يك وبلاگ وقت و انرژي بگذاري...دوست پيدا كني و دروغ بنويسي

براي من كه اينكار معنايي ندارد

براي تو نيز كسي دعوت نامه نفرستاده

اما اگر باز هم آمدي خب آمدي

راستي شمال من نه عدل دارد نه برابري....نه آن قدرها زيباست اما من دوستش دارم

من تمام خاك ايران را دوست دارم...وجب به وجبش را

چون هويتم را از اين خاك دارم

شايد خاك پاك!! نتوانم بناممش...اما خاك پاك من!!است

راستي به تو چه رسيد با گفتن اين حرف ها؟؟؟

هوم....يك پست در وبلاگ من

نوش جانت!!!!!!...اما كمي بيشتر فكر كن

راستي قول مي دهم هر لحظه بزرگتر شوم

مرسي از توجهت

صبح آمد

2005-09-23T21:45:00.000-07:00

صبح آمد با كوله باري از اميد
بعد از مدت ها صبح زود بيدار شدم..هواي پاك اول صبح...نرمش آقاي حامديان و گروهش..و ترانه هاي آرش...يك دو سه پيك ها بالا...حال كنيد با هم هستيم
صداي اسپيكر را تا ته بلند مي كنم...اين هم از مزاياي زندگي نكردن در آپارتمان..خانه مان ويلايي ست..با حياطي نسبتا بزرگ..همسايه هامان هم البته با حال تر از خودمان..داشتم مي گفتم...صبح زود بيدار شدم...در جمع خانواده صبحانه خوردم...و بعد با عمو حامديانم نرمش كردم...چقدر با نرمش حال مي كنم من!...واي آرش و آن دختر خوشگله...اسمش چه بود؟...دل من مشكل پسنده...يالله بگو آره....عشق در هواست...راست مي گويد...بو بكش....هوا هواي عاشقي ست...كجايي عشق من؟؟؟...خيلي شيطون و بلايي....راستي خيلي شيطون و بلايي!...يك جورهايي بد دل مي بري!...بين خودمان بماند ها...داشتم مي گفتم صبح زود بيدار شدم...نرمش كردم با جان و دل...عرق كردم تا دلتان بخواهد...هنوز دوش نگرفته ام...اووووو...حالا يك بار با عرق آمديم پاي كامپيوترها...دماغت را ول كن...آهاي رفيق بي خيال ديگر...اين را بنويسم مي روم...ستاره ي آرش را هم خيلي دوست مي دارم
راستي گفته بودي صاف صاف راه برو...اينهمه تند نه!آرام تر...زانويت را كامل صاف كن....مي بيني؟آنقدر حرفهايت برايم مهم هستند كه راه رفتن خودم را دارم فراموش مي كنم...حكايت كلاغ و كبك است...اما هماني مي شوم كه مي خواهي....حتي به قيمت فراموش كردن راه رفتن خودم...آخر انصاف است؟تو اينهمه خوب باشي و من نتوانم آني باشم كه مي خواهي؟
عشق هاي بچگي همه جكي!بيش نبودند...مي خندم به ياد روابطي كه نامشان را عشق مي گذاشتم..عشق يعني دوست داشتن...خيلي زياد...به خاطر آنكه دوستش داري خوب تر شوي نه اينكه بد شوي...عقب بماني..!...و تو اينگونه هستي
داشتم مي گفتم صبح زود بيدار شدم...برادرم براي اولين بار به دبيرستان رفت....عجب بزرگ شدي تو پسر!...آنهم تيزهوشان....به قول خودش سمپاد و به قول من سمپاش...البته وقتي اذيتش مي كنم مي گويم ها
چند روز ديگر مي روم براي انتخاب واحد...راستي همه ي دانشگاه ها ترم اول را خوشان انتخاب مي كنند براي دانشجويان جديدالورود؟...سه روز بعدش هم مي روم سر كلاس...به اميد موفقيتت ماه بانو...و به اميد موفقيت همه ي آنها كه دوستشان داري و دوستت دارند
داشتم مي گفتم صبح زود بيدارشدم..امروز براي ناهار دعوت دارم خانه ي مامان بزرگ...يا شايد هم بابابزرگ فرقي مي كند؟...هردويشان را با همه ي وجودم دوست دارم...به به غذاي مامان بزرگ پز....چه شود
راستي اولين غذاي عمرم را پختم...پنج شنبه...كتلت...كباب..و پلو...كتلتم را روي گاز پختم...كبابم را توي فر...حالي مي دهد آشپزي...كتلت هايم را توي ماهيتابه نگاه كردم و داد زدم مثل بچه هايم مي مانيد...مامان گفت آبرويم را بردي دختر:))....قسمت پياز رنده كردنش يادم نمي رود...اشك بود كه از چشمانم مي آمد...خوب شد ريملم را پاك كردم !!...احساس بزرگ شدن مي كنم
مي داني اينهمه گفتم صبح زود بيدار شدم تا بگويم امروز خيلي بيشتر فرصت زندگي كردن و كيف كردن دارم...به قول يكي كه قشنگ مي خواند
عمر كمه صفا كن...گذشته رو رها كن
راستي....پاييز را دوست مي دارم....شاه فصل هاست...اما دلگير هم هست
شب هاي تنهايي در تهران بزرگ در راه است....با آنهمه دوست و آشنا وقتي خانواده ات كنارت نباشند تنهايي...نه؟...آنهم در روز و شب هاي تهران بزرگ
مي داني چرا هربار مي گويم بزرگ؟...نه به خاطر مساحتش....به خاطر آن شب در ميدان كاج...آن بچه هاي دست فروش با لباس هاي چرك و التماسشان كه يك آدامس بخر...خسته بودم...شيشه ي ماشين را بالا دادم و منتظر مامان بابا بودم تا غذا را بگيرند و بيايند...و بعد فحش ها و شكلك هاي آن بچه ها...سنگ هايي كه به ماشين مي زدند...مي داني ؟...دلم گرفت...چهره ي واقعي اين ابر شهر هيچ زيبا نيست....كاري مي شود كرد؟...فردايش وقتي به بچه ي تميزي كه سوار ماشين آخر مدلشان شد نگاه مي كردم نتوانستم در اينهمه تفاوت عدلي پيدا كنم...آن هم در فاصله اي به طول چند متر...همان جا بود...ميدان كاج
بروم ديگر....دماغت را ول نمي كني كه...اينهمه دوست بوديم ها....آبرويم را بردي...حالا گفتيم عرق كرديم...دليل مي شود؟:)) ها؟
زنده باشيد

ثبت نام

2005-09-18T13:07:00.000-07:00

الان تهرانم...فردا صبح مي رم ثبت نام

برام دعا كنين كه كارم زود و راحت راه بيفته

امروز هم خيلي تو راه خوش گذشت چهار نفر بوديم پشت ماشين....انقد خوش گذشت...دو تا از دوستامم باهامون اومدن

خلاصه اينكه فردا برام روز مهميه

فردا بعد از ثبت نام من جدا و رسما دانشجو مي شم

به اميد موفقيت همه ي شما

***

مي گه: كسي كه كارش را دوست دارد هفته اي شش روز بيشتر ار بقيه ي مردم استراحت مي كند

اميدوارم همگي همين طور باشين

شب خوش

قبول شدم

2005-09-13T10:28:00.000-07:00

قبـــــــــــــــــــــــــــــــول شدم

تهران مديريت صنعتي

از خوشحالي دارم بال در ميارم بچه ها

خوشحالم خوشحالم خوشحالم

چه خبر از كجا؟

2005-08-27T04:52:00.000-07:00

ُسلام
دو روزه به شدت سرما خوردم...امشب هم نامزدي يكي از دوستاي قديميمه...بايد حتما برم
صبح رفته بودم آرايشگاه كه ابرو و موهاموم مرتب كنم...بابا زنگ زد...گفت:دخترم چه طوري؟..من:تموم تنم داغه..سرم درد مي كنه...اما عروسي رو مي رماااااااا....بابام خنديد...خلاصه اينكه امروز به اين نتيجه رسيدم كه بنده خيلي ددري تشريف دارم
كامپيوترم هم هربار يه مشكلي پيدا مي كرد...تا اينكه ديشبم به سلامتي كيبوردش خراب شد...خلاصه...كلي از دنياي نت و وبلاگ دور مونديم
روز پدر و روز پزشك رو هم به همه ي پدر ها و پزشك هاي عزيز تبريك مي گم
سوم هم تولد داداشم بود...به جاي جشن پيشنهاد داد كه يه روز يه گيم نت و قرق كنه!!!....كلي حال نمودند
...
واسه عروسي امشب اول يه بلوز دامن مي خواستم بخرم 60 تومن بود...اولش به نظرم گرون اومد اما بعد گفتم نه بابا...يه دامن مي خري فلان قيمت...يه بلوز تك...و بعد حساب كتاب به نتيجه رسيدم كه قيمنت منطقيه!..اما بلوزش كمي تنگ بود و چون سفيد بود بد مي زد تو ذوق!!!...بعد يه پيرهن ديدم هشتاد تومن قيمتش بود....ساده ي ساده....فقط كمربندش خيلي قشنگ بود....دوستم زنگ زد وقتي بهش گفتم گفت:شرط مي بندم لباس نامزيه عروس هشتاد تومن نشده....جمع كن بابا....مثلا مي خواي دانشجو شي!!!!....بهمان بسي برخورد..بعد با هم رفتيم و يه بلوز دامن و صندل خريديم...يه تيپ اسپرت دخترانه!كه با لوازم جانبي اعم از لاك و گيره ي مو و و و شد 50 تومن....نتيجه ي اخلاقي اينكه:ولخرجي نفرماييد!!!....با هزينه ي كمتز مي شه تيپ قشنگ تر زد.....مخاطب:خودم
***
يه سوال
به نظر شما تو يه خونه ي دانشجويي جند نفر باشن بهتره؟؟دو..؟؟...سه....من خوابگاه برو نيستم...لطفا اونايي كه تجربه دارن راهنمايي بفرماييد
و كتاب خوب چي پيشنهاد مي كنين؟...هم اكنون نيازمند ياري سبزتان هستيم
***
راستي...تا حالا شده با اس ام اس سوتفاهم هاي ناجور پيش بياد براتون؟
***
دوست عزيزم مرجان..كه سه سال پيش رفت كانادا يه ماه پيش اومد و چند شب پيش رفت....انقدر گريه كرديم كه!....بار اول اينجوري نشد...انگار اون موقع نمي دونستيم دوري واقعا يعني چِي
اونقد حالم گرفته بود كه...رفتم براش يه عروسك خريدم...قورباغه بود...برگشتم گفتم:آقا رنگ ديگشو ندارين؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟
خلاصه
مامانم و داداشم هم اومدن
و منم اومدم:))؟؟....دماغمان همچنان مشغول ساخت و ساز است
به قول پسرخاله ي شيرازيم:كبك.....يكي كبك كنه

كاغذبازي

2005-08-22T00:31:00.000-07:00

برگشتم

الان مطبم....كامپيوترممطب بود....منم اين چند روزه هي اينور اونور دعوت مي شدم يا مهمون داشتم

مي دونين دارم چي كار مي كنم؟

برگه مي نويسم...اين اصطلاحه....برگه هاي بيمه رو بايد يه بار جدا و مرتب كنيم...بعد هم وارد يه ليست پنجاه تايي بكنيم...من اين كارو قبول كردم...بابا هم برام حقوق در نظر گرفته:دي....منم پول دوست...خودمونيما....اين كاغذ بازيا واقعا دليلش چيه آخه؟

يه دونه رو تاريخشو اشتباه كرده بودم...يعني مال سوم بود بعد پنجم گذاشته بودمش...بابا پاره اش كرد و گفت:از حقوقت كم مي كنم دخترك:))...خلاصه...ما هم شديم كارمند بابايي

***

بچه ها...اگه جايي دعوت باشي....بعد بدونين يكي ديگه هم اونجا هست كه نمي خواين ببينينش چي كار مي كنين؟؟

***

و اينكه من بعد از اعلام نتايج همه ي برنامه هام ريخت به هم...دوباره دارم چاق مي شم مي خوام اعتصاب غذا بكنم....رژيم خوبي سراغ دارين؟البته بين قد و وزنم هنوز فاصله زياده...به قول يكي از دوستام جا دارم هنوز....فكر نكنين تپلكماااا:))....اما من دوست دارم لاغر باشم

***

برمي گردم...اين بار واقعا زود زود ميام

ممنون محبت همگيتون

بالاخره تموم شد

2005-08-12T05:42:00.000-07:00

برگه ي اتنخاب رشتمو تحويل دادم....ديشب پر كردم اون خونه هاي كوچولو رو...با يه دنيا استرس...ترس و دلهره....خيلي كار سختيه....پر كردن اون خونه ها...كد ها...رقم كنترل....!!!!....خلاصه با سه جفت چشم چك كرديم تا كاملا بدون اشتباه باشه...دست راستم تا چند ساعت پيش فوق العاده درد مي كرد....با يه عالمه وسواس برگه رو با بابا بردم آموزش پرورش...آقاهه در حاليكه همه ي حواسش به تلفن مهمش!!!!!!!!!!! بود برگمو گرفت و يه كوچولو گوشش تا شد...يه جيغ خفه كشيدم...بابا گفت:طوري نيست...تو زيادي وسواسي

خلاصه اينكه تموم شد...و فقط بايد منتظر بمونم ببينم خدا چي مي خواد....ببينم بقيه چي زدن...ببينم چي مي شه؟ ببينم كدوم شهر...كدوم دانشگاه و كدوم رشته قبول مي شم....برام دعا كنين چيزي كه دوست دارم قبول بشم

تو اين روزاي پر استرس....كه گند اخلاق شده بودم....خيلي چيزا ياد گرفتم...ديدم دوستايي دارم اونقدر ماه كه داد و بيدادمم تحمل مي كنن....دوست آن دانم كه گيرد دست دوست...در پريشان حالي و درماندگي....دوست آن نبود كه در نعمت زند...لاف ياري و برادر خاندگي

و ديدم دوستايي داشتم كه كينه هاشونو نتونستن فراموش كنن حتي وقتي مي دونن من در چه حالي ام....ياد گرفتم زود! درباره ي آدما قضاوت نكنم....نه...شايد اصلا قضاوت نكنم...چه زود چه دير

خلاصه...تموم شد

به همه ي شما:...مرسي براي خاطرات خوب

و اينكه تو اين چند روز خيلي بزرگ شدم...خيلي....و اين باورم قوي تر شد

هيچ كار خدا بي حكمت نيست ....بنا به يك دليل كاملا شخصي حتي خوشحالم از اينكه حق انتخاب پزشكي رو نداشتم....حالا:))....اميدوارم همه ي كارام رو به راه بشه و همه ي كاراتون

***

آي دختر مشرقي من هرچي كه دارم

به پات مي ريزم به خدا حرفي ندارم

از اول دنيا رو گشتم تا به آخر

مثل تو نديدم هيچ كجا مشرقي دختر

ناز بكن....بهت مياد تو كه مي توني ناز بكن

دختر ايروني ناز بكن

آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآي دختراي ايروني.....تقديم به همه ي شما

و قربون همه ي دوستاي گلم...دختر...پسر....مهم نيست انسان!....من الان شار‍‍ژم....به قول يه بنده خدايي

قر تو كمر فراوونه...نمي دونم كجا بريزم؟؟؟

مامان و داداشم امشب مي رن شيراز....من و بابا مي مونيم....انقدر آپ ديت كنم كه خسته بشين

اميدوارم سفر مامان و داداشم بي خطر باشه و به سلامت برسن...و بهشون خوش بگذره...ايشالله

با اجازه برم يه كم ورجه وورجه كنم با اين ترانه هاي شيش هشت بشكني:))...باي

دوستاي خوب من

2005-08-10T19:49:00.000-07:00

الان ساعت هفت و نيم صبحه....من ديشب اصلا نخوابيدم...و با يكي از دوستان گلم تا همين الان مشغول انتخاب رشته بوديم....انتخاب رشته كه نه....جاي رشته ها و شهرها رو جابجا مي كرديم تا به بهترين حالت برسيم....همين جا از شهرام خوبم...دوست بي نظيرم كه الان تو دانشگاه تهران داره درس مي خونه تشكر مي كنم...رتبه ي دو رقمي كنكور سال گذشته.....از خوابش زد و با من همفكري كرد....الان شديدا كسر خواب دارم اما بايد برم مركز مشاوره پيش مشاورم تا اونم نظر بده

يه سوال

من مي گم نمي خوام شهر نزديك بزنم...چرا كه اونجوري نمي تونم زندگي دانشجويي رو به معناي واقعي كلمه تجربه كنم...مزه ي دوري....سختي ....تنهايي...و از همه مهم تر استقلال

نمي خوام اين چند سال شام و ناهارم جلوم حاضر باشه....تو اتاق خودم باشم...از طرفي تو شهر نزديك شانس قبوليم خيلي بالاتره....نظر شما چيه؟

***

به وبلاگ اين مرد جوان سر بزنين حتما

يه تغيير و تحول بزرگ يه تشويق حسابي مي خواد....نظر شما چيه؟..مي خواد؟

برين تا بيشتر باور كنه و ايمان بياره كه كارش درسته

قول مي دم به صفاي وجودش علاقمند مي شين

مگه تو بلاگ بايد حتما حرفاي قلنبه سلنبه نوشت؟؟

بدون لينك اينم آدرسش

http://person.mihanblog.com

عباس نظيري پور عزيز....كه اونقدر با محبت و با معرفته كه بهش مي گم: عباس بي نظيري پور

راستي...همين جا مي خوام از آقاي هادي نيا يه تشكر حسابي بكنم

خيلي دارن كمك مي كنن...از معرفي رشته ها و توضيحات لازم تا انتخاب رشته برام اونم دو جور....من اينجام دادم برام انتخاب رشته كردن...اما اين جوري مي شه بيشتر اعتماد كرد...چند نفر چند جا....به هر حال ممنونم آقاي مهندس

عباس يادتون نره ها....خب؟؟؟....بريم و با حضورمون بهش ثابت كنيم اينجوري دوست داشتني تره

خوابم هم پريد...منم برم دنباي كارام....خيلي سرم شلوغه

منو ببخشين كه بهتون نمي تونم سر بزنم

مي گه

برو بشكن سبوي غم

جريمه هاش همه با من

و از همه ي شما دوستاي گلمم ممنونم...با حرفاتون...همفكرياتون خيلي كمكم كردين

راستي....سجاد...بازم مرسي

يا دانشگاه يا بيمارستان نه؟؟؟:))....موفق باشي...تو هم تو همين انتخاب رشته كه كار واقعا سختيه

***

شاد باشين

فك زني...كي پايه اس؟

2005-08-09T15:53:00.000-07:00

اين آلاچيق رو مي بينين؟

همونيه كه تا پنج صبح با مسعود و سحر توش نشستيم و كلي حرف زديم

الان چرا دارم اينا رو مي گم؟

آخه يهو هوس هم صحبت كردم...اين ساعت فقط پايه ي فك زنيم مسعوده....شايد اون طفلي هم خواب باشه

دلم دريا مي خواد

گرچه يه خاطره ي بد دارم ازش

اما قشنگه...هركاري باهام بكنه عشقمه:))....يه خواننده اي داره تو گوشم:)) مي خونه: الهي شكر

راست مي گه...الهي شكر

از تابستون پارسال زياد مي گم : الهي شكر

شاد باشين

کارنامه

2005-08-07T21:46:00.000-07:00

بابا چند دقیقه پیش از مطب زنگ د و گفت: دختر من خوابه هنوز؟؟....منم یه بله ی آمیخته با خمیازه گفتم

گفت:...نمی ری کارنامه ات رو بگیری؟

چشام گرد شده بود...چند ثانیه فکر کردم و بعد....یا خدا...پارسالم رفته بودم از محل توزیع کارت گرفته بودمش...من رو چه حسابی فکر می کردم میاد دم در؟؟؟؟؟: دی...گفتم: همین الان می رم

وای بچه ها...حواس پرتی هم حدی داره...نه؟

***

برام دعا کنین....هرچقد وقت عزیزتون اجازه می ده باهام همفکری کنین

هرکی یه چیزی می گه

اونی که اصفهان می خونه می گه بیا اصفهان

اونی که مشهده می گه اون ورا نریا...به درد نمی خوره

رفیق تبریزیم می گه بیا اینجا

می دونین؟

من رتبم زیاد جالب نیومد....البته به قول عده ای می گن از نظر خودت جالب نیست....به هر روی...فکر می کنم شبانه ها و غیر انتفاعی بتونم چیزای خوبی قبول شم....آخه من رشتم تجربیه...و این مسئله رو سخت تر می کنه

یکی می گه : دیوونه نشی ها...هزینه ی غیرانتفاعی دو برابر آزاده

یکی می گه:جل ال خالق کی گفته اینو؟؟:))...هرکی یه حرفی می زنه

یکی می گه اعتبار فلان حالت بیشتره....شبانه با روزانه فرقی نداره...فقط پول می گیرن ازت

خلاصه....درباره ی این مسائل دانشگاه ها.رشته ها...شهرها هر اطلاعاتی دارین دریغ نکنین لطفا

برای من انتخاب رشته ی درست!!!!! حیاتیه....می تونه سرنوشتمو تغییر بده

***

و یه تشکر هم به شما بدهکارم

دیروز وقتی کامنت شماره ی یک رو دیدم..همون علامت سواله!...با خودم گفتم من کامنت دونی رو باز گکذاشتم که هرکی نظرشو بگه....و من می خوام از همین طریق بیشتر تمرین کنم شنیدن نظرات مخالفو...اما بعد به خودم گفتم: هی ماه بانو...نظر...نه ناسزا و حرفای زشت...و تصمیممو گرفتم....پاکش می کنم

گفتم اینجا اتاق منه.....اگه یکی بیاد تو اتاقم گلاب به روتون بالا بیاره من باید چی کار کنم؟

گذشت و منم وقت نکردم بیام و این عملیات پرشور:)) رو انجام بدم...وقتی اومدم و کامنتای شما رو دیدم خیلی زیاد خوشحال شدم....چرا که این من نبودم که به اون لحن و اون وضع اعتراض می کردم...این دوستان و خواننده های من بودن....ته دلم یه خدایا شکرت گفتم و ......ممنون محبتتون....مرسی

این گلای قشنگ هم تقدیم شما....عکس از خودم...کاشت گل از باغبونمون که خیلی هم ماهه و مهربون و دلسوز

و اینکه من دیگه برم دنبال کارنامه ام...همه ی اینارم آن لاین نوشتم...آخه فکر کردم چند خط بیشتر نمی شه:))...شاد باشین

یادمون نره

زندگی ادامه دارد

پ ن

کاش یکی از شما اینجا بودین با هم می رفتیم...دلم نمی خواد تنها برم....دوستمم نمی تونه بیاد باهام

می گه : بخند به نمره های کم...به اخم درهم....:))....منم بعد گرفتن کارنامه احتمالا باید همین کارو بکنم:))...برمی گردم زود

***

پ پ ن

من کارناممو گرفتم...درصدام هیچ خوب نیست....دبیر زیستمو دیدم...بهم گفت:...اشتباه کردی پارسال نرفتی...دیگه امسال این اشتباهو نکن....من که می دونم زرنگ بودی...منم به شوخی گفتم آره چرت می زدم تو کلاس...اونم گفت: آ؟ره خیلی هم غیبت می کردی...اما از این حرفا گذشته حتما برو...نمون...برو و اون تو ...توی دانشگاه خودتو نشون بده

برام دعا کنین....خیلی انتخاب رشته برام مهمه....دفترچه رو دارم می جوم به عبارتی....دعا....دعا....و فکر کنین بهم...یادتون نره

راستی...بابا زنگ زد...گفت درصداتو بخون برام...نه تنها شرمندم نکرد...بلکه کلی راه گذاشت جلو پام و گفت با چند تا مشاور من حرف می زنم...تو هم برو پیش آقای فلانی واسه انتخاب رشته

خدایا مرسی....به خاطر همه ی چیزهایی که دارم

جدیدترین گوشی دوربین دار نوکیا

2005-08-07T13:04:00.000-07:00

اینجا رو ببینین

جدیدترین گوشی دوربین دارنوکیا به بازار آمد

زندگی ادامه دارد

2005-08-07T03:17:00.000-07:00

من روزه ام...امروز....نه به این خاطر که اولین روز رجب است...که راستش نمی دانستم....به خاطر همراهی با کسی که تنهایم نمی گذارد....حتی اگر تنهایش بگذارم....من روزه ام...و سحری هم نخورده ام...ضعف دارم اما می خواهم سر قولم بمانم...منصور می خواند:باز باید از چشم تو ترسید...بازباید در عطر تو پیچید
و ادامه می دهد:تو در زنگ حساب امتحان خراب...ها پا شو نترس...بخند به اخم درهم...به نمره های کم...به جا شو نترس....دست تو کو؟...بگو دست تو کو؟؟..دو دست گم شده!...گم شده!!..گم شده!!!..گم شده
چند روز گذشت...از روزی که نه ساعت پیاپی اشک ریختم...گذشت و امروز...هنوز...من سر پا هستم...زندگی ادامه دارد...وای میمیرم برای منصور:..وقت دل نازکی
چقدر دل نازک شده ام...اما مگر اهمیتی دارد؟؟....نه ...هیچ ندارد...نه برای دیگران...طعنه به هیچ رفیق نا رفیقی نمی زنم...برای خودم بی اهمیت است...یعنی نیست...باید باشد..این را مغزی می گوید که چیزی نمانده متلاشی شود...این را چشمی می گود که برای هر چیزی اشک می ریزد...بی بها یا با ارزش...اینجا...در خانه ی خودمان...پشت کامپیوتر خودمان...نشسته ام..و یک جفت چشم نا محرم به دلنوشته هایم خیره خیره نوشته هایم را با چاشنی پوزخند دنبال می کند...بخند ای کسی که نه شرایط روحی را می بینی...نه هیچ...نه خودم را
در روزگاری که برادر به خواهرش رحم نمی کند از هیچ کدام از دوستان وبلاگی نه هیچ کدام از آدم های پیرامونم ذره ای انتظار ندارم
همیشه فکر می کردم اگر خواهر ندارم مرا چه باک؟..که برادری دارم که محرم اسرارم است...اما دیدم راست گفته امام علی:همه ی محبتت را به دوستت بده...اما همه ی اعتمادت را نه
و جایی هم خواندم که می گفت: به دوستت آنقدر اعتماد کن که با یک لغزش کوچکش تو یا او نابود نشووید...اما ....چه می توان گفت
امروز خیلی اتفاقات افتاد...خیلی...تجربه های نویی برایم در بر داشت...صبح بنا به توصیه ی یکی از دوستان با محبتم رفتم آرایشگاه...از سر صبح رقصیدم ...خندیدم...و گفتم:زندگی بهتر از این نمی شه...اما خب...وقتی در یک جزیره تنها زندگی نکنی در روزمرگی ات دیگران هم سهم دارند..آنهم چه سهمی...اما مهم نیست...پشت سر دیگر گذشته...پیش رویم را می چسبم....دیگر نمی گذارم...مهم است مگر...آپ دیت نکنم کسی نمی میرد از دلتنگی ام...خودم هم نمی میرم....شخصیت خودم مهم تر است...اشتباه کردم...کار فوق العاده غلطی بود پایین کشیدن شخصیتم در حد یک پسر بچه ی سیزده چهارده ساله...می بینی گیلدا؟؟...حق با توست....تحصیلات آکادمیک الزاما شخصیت اجتماعی نمی آورد...تیزهوشان قبول شدن ساده است...اما انسان شدن سخت
بی خیال...این هم درس تازه ایست در زندگی پر از حادثه ی من
جالب است بدانید این گوشه نشسته و هرچه می نویسم می خواند و پی در پی پوزخند می زند...مسخره ام؟؟...شما هم همین فکر را می کنید؟
من روزه ام...داشت یادم می رفت....چقدر لذت می برم...شاد شدن از شادی های کوچک...شاد شدن از تلاش های شاید پیش پا افتاده....من نذر دارم...من از خدایی که نمی دانم در چه قالبی می گنجد چیزهایی می خواهم....نمی دانم...می دانم دارم چاپلوسی می کنم...مگر نه دیروز و روزهای پیش کدام گوری بودم؟؟...اما خدا همین چاپلوسی های بنده اش را هم دوست دارد...نه؟
راستی...یک تشکر جانانه باید از سجاد عزیز بکنم که با روحیه ی بی نظیرش کمک زیادی به من کرد...برای بازگشت به حال طبیعی ام
از کیا که شما نمی شناسیدش که همین جا می گویم : کیا جان ممنونتم...و سلاین...حالد خوبس؟؟
از خودم که آنقدر قوی بودم که ماندم...سرپا...و می مانم...از تصمیماتم حتما مطلعتان می کنم...حتما
راستی عباس و استادش را داشتم فراموش می کردم...عباس عزیز و مهربان...مرسی
و اینکه....زندگی ادامه دارد...ادامه دارد...می گوید: جایی که مرگ هست ما نیستیم و جایی که ما هستیم مرگ نیست
من می خواهم باشم...پس شرمنده ی روی مبارک مرگ هستیم
قرص آرام بخش هم تعطیل
راستی...من روزه ام ها :))...می دانی؟همیشه از درد بی دردی می ترسیدم...از اینکه چیزی نماند که شادم کند....اما شکر...هنوز زیادند چیزهایی که شادم می کنند...و نیرومند
هی....تو....من هنوز هم شب که ستاره ها عروسی دارن منصور را دارم...زیباست نه؟؟

راستی...از همه عالم و همه کس....یک دریچه برای من بس

وصف حال من

2005-08-07T02:35:00.000-07:00

الغرض، من زنده ام و سالم. و خوشحال و کلافه. و مهربان و عصبانی و خيلی چيزای ديگه

باورم نمی شه

2005-08-05T13:46:00.000-07:00

خوب نبود

همین

مرسی از همه ی کسایی که نگرانم بودن...و لطفا منو ببخشین شما رو هم مثل خانوادم نا امید کردم...گرچه اونا اصلا به روم نمیارن...باور کنین نباید اینجوری می شد

ساعت سه و نیم صبح دیدم...تا دوازده ظهر داشتم یه بند گریه می کردم...داد می زدم...و می گفتم : باورم نمی شه

بازم می گم: باورم نمی شه

شما بگید چی کار کنم؟؟

***

پ ن : مجاز به انتخاب رشته هستم ها!!!...یهو فکر نکنین مجاز نشدم که گریه کردم....با انتظاری که داشتم رتبم فاصله داشت....یکی به من بگه چی کار کنم؟؟؟؟

نتایج و چشمای نگران من...تموم می شه؟؟...من خوشحال می شم؟

2005-08-03T00:28:00.000-07:00

نتایج کنکور اومده.....می ترسم....عین یه تیکه یخ شده دستام...می لرزم....برام دعا کنین

بهم فکر کنین

کاش یکی الان تو دل من بود...می دید چه خبره

می ترسم

بهم فکر کنین

من الان تیکه نمی خوام...من کنایه نمی خوام....کسی به من گیر نده...یکی به این داداش من بفهمونه...آخه خرس گنده....وقتی نتیجه ی تو اومد من از کلاس تا خونه رو دویدم...الان تو با چه رویی اذیت می کنی؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

من می ترسم

بهم فکر کنین

مثل این

2005-08-02T22:03:00.000-07:00

شده همچین حسی داشته باشین؟

می دونین که چه حسی رو می گم...نه؟

صدور حکم

2005-08-02T02:18:00.000-07:00

سلام

....من الان کلی خوشگل شدم ...صبح رفتم آرایشگاه و موهامو که حالت داره لخت کردم با اتوی مو...می خوام یکی بخرم...آخه از نتیجش خیلی راضیم...می گن ایران سرامیکیش پیدا نمی شه...باید بگم برام از دوبی بیارنمی دونین؟...من عجیب تنوع طلبم....واسه همین این تنوع باعث شده کلی حالم خوب باشه الان:))وای....داشت یادم می رفت....بچه ها منم دبیرستان نمونه درس حوندم...نگین این دختره چه ندید بدیده!!!...مام یه پا دانشمند بودیم واسه خودمون:))والا

***

یه نکته ی مهم اما چون باعث ناراحتیم شده این وسط مسطا می نویسمش:به طرف مقابلتون همیشه اجازه بدبن حرفشو بزنه قبل از

اینکه حکمتونو صادر کنینیه دوست!!!...امروز به حدی ناراحتم کرد که برای چند دقیقه دستام می لرزید....هیچ وقت زود قضاوت نکنینهیچ وقت حریم ها رو نشکنین

***

و اینکه شاد شاد شاد باشین

راستی یه ست کامل لوازم آرایش هم خریدم:دی....واسه اونایی که نمی دونن:من اصلا اهل

آرایش نبودم تا یه سال پیش...بعدشم خیلی کمنه اینکه جو خانواده جوری باشه که نتونم ها...برعکس مامانم خیلی اصرار می کرد که بابا یه کم این صورتو از بی حالی دربیار...اما کو گوش شنوا؟حالا یهو هوس کردم!انقد ناز می شم:))وای...من چقد امروز خودمو تحویل گرفتم

***

می گه: با بدان بد باش و با نیکان نکوجای گل گل باش و جای خار خار

یه خبر خوب

2005-07-31T03:57:00.000-07:00

داداشم تیز هوشان قبول شد

من الان خواهر آقای تیزهوشم

اگه اینجا بودین یه شیرینی حسابی می گرفتین ازم

شاد باشین

همفکری

2005-07-28T11:10:00.000-07:00

یه دوست قدیمی بعد مدت ها یه پیام داده

به نظر شما چی کار کنم؟

همفکری

2005-07-28T01:16:00.000-07:00

رو این متن خوب فکر کنین....و بعد جواب سوالمو بدین...لطفا

hmm...well,hi...u ll be surpriesd now what the hell she is doin by messagein me...actually it was

lil bit hard but..listen...i dont try to say sorry for everythin or anthing else..just the other day i remebered you by somethin,2 years left n m kinda like have forgotten so manythings...n thought misssed those days..however i dont know how you are or now..but...liked to drop a line n say hi ,maybe sounds wired to u...but who can help...take cares...

***

می خواستم از این چند روز بنویسم که دیدم یه آفلاین دارم...از یه دوست قدیمی...و

می دونین؟

من یه همکلاسی...دوست...و در واقع خواهر و از همه ی اینا نزدیکتر...عزیز تر داشتم که بعد سالهای سال دوستی یهو بی دلیل باهام قهر کرد...یه بار دلیل کارشو پرسیدم حرفی نزد...منم اصرار نکردم و گفتم : عیسی به دین خود...موسی به دین خود

تو این چند سال گهگاه به یادش می افتادم...اما تونستم فراموشش کنم

ما یه قرار داشتیم با هم...تو عالم کودکی قسم خوردیم خواهر هم باشیم...و یه روز خاص رو تعیین کردیم که هر سال جشن بگیریم

الان این پیامو فرستاده برام

چی کار کنم؟

چه جوابی بدم؟

چه برخوردی بکنم؟

غرورم چی پس؟

اما اونهمه سال چی پس؟

اصلا چی می خواد با این حرفا؟

چی کار کنم؟؟؟؟

من آمده ام وای وای من آمدم...که وبلاگ آپدیت کنم

2005-07-27T16:17:00.000-07:00

سلام

اومدم بگم که من هستم...خوبم...و دنیا به کامه!...به قول مهربانوی گلم مگه جرات داره به کام نباشه؟

الان نیمه شبه....شایدم بهش می گن صبح:))....فردا سر صبر می نویسم....دلم برای همتون تنگ شده بود

ممنون از عباس عزیزم....مهربانوی خوبم که روز کنکور آزادم هم تنهام نذاشت و مانیای گلم که حالمو پرسید

و بقیه ی دوستانی که کامنت گذاشتن و نبودمو حس کردن و نشون دادن نبودم رو حس می کنن

حافظیه و حسی غریب

2005-07-17T06:00:00.000-07:00

دیروز صبح...دلم عجیب هوای حافظ را کرد...ازآنجایی که پسرخاله ی کوچکم زودگرما زده می شود"خاله نمی توانست صبح ها همراهیم کند...من هم ترجیح می دادم...یا بخوابم یا اینکه خودم را با چیزی در خانه مشغول کنم...اما دیروز صبح...توان مقابله با آنچه دل می خواست را نداشتم...شال و کلاه کردم و رفتم...هوا خیلی گرم بود ...پس بهتر دیدم از خیر قدم زدن بگذرم و با آژانس بروم...از ماشین که پیاده شدم صدای فال حافظ...فال حافظ توی گوشم پیچید...وارد شدم...راهی که به سوی آرامگاه او می رفت بسیار سبز و زیبا بود....گفتم:حافظ جان...کارت درست است...دفعه ی پیش سکه انداختم....ببین دوباره آمدم...کار خودت بود...نه؟؟
تنها بودم...و برای همین یک جورهایی جلب توجه می کرد...اکثرا جفت جفت یا گروهی می آمدند...به نگاه ها و حرف های قشنگ!! عده ای بیکار توجهی نکردم و رفتم کنار او....فاتحه ای خواندم و بعد...نشستم روی پله های آرامگاهش...و یک فال گرفتم برای خودم....دروغ چرا؟...اول اول خودم
آمد
دیدار شد میسر و بوس و کنار هم.......از بخت شکر دارم و از روزگار هم
زاهد برو که طالع اگر طالع من است.....جامم به دست باشد و زلف نگار هم
ما عیب کس به مستی و رندی نمی کنیم...لعل بتان خوش است و می خوشگوار هم
ای دل بشارتی دهمت محتسب نماند......وز می جهان پر است و بت می گسار هم
خاطر به دست تفرقه دادن نه زیرکی ست....مجموعه ای بخواه و صراحی بیار هم
...
شعر را سه بار خواندم...و سعی کردم ببینم آیا آنچه آمده پاسخی ست به نیت دل من؟؟...و خب...از اینجایش خصوصی ست:))...حال و هوای عجیبی داشتم....صدای افتخاری عجیب دلنشین شده بود برایم...چند لحظه بی هدف به گوشه ای خیره شدم و بعد...دلم می خواست به بغل دستیم بگویم:چه حال و هوایی دارد اینجا....مستی آور است...اما....با جای خالی دوستانم روبرو شدم
شماره ی یک عزیز خیلی عزیز را گرفتم....صدای گرمش آنقدر نیرو بخش بود که در کمتر از چند ثانیه آن احساس تنهایی رهایم کرد...گفتم:مهربانو...نیت کن....می خواهم برایت فال بگیرم...و صدای پرانرژی اش و خنده هایش مرا نیز پر از خنده و شادمانی کرد...چقدر جایت کنارم خالی بود مهربانو...کوچولو را بوسیدی؟؟...امتحانت چطور بود؟...راستی حافظ جوابت را داد؟
و بعد شماره ی یکی دیگر...و بعدی....شادمانی دوستانم مرا عجیب سرخوش می کرد...و بعد جناب دوست پسر
برای او آمد
ای همه شکل تو مطبوع و همه جای تو خوش....دلم از عشوه ی شیرین شکرخای تو خوش
و کلی خندیدم....چرا که گفت:سوژه ی مورد نظر که حافظ وصفش کرده دختری ست زیبا که الان کنارم نیست...بی معرفت است و رفته ددر....آن هم مجردی!!....گفتم:می شناسمش؟...گفت:نه!...اما برگشتی نشانت می دهم:))...و چقدر آن مکالمه ی کوتاه لذت بخش بود....حافظیه جو عجیبی دارد...شاید برای من اینطور است...همه چیز به نظرت زیبا تر و عاشقانه تر می شود...مانتوی زردی پوشیده بودم که باعث می شد موها و پوست نسبتا روشنم بیشتر تو چشم بزند...گرچه دارم سیاه می شم با ابن آفتاب سوزان شیراز!...و طبق معمول شالم هم در شرف افتادن بود...و چون کسی کنارم نبود که کیفم را نگه دارد تا مرتبش کنم تقریبا در همان وضع باقی ماند...کمی چشم گرداندم ببینم کسی هست که تنها باشد...دختر ها!!!...بد نگاه نکنید...نبود...قدم زدم و رفتم توی فروشگاه...خانومی آلمانی که کتاب گل و بلبل در دستش بود با دیدنم گل از گلش شکفت و شروع کرد آلمانی تندتند حرف زدن...خنده ام گرفته بود و به انگلیسی گفتم من ایرانی هستم...خندید و اظهار تعجب هم کرد!:))....از این به بعد پستامو آلمانی می نویسم!: دی
خیلی دلم می خواست قهوه خانه اش را هم ببینم...اما تنها بودم...نیم نگاهی انداختم...پر بود از آدم های کمی تا قسمتی خطرناک:))...اما از آنجایی که هرچیزی...هرجایی به یه بار دیدنش می ارزد رفتم تو!...یعنی دوستم قانعم کرد که بی خیال برو...اگه منم بودم می رفتم....جاتان خای...دل رو زدم به دریا و رفتم تو...یک قوری چای کوچک خریدم و گوشه ای نشستم....دلم عجیب گرفت...چرا من در کشورم..به عنوان یک انسان نمی توانم هرجا که دلم می خواهد بروم...کنارم یک زن و شوهر جوان بودند و باعث می شدند کمی احساس امنیت کنم....آن طرف تر سه تا پسر لات!! بودند که مثلا خیلی ظاهرا با کلاس بودند اما شخصیتشان!!؟!...بی خیال...داغ داغ چایم را خوردم و بند کفشم را نبسته فلنگو بستم....بعد دوباره رفتم ور دل حافظم!!.... یک هو نمی دانم چه شد....حس غریبی گفت به یک دوست!! زنگ بزنم...هرچه به ذهنم فشار آوردم پیش شماره اش یادم نمی آمد...گفتم حافظا به نیت او
و آمد
سال ها پیروی مذهب رندان کردم.....تا به فتوای خرد حرص به زندان کردم
...
سایه ای بر دل ریشم فکن ای گنج روان...که من این خانه به سودای تو ویران کردم
...
نقش مستوری و مستی نه به دست من و توست...آنچه سلطان ازل گفت بکن آن کردم
...
این که پیرانه سرم صحبت یوسف بنواخت...اجرصبریست که در کلبه ی احزان کردم
...
یک تکه کاغذ رنگی چسباندم گوشه ی صفحه و رویش نوشتم : ویولت

من

2005-07-14T13:46:00.000-07:00

برای نوشی

2005-07-13T19:00:00.000-07:00

این روزها هر کجا که می روم بوی تو می آید...و صدایت در گوشم می پیچد...صدایت را یک بار شنیده بودم...مصاحبه ات...چقدر گرم بود...وای نمی توانم آن صدا را تصور کنم وقتی آمیخته با هق هق است...وقتی غمی عمیق در لابلایش موج می زند...کوچکتر که بودم همیشه دلم می خواست وکیل شوم...اما به خاطر نفرتی که از عربی داشتم حتی فکر رشته ی انسانی را هم نمی توانستم بکنم...وکالت را فراموش کرده بودم و آرزوهای تازه ام را دنبال می کردم...تا اینکه....نوشتی یک وکیل می خواهی....خانوم و ترجیحا دانشجو نباشد...دلم عجیب گرفت....با خودم گفتم: کاش وکیل بودم....کاش و مثل دخترک کوچکی اشک هایم گونه ام را خیس خیس کرد....باز هم فکر کردم...حساب کردم...اگر وکالت می خواندم هم الان دانشجو بودم....پس...باز هم کاری از دستم بر نمی آمد....اما با این وجود چند تا حرف قشنگ بار درس عربی کردم
نوشی
این روزها بارها با خود گفته ام: ای کاش کاری بیش از دعا از دستم بر می آمد...بیش از چند خط نوشته...بیش از همدردی
نوشی...می ترسم به سکوت بیست برسد...نمی خواهم نوشی تمام شود...اوتمام نمی شود...من ایمان دارم...کاش می شد از خواب بیدار شوم...و ببینم باز هم از ناشا و آلوشا نوشته ای...و ببینم اینهمه در خواب بوده است...این دربدری ها...تنهایی ها...غصه ها
دعا می کنم چون گفتی به آن معتقدی....می نویسم تا بدانی و ببینی تنها نیستی...و همدردی می کنم...چرا که درد تو درد من نیز هست...درد هر کسی ست که می خواهد ببیند...و بی تفاوت نگذرد
اما...یک کار دیگر هم می توانم بکنم:...همدلی
نوشی
قوی باش....گام هایت را محکم بردار...پله های دادگاه را ندیده ام...اما می دانم کثیف است...می دانم آنجا دل آدم می گیرد...می دانم سر می دوانندت...می دانم حمایتی از جانب قانون در کار نیست...می دانم خسته ای...می دانم صبح ها کسی نیست تا با بوسه ای بر پیشانی اش بیدارش کنی...می دانم سکوت خانه عذابت می دهد...می دانم روی فرش اسباب بازی هاشان دیگر پخش نیست...می دانم دلت شور می زند...همه را می دانم
شاید کفر باشد ها
اما دلم می خواست خدا بودم
دیروز فیلمی دیدم با این مضمون...با بازی جیم کری...خدا شده بود....هرچه اراده می کرد می شد...وای
اگر برای یک دقیقه هم می شد خدا شوم اراده می کردم جوجه هایت برای همیشه مال تو شوند...و هیچ کس نتواند از تو دورشان کند
نگویید که اگر خدا می شدی برای خودت کاری می کردی....من دعای فوری ندارم...و می دانم خدا وقتی نوبتم شود بهشان رسیدگی می کند
خدایا....یا خودت کاری برای نوشی کن....یا یک دقیقه جایت را بده به من
کفر نمی گویم ها
خدا جان...تو که می دانی کفر نیست...می دانی...می دانی...نه؟
نوشی
من و خیلی های دیگر دعایت می کنیم....پشتت خالی نیست...ما هستیم...کاش می شد بگویی چه می توانم بکنم...جز آنچه گفتم؟...ای همسایه ی نجیب ما
نوشی
کاش می شد دستانت را بگیرم ...ضربه ای به پشتت بزنم و بگویم : نترس دوست من....و باز هم دستت را بگیرم
می دانی؟...دست در دست کسی یعنی پیوند دو جان....دانی دست...چه سخن ها که بیان می کند از دوست به دوست؟

پسرک...نه!....مرد کوچولوی من

2005-07-13T15:52:00.000-07:00

این خوش تیپی که اینجا می بینین پسر خاله ی منه

در آینده هم قراره بشه دامادم :))...همونیه که عاشقشم

همونی که سختی های اون چند روزو با صدای نازش و شیرین کاری هاش برام آسون کرد

اون روز یه کم کسالت داشت بردیمش دکتر...مطب دکترش تو بیمارستان دنا بود...اونجا زمین خورد...خیلی هم محکم....لب بالاش ورم کرده گلکم

اشکاشو می بینین؟

بچه ها...حتما بزنین به تخته...باشه؟

من این آقا رو خیلی دوست دارم

غرور ملی

2005-07-12T09:24:00.000-07:00

ازتون پرسیده بودم...می دونین چه احساسی بهم دست داد تو تخت جمشید؟
تو دو کلمه می گم و بعد یه کمی دربارش حرف می زنم
غرور ملی
غرور از نوع ملیش برای من یکی که هیچ معنا نداشت...می دانی چرا؟؟...وقتی می دیدم دوستان خارجیمان چه طور درباره ی ایرانی ها حرف می زنند...یا حرف های ایرانی های آن ور آب
زود قضاوت نکن!...دست نگه دار...من دهن بین نیستم
بگذار بیشتر توضیح بدهم
می خواهی بروی ویزا بگبری...جوری سوال پیچت می کنند...جوری سین جیم می شوی که تو گویی قتل کرده ای...!...و در آخر یکی از متداول ترین دلایل رد درخواستت این است:..از کجا معلوم بروی و نمانی...بروی و برگردی
چرا؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟
چرا هموطن؟
چرا نباید باور کنند آن قدر مغروریم به آنچه داریم که حاضر نیستیم به هبچ وجه از دستش بدهیم!...می فهمی مرا؟؟...چرا جوری نیستیم که بگویند:..آه..این ایرانی ها را بکشیشان بی خیال مملکتشان نمی شوند؟؟...چرا من...چرا تو...چرا هرکه بتواند می رود؟...شاید عده ای نروند..بتوانند و نروند..اما روی صحبت من با اکثریت جامعه و مخصوصا خودم است...می دانی چرا؟
غریبه که در جمعمان نیست...ما چه داریم؟؟...در توشه ی من و تو چه هست؟؟؟....تکنولوژی مان حرف اول را در دنیا می زند؟؟...مهد آزادی هستیم؟؟..آخر امکاناتیم؟؟...نمی خواهم بحث را سیاسی کنم که بین خودمان باشد...شد!...سیاسی شد...اما شما اینگونه نخوانید...بگذارید به حساب یک درد دل ملی....از زبان دختری ایرانی
می دانی....برق چشمان توریست ها را هرگز نمی توانم فراموش کنم...وقتی نگاه می کنند..به ایرانی ها...انگار با چشمانشان می گویند:...من از تو بهترم....شاید تک تک چیزی نباشند...شاید زشت باشند...شاید کودن"ببخشید ها"باشند...شاید...شاید...شاید.....اما غروری ملی دارند...صرفا چون انگلیسی هستند پس از ایرانی برترند...نه اینکه دیوید از جواد برتر باشد....می فهمی هموطن؟
بگذار از چند شب پیش بگویم...مرو دشت...تخت جمشید...شب بود...و برنامه ی نوروصدا آماده ی آجرا...بماند چه قدر دویدم تا در بهترین جای ممکن بنشینم...شروع شد
حس عجیبی سر تا پایم را گرفت....صدای اردشیر که از دل کوه می آمد...و بنای شکوهمند تخت جمشید...هرچند شاید ویرانه باشد...اما شکوهش را نمی توان منکر شد....هرچند دقیقه یک بار قسمتی روشن می شد...من واکمنم را روشن کردم و تمام صداها را ضبط کردم...وای چه حس غریبی بود....چقدر چشمانم مغرور شده بودند....صاف نشسته بودم و محو بازی نور ها و صداها بودم...شکوهی عجیب لحظه لحظه ی برنامه حس می شد...با ولع هرجا که نور می رفت را دنبال می کردم...وای.....فقط نیکی...و راستی...اینها معیار بودند...تکرار کردم...نیکی ...راستی...گفتم:...وای جای هاله خالی...برنامه معرکه بود...و من محو شده بودم...با سقلمه ی خاله به خود آمدم...گفت چقدر عکس گرفتی...تمام شد...دوربین را بده من و پا شو...من بلند شدم...و آغاز شد:....ای ایران ای مرز پرگهر...ای خاکت سرچشمه ی هنر....دور از تو اندیشه ی بدان...پاینده باشی و جاودان...ای دشمن ار توسنگ خاره ای من آهنم..جان من فدای خاک پاک میهنم.............................می خواندم...می خواندند....جوان های پرشوری که کنارم بودند....بزرگتر ها...بچه ها....چشمانم داشت خیس می شد...غرور ملی
چقدر حس زیباییست
هموطن
کاش می شد دست به دست هم دهیم و باز چون گذشته...شکوهمند شویم....چندین کشور را از بند اسارت رها کنیم...ملت ها با آغوش باز پذیرایمان شوند...و بگوییم:نیکی و راستی...فقط همین
می شود هموطن؟
می شود؟
وای ....چقدر وقتی آن زن گفت: به یاد یونان سوخته این کاخ را به آتش می کشیم گریه ام گرفته بود
سوخت...من دیدم...با نورهای زردش...من دیدم
بیایید باز هم بسازیم...از نو...می شود هموطن؟
می شود؟
***
می گوید : ای ایران ای مرز پرگهر

باقیش را می دانی...نه...نه هموطن؟

حسی بی نظیر در تخت جمشید

2005-07-11T10:04:00.000-07:00

درباره ی عکس ها که توضیحی لازم نیست!...هست؟؟:))....فقط یه چیزی...من تخت جمشید که بودم یه حس عجیبی بهم دست داد....کی می دونه چه حسی؟؟

***

برای دوستای گلی که ازم خواسته بودن تو حافظیه سکه انداختم...واسه بعضی ها هم اسکناس:))...حساب می کنم باهاتون هاا: دی....و اینکه فال هم خریدم واسه بعضی ها...توضیحات بمونه واسه پست بعد

***

بچه ها....اسم سعدی...شعر سعدی...برای من همیشه یادآور آرامش بوده....شما چه نظری دارین؟

***

و...بابای جوجه های نوشی بخواند....من نوشی را دوست دارم...من جوجه هایش را دوست دارم...به همین دلیل...با اینکه فکر نمی کنم بابای جوجه ها اینجا بیاید باز هم...باز هم.......نوشی کاش زودتر...هرچه زودتر خنده هایت را ببینیم...و ماجراهای جوجه هایت

را

***

بچه ها...پسر خاله ی ماهم امروز حالش بد شد...برای اوهم دعا می کنید؟؟...مرد کوچولوی من زیاد قوی نیست...وقتی تب می کند دنیا در برابر چشمانم تیره و تار می شود....الان شیطان بهتر است...یعنی نیست...اما جایی بند نمی شود...دعا می کنید برای گل من؟

***

هیچ چیز در دنیا با ارزش تر از دست یاری نیست

بدون شرح

2005-07-09T01:04:00.000-07:00

خوشا شیراز و وصف بی مثالش

2005-07-08T01:36:00.000-07:00

باغ ارم

من این باغ و این بنا را بسیار دوست می دارم

با اینکه تابستان است اما سبز و شاداب است

برای دیدن عکس وسطی..لطفا سر مبارکتان را کمی کج بفرمایید:))...امیدوارم خوشتون بیاد

این عکسها را مخصوصا برای هاله جون...و آسمون عزیزم گذاشتم...چون الان ایران نیستن....البته....اصلا بذارین اینجوری بگم

برای همه ی شما دوستان خوبم...امیدوارم خوشتون بیاد

توجه.....توجه

2005-07-07T11:59:00.000-07:00

با اجازه ی بچه مخفی عزیز

روی اعصابش تابلو زده بود که: در صورت گل کوچک بازی کردن در اين مکان، توپ شما پنچر خواهد شد

و اینست حکایت این روزها و شاید همیشه ی من

چند کلمه حرف حساب

2005-07-07T03:56:00.000-07:00

چند کلمه حرف حساب
سانی برای پست قبلی من کامنتی گذاشته بود که عجیب ناراحتم کرد...من تمام تلاشم کنار اومدن با این وضعیته....می خوام یاد بگیرم که حرف هایی که به گوشم خوشایند نیست رو بشنوم و منم حرف متقابل نزنم....دارم یاد می گیرم که خودمو تا سطح دیگری پایین نبرم"اگر حرفی زد که حس کردم دارد به شخصیتم توهین می کند!...در هوای گرم و خرما پزان شیراز وقتی شوهرخاله نیست تا با ماشین ما را بیرون ببرد بیرون می روم...سیاه می شوم...گرما زده می شوم...اما می روم تا فراموش کنم...با دیدن درختان وگلهای باغ ارم آنقدر ذوق می کنم که اگر کسی نداند فکر میکند از دل کویر آمده ام...من کامنت کسی را به عمرم حذف نکرده ام...که اگر بخواهم چنین کنم باید در کامنت دونی را ببندم یا بگویم: دوستان نظرات شما بعد از بازبینی در دیدرس عموم قرار می گیرد..با تشکر....من جواب سانی را دادم...حرف دلم بود....برای گفتنشان...تایپشان نیرو گذاشته بودم...اما هربار که می رفتم ببینم جوابی داده یا نه! می دیدم کامنتم نیست و ....بالاخره دیدم سانی در وبلاگم کامنت گذاشته با ابن مضمون:..ماه بانو...چون کامنتت مرتبط با پستم نبود حذفش کردم!..یا میل بزن یا بیا فراموشش کنیم
شما را به خدا قسم..یکی بیاید و بگوید: درکم می کند....آخر مگر همه ی کامنتها مرتبطند؟؟؟...چرا حرف می زنید..و نمی توانید جوابش را بشنوید؟؟؟؟؟؟؟؟....چرا اینقدر همگی با هم کمر به قتل یک نفر می بندید؟؟؟؟؟؟؟؟...تو که آن حرف را علنی گفتی...گفتی من می خواستم شخصیت ویولت را خراب کنم...بیا و شهامت داشته باش و بگو:...من اشتباه برداشت کردم
بچه ها...من ضعف ندارم...شاید هم دارم...شاید دلم می خواهد ازم عذر خواهی کنند....نمی دانم...خسته ام از اینهمه نامهربانی...چرا یکی را به عرش می رسانید...یکی را به فرش می زنید؟؟؟...در دل من هم حرف هاییست
از بچگی یادم است...اگر با برادر کوچکم دعوا می کردم و شکایت می کردم به مامان...می گفت: یک دست صدا ندارد...دیوانه که نیست....حتما تو هم کاری کرده ای.....از آن زمان...هربار که با کسی مشکل پیدا می کنم..دستم را در هوا تکان می دهم و با خودم می گویم: ماه بانو...ببین...صدا داد؟؟؟...یک دست صدا ندارد...شما آخر چگونه فکر می توانید بکنید که من سیاه سیاهم ..امید و ویولت سفید سفید....با دوستان خودم نیستم ها...با آنهایی که آرامشم را در این روزها مدیونشانم نیستم ها...با آدمهای محترم"بدون کنایه میگویم"با آدمهای محترمی هستم که برای امید و ویولت دست دست کرده اند...تبریکها گفته اند..و رفع چنین بلای آسمانی را جشن گرفته اند....نمی دانم چگونه بگویم...من هم آدمم
***
اینجا وبلاگ خودم است...کسی هم نمی تواند چیزی را حذف کند...پس بخوانید لطفا
جواب من به حرف سانی
من فقط یک جا کمی شاید عفت کلام را رعایت نکردم...آن هم جایی که گفتم:آن خانوم هرزه!!!!...سانی جان...یا متنم را به دقت بخوان یا اصلا!!! نخوان...منظور من خودم بودم!!! من درباره ی ویولت هیچ چیز ننوشتم جز جایی که او را با امید جمع می بستم....بهتر است نوشته ی دیگران را با دقت بخوانی بعد درس اخلاق بدهی!!!....کافیست یک بار کامنت دونی امید و ویولت را بخوانی...آب پاکی را امید ریخت روی دست ماه بانو...یا به خاظر ویولت آن خانوم را ول کرد و و و ...در مکالمات روزمره این یعنی آن خانوم هرزه......اصلا سانی...تو نوشته ی مرا چند خط در میان خواندی نه؟؟و اللا هیچ کس تا این لحظه شاکی نشده بود..من اگر می خواستم میتوانستم عفت کلام را رعایت نکنم!
من اگر می خواستم می توانستم از الفاظی چون نخود آش..و و و استفاده کنم...می توانستم رویاهای آنها را به باد تمسخر بگبرم...سانی می توانی دیگر به وبلاگ من نیایی...توخیلی جانبدارانه متنم را خواندی...اولین کسی هستی که چنین برداشتی کرد...پس پیش زمینه داشتی....پس....سانی این حرفت خیلی دلم را شکست...اینکه آنقدر برایت به عنوان یک انسان بها ندارم که حرفم را با پیش زمینه نخوانی....اینهمه آدم آمدند اینجا...چرا کسی این درخواست را از من نکرد؟؟؟؟؟؟؟؟....مگر من گفتم او خانوم و با شخصیت نیست؟؟؟...مشکل من با این موضوع ربطی به شخصیت هیچ کدام ندارد
من محور زمین نیستم...اگر کسی با من خوب نبود دلیل بر بدیش نیست....من برای شخصیت هر انسانی به خاطر انسان بودنش ارزش و احترام قائلم...باز هم میگویم:من مسیح نیستم...من ماه بانو هستم...انسانی عادی که تلاش می کند خودش باشد و در عین خودش بودن تلاش می کند بهتر شود...در دل من هم حرف هاییست...حرف هایی که اگر بگویم من نیز می توانم امید را خورد کنم....اما نمی گویم...نمی خواهم فکر کنید بزرگ منشم...نیستم...دیدی که...امید خوب معرفیم کرد.... می بینید؟...با چند کلمه حرف دنیایی شاد می شوم...اینکه محسن که نمی شناسمش و ساناز که شاید همانیست که در وبلاگ ویولت کامنت می گذارد..کمی مرا هم می بینند....باور دارند که دیو نیستم...آدمم...من هم ممکن است حق داشته باشم...انقدر ذوق می کنم که خدا می داند...میدانی چرا؟؟...آخر وقتی کامنت ها را در وبلاگ امید و ویولت می خوانم با خودم می گویم:عجب جانوریست این ماه بانو!!!!...می دانی که چه می گویم...آقا محسن آن حرف کوتاهت به قدری به تن خسته ام نیرو داد که فقط خدا می داند چقدر...و ساناز خانوم...خوشحالم که یکی بدش آمد وقتی دید رویاهای یک انسان را مسخره می کنند...متشکرم
***
بی ربط
وقت اذان بود....پسرخاله جانم آمد و اسپیکر رو روشن کرد...صدای اذان در اتاق پیچید..دیدم بچه ی سه ساله رفته کنار دیوار و دستانش را به نشانه ی دعا بالا برده....به منگفت:خاله تو هم اینکارو بکن....من خندیدم...از ته دلم...و بعد یک دقیقه دستانش را بالاتر برد وگفت : آمین..و به من نگاه کرد و گفت: قبول باشه......ریا نداشت....پاک بود.....من هم رو به آسمان نگاه کردم و گفتم: خدایا شکرت...به خاطر تمام آنچه دارم....من خوشبختم....شاید من ریا داشتم...پاک نبودم...اما می خواهم از صفای پسرخاله بیاموزم...من اگر الان دست دعا به سوی خدا می برم شاید به این دلیل است که نا آرامم...اما پسر خاله چیزی از خدا نمی خواهد....پسرک...دعایت بی شک مقبول است.....فدای صفای تو...که بودنت و شیطنت هایت عجیب در حفظ تعادل روحیم موثر بود
***
مرسی برای صبرتان که اینهمه را خواندید
زندگی آن است که گه عزت دهد
گه خوار دارد
چرخ بازیگر از این بازیچه ها بسیار دارد
ماه بانو با توام ها:بسیار دارد....بسیار دارد....بسیار دارد

***

سری به کامنت دونی امید زدم...حرفی نمیزنم آنجا...چون صاحبش نمی خواهد...فقط می خوانم....کامنت های آخر کمی آرامم کرد..و دارد باورم می شود می شود بدون اینکه فکر کنی کدام را دوست داری قضاوت کنی...من هرگز نگفته ام من بهترینم...من...اما دلم ازین می گرفت که همه توپ هایشان را به سمتم نشانه می رفتند...خوشحالم...این هم نشانه ی دیگری برای اثبات دنیای کوچکم!!!!!...شاد باش ای همه چیز درست والا مقام..دارم حرفهایی می زنم که همه بفهمند چقدر دنیایم!!! کوچک و حقیر!!! است....راستی..گرچه حرف من برایت همه نیست..می دانم اما برایت متاسفم.همین

***

راستی...یکی به من بگوید چگونه این نوشته شده توسط آبجی کوچیکه ی امید را بردارم تا بیش از این دیگران را آزار ندهم..لینک هایشان را هم عوض کردم...بر نداشتم...دروغ چرا؟....وبلاگهایشان را خواهم خواند....و بعد از تمام شدن این بحث ها...با لذت!!...اما در سکوت

***

آنقدر این چند روز فشار عصبی سنگینی بهم وارد شد که چندین روز زودتر پریود شدم....شاید بازهم یکی بگوید:عفت کلامت کو؟؟؟...شاید حرف مودبانه ای نزدم...اما اتفاق افتاد دیگر....فقط گفتم تا بدانید بس ام است...به خدا بس ام است

***

امروز می روم حافظیه...کیا می خوان براشون سکه بندازم...دستا بالا

فدای صفای شما خوبان

حرف های نگفته .. باز هم نگفته می مانند...اینجا گفتنی ها را گفته ام

2005-07-06T04:37:00.000-07:00

مرسی از آدم عزیزم...احساس کردم آنجا یک نفر کمتر لهم کرد...بی خیال
بهترین درمان در لحظه های فوق سخت نفرستادن سومین اس ام اس است...و بعد روشن کردن اسپیکر و با چشمانی بسته شاید برای ده بار آهنگ وبلاگم را که دوستش دارم را گوش دادن..
و بعد بازی با پسرخاله ی شیطان و گرفتن شماره ی کسی که همیشه تکیه گاهت بوده...پدر...و با او خندیدن....خنده هایت هم کم کم
حقیقی می شوند....چرا که دلخوشی ها کم نیست
***
من مذهبی نیستم...اما باور دارم خدایی هست....قدرتی برتر....و آگاه از پیدا وپنهان....گفته ونگفته....دیگر رمقی برای ادامه برایم نمانده است....هرکه معتقد است حرف های من بچه گانه است خواهش می کنم اینجا نیاید...من اگر یک کامنت هم نداشته باشم..باز هم می نویسم
اینجا حق من است...راستی
رفیق...یا باید له کنی یا له شوی....و در همیشه روی یک پاشنه نخواهد چرخید....من سکوت می کنم
من به صدای دلنواز پسر خاله ی کوچکم گوش می کنم و به شیطنت هایش می خندم
بعضی حرف ها نگفته بماند بهتر است...راستی آقایی که دم از خامی ات زدی کاش روزی چشمانت را باز کنی و کمی انصاف خرج کنی....فقط کمی...آن روز را انتظار نمی کشم
آی همه ی آن هایی که ابراز شادی کردید و دست افشانی کردید کاش ذره ای انصاف دروجود نازنینتان بود...کاش باور داشتید یک دست صدا ندارد...و هزارویک کاش دیگر....راستی همنوع من ...می دانم که کاش را کاشتند هیچی نداد...اا باز هم میگویم کاش
***
می دانی؟
انتخابات برایم درس بزرگی داشت...یاد گرفتم حرف ها و نظرات کاملا متفاوت را ببینم...بخوانم...بشنوم ...و به مطلق نرسم....نه این را کاملا رد کنم و نه آن را....و هر بار بگویم:آه...اینگونه هم می شود نگاه کرد
من از هیچکس هیچ انتظاری تدارم
می دانی رفیق؟
اعتماد....واژه ی غریبی ست در روزگار ما...و انصاف از فرهنگ لغاتمان حذف شده است
***
اگرچه من در نظر دوستان آن ها خاکسار شدم
رقیبان نیز اینچنین محترم نخواهند ماند
شاید هم ماندند.....خدا را چه دیده ای؟؟
من دلخوشی های زیادی دارم....شاید ساده وپیش پا افتاده....اما این اجازه را به کسی نمی دهم که مرا به باد تمسخر بگیرد...من منم...و محترم برای خودم...من دلم به چیز های کوچک خوش است....من با یک تبریک شاد می شوم...با یک لپ تاپ از شادی بال در می آورم"که یک ماه دیگر بالدار خواهم شد...اینهم بی بهاست...نه؟؟....ببخش من ساده دل ساده بین را ای والا مقام همه چیز درست"....من وقتی مدل ماشینمان را عوض می کنیم ذوق زده میشوم....من به شوهرخاله ی مهندسم افتخار می کنم و به همه میگویم:او مهندس برق و قدرت است....من شاید در نگاه تو حقیرم....کوچکم....اما نگاه تو !! برایم ذره ای بها ندارد.....من محبت گدایی نمی کنم....من کسی را که با تکه نانی شاد می شود به باد استهزا نمی گیرم...آی تویی که پله ها بالاتر از منی....مرا با دیده ی تحقیر ننگر ای همه چیز درست....می دانی؟؟...من اگر اقامت دائم داشتم کلی پوزش را میدادم....وای که چقدر دنیای من کوچک است...نه؟
اما بهتر از دروغ و دورنگی و ریاست.....بهتر از ......بماند......می گوید:زیاد حرف زدن آدم را به اشتباه می اندازد....من هم مستثنا نیستم....بیش از این نمی گویم شاید بیش ار این!!! دچار بیراهه روی شوم ای همه چیز درست
***
داشت یادم می رفت....امشب می رویم هتل پارس....یک هتل پنج ستاره ...و همه میهمان من هستند...می بینی چقدر ندید بدیدم؟؟؟....می بینی؟؟؟؟
می دانم آنهاکه آنجا خندیدند و تبریک ها گفتند اینجا نمی آیند....توصیه هم می کنم نیایند...عیششان به هم می خورد...نه اینکه حرف هایم تاثیر بگذارد رویشان ها...نه!!...فقط مجبور می شوند حرف های زیبا تحویلم دهند و هی حرف از آب پاکی بزنند...راستی...نه آب بد است نه پاکی....چرا فکر می کنند امید همچین چیز خوبی را روی دستم ریخته؟؟؟؟حیف آب پاکی نیست آخر؟...با شما هستم آی خنده رویان شاد....شیرینیتان را بگیرید...که چنین شادی عظیمی حتما شیرینی دارد....کاش کمی بدون بزرگ کردن آدم ها...فکر میکردیم...نکند همه ی قضیه این نباشد؟...نکند آن خانوم هرزه!!!!!!!!!!! هم کمی حق داشته باشد....نکند دارد در حقش از طرف ما که قضاوت می کنیم ظلم می شود؟؟؟....نکند هردو طرف ماجرا هم تقصیر داشته باشند هم حق...و با شنیدن حرف یکی هی قشاوت نکنیم وهی به به و چه چه راه نیندازیم....چه می دانم
بی خیال
فقط یک درخواست
آنها که آقا امید جوابشان را می دهد از او بپرسند آیا آرام است؟؟؟؟...آیا وجدانی آسوده دارد؟؟؟؟که اگر پاسخش آری بود من به این باور می رسم که: وجدان کیلویی چند؟
***
هی....من امروز دو جفت کفش خوشگل خریدم...همان دوتای ناقابل کلی الان که می پوشمشان حالم را بهتر می کنند...می گوید:منم اینجوری بدبختم دیگه....همین است...ها...منم اینجوریم...البته از نوع خوشبختش
شاید دنیای وبلاگ را زیادی جدی گرفتم...شایدآدمهایش را زیادی باور کردم...شاید...شاید...شاید
***
چقدر حرف زدم.....ولم کنید باز هم میگویم...اما بس است...بس
راستی بچه ها....فیلم کلوسر را از کجا میتوانم پیدا کنم؟...با بازی ناتالی پورتمن....خوشگل است...نه؟
***

گاو مقدس عزیز...خوش آمدی...و واقعا قبول دارم حرفت را

وای جاتان خالی آنقدر با خاله جان خندیدیم...حتی به ترک دیوار که می توانم بگویم:هرکه نمیتواند شادیم را ببیند...هرکه می خواهد غمگین باشم برود به درک...خدانگهدارش

دوستون دارم خوب های منصف من....که یک طرفه به هیچ کجا نمی روید...چه رسد به قاضی

سبز و شاد باشید....دنیا دو روز است

امشبی را که در آنیم غنیمت شمریم

2005-07-05T12:13:00.000-07:00

سلام به دوستای گل خودم که یک موشونو به یک دنیا نمی دم
راستش امروز یه موضوعی اتفاق افتاد که کلی خلقمو تنگ کرد...اما خب....آدم اصولا باید بتونه چیزای بد روفراموش کنه
***
به دو نفری که واسم کامنت گذاشته بودن و کلی من را مستفیذ کردند و حتی یک آدرس هم از خودشان به جا نگذاشتند:...من هر چه هستم...لوس...بی مزه...و و و ...به شما ربطی ندارد....من خودم هستم...اینجا هم مال من است...کسی برایتان دعوتنامه نفرستاده!!...به قول هاله خاله فحش خورمان خوب است ما ایرانی ها!!....اینجا یک وجب خاک اینترنت است که مال من است....هرچه دلم بخواهد می نویسم...برای دل خودم می نویسم...ممنونم از دوستان گلم که می آیند و با حرفهایشام شادم م کنند اما برای دل آنها هم نمی نویسم...مرا شناخته اند حتما....راستی یادم انداختید: دی...ناهار رفتیم حاج حسن و شیشلیک خوردیم...هه هه هه....و شام هم خانه ی یکی از دوستان ماکارونی خوردیم...هاهاها.....می دانی تازه وارد ..برایت متاسفم.همین
***
خب...اونایی که موافقن سریال ویزا رو ادامه بدیم دستا بالا:)).....یه اعتراف
اون دو تا کامنتو که خوندم و حرفای یکی دیگه رو یه جای دیگه احساس کردم قلبم درد گرفت....این یه ضعفه....اما خوشبختانه زود آرامشمو به دست آوردم..اینم یه امتیاز:)).....من اینجا دوستای خوب زیادی دارم....که یک تار مویشان را با دنیایی عوض نمی کنم
اینجا دفتر خاطرات من است...هرچه برای خودم!! جالب باشد می نویسم...اما به عشق خواننده هایم تند تند چک میکنم
بی خیال بچه ها...ماه بانویتان سیب زمینیی است که دومی ندارد
دوستتان دارم..همان جمعیت کمی که دوستم دارید..با شماهستم..دوستتان دارم
***
خوشا شیراز ووصف بی مثالش
خداوندا نگه دار از زوالش
قشنگه...هنوز جایی رو می شه گفت ندیدم...اما شهر دوست داشتنیی به نظر میاد
می گه
امشبی را که در آنیم غنیمت شمریم
شاید ای جان نرسیدیم به فردای دگر
من شادم...من دلایل زیادی دارم برای شاد بودن...و دلیلی ندارم برای غمگین بودن...من می خندم...من همه چیز دارم...من شما را هم دارم
الان می روم وشهر شیراز را که نگاه میکنم..فردا می روم حافظیه....کسی نمیخواهد برایش فال بخرم؟؟...نیتش را از طرف شما میکنم
راستی مهربانویم....ضد آفتابم تمام شده بود...یکی خریدم..می بینی دردونه ات چه حرف گوش کن است؟
***
مشق امشب
درباره ی مسائل بد و آزار دهنده ی بی ارزش..فردا فکر می کنم...فردا روز دیگریست...از آن فرداها که هرگز نمی آید
دوستون دارم سبد سبد

بالاخره رسیدیم

2005-07-04T11:47:00.000-07:00

من الان شیرازم....وای که چقد این شیراز دوره...از کجا؟؟؟..: دی..نمی گم که:))..یه سفرنامه دارم می نویسم...ایشالله تموم که شد اینجا می نویسمش...راستی...بابا ی حرفی زد شب بعد کنکورم...ممکنه شعرهامو چا÷ کنم....نظر شما چیه؟؟....شاید هم بعضی از نوشته هامو..آخه ماشالله دست به نوشتنم خوبه:))...موافقین؟؟..بابا گفت دو تومن می دم به عنوان سرمایه...کافیه؟؟...کسی اطلاعات داره در این زمینه؟
***
حالا یه قسمت با نمک از سفرمون
یک ساعت بیشتر از حرکتمون نگذشته بود...شوهر خاله حان داشت نود تا می رفت...یهو یه صدایی اومد:سمند نقره ای..بکش کنار..سمند نقره ای...نگه دار
نگه داشتیم...شوهرخاله جان ÷یاده شد...ای دل غافل...بیست تومن جریمه شدیم..گفتن:اینجا منطقه یمسکونیه...چهل بیشتر نباید بری...دماغمون اول کاری سوخت
فرداش از تهران داشنیم می رفتیم سمت شیراز...اتوبان بود تا اصفهان...خلوت...جون می داد بگازی!: دی....صد و چهل تا می رفتیم فقط....یهو شوهرخاله جان ماشینو نگه داشت
ما:چی شده؟
اون:باز جریمه!!!!!...ما:نههههههههههههه
رفت ÷ایین و باز بیست تومن....حداکثر سرعت صدوبیست بوده!!
کلی عصبانی شدیم و بعدشم خندیدیم
شوهرخاله جان به شوخی گفت:تا یه ماه باید نون خشک بخوریم: دی
خاله:آبرومو بردی...ماه بانواینجاستاااا...مهمون داریم
من:ااا؟؟...÷س رسیدیم یه بلیط هوا÷یما واسم بگیر برمی گردم هر وقت دوراننون خشک تموم شد دوباره میام : دی
خلاصه....ماجراا داشتیم بااین الگانس های آبی
منم به هرکی دم دستم بود اس ام اس زدم و گفتم چی شد!!...آبرو حیثیت نذاشتم واسه شوهرخاله جان
***
راستی...سریال ویزا از امشب دوباره ÷خش می شود....دوستان عزیزوووببخشید...به علت فوت شوهرخواهردخترهمسایه ی عمه بزرگ دوست دوستم ÷خش این سریال رو متوقف کرده بودم: دی
قربون همگیشما
درکمال ÷ررویینرسیده گفتم:کارت اینترنت دارین؟
حتما شوهرخاله جانتو دلش گفته:بابا معتاد!!!!!...اما خب چه می شه کرد
دوستون دارم
می بوسمتون

***

راستی...رفتیم ÷اسارگاد...منم یه کار خیر!!!!!!!!!!!!! کردم اونجا

اگه گفتین: دی

شب به خیر...خیلی خسته ام..برم لالا

فردا صبح بازم میام

***

می گه

من از بی نیازی

به ثروت رسیدم

که از بی نیازان

غنی تر ندیدم

شیراز...برای اولین بار

2005-07-02T14:50:00.000-07:00

سلام

اینجا ایران..شمال...خونه ی ما...ساعت دو و بیست و چهار دقیقه

من فردا با خاله جان و شوهر خاله جان و پسر خاله جان:)) می رم شیراز

اینکه چرا با اونا می رم دلیل داره...اگه گفتین

***

جاتون حسابی خالی بود..می گما...مهم اینه که آدم اراده کنه شاد باشه....ما که ماشالله خونوادگی نخورده مستیم!!..خانوما البته : دی

انقدر جیغ و داد کردیم که فکر کنم فردا صدا مدا خبری نباشه

راستی...وقتی اومدم دیدم اینهمه کامنت اونم همه نظر نه الکی....اینقده خوشحال شدم که

***

دلم برای کامپیوترم تنگ می شه...اما فقط صبر کنین برسم اونجا...پدر کامپیوتر خاله جانو در میارم

دیگه؟؟؟

***

به فرید خان و دوستان دیگه ای که همیشه می گن ای میلتو نمی تونیم ببینیم

first.person84@gmail.com

منتظر میلای خوشگلتون هستم

***

راستی...مامانم مشکلمو با چمدون حل کرد...کفشامم جا داد!!!...یه دست به افتخار مامانی

در آخر اینو بگم که خوشحالم که دوست جونای به خوبی شما دارم

ماجرای ویزا رو هم از شیراز ادامه می دم:))....و اینکه

دو سه روزی که نیستم منو فراموش نکنینا

***

می گه

دلم می خواد تا بدونی

اگه هنوز نمی دونی

که وحشت از شب ندارم

اگه کنارم بمونی

خدا کنه چیزی جا نذاشته باشم

راستی...من اصلا سمند دوست ندارم...بی دلیل شاید!! اما خوشم نمی یاد...ماشین خاله جان هم سمنده:((..اما خب کنار اون پسرک ناز تو ژیانم می شینم

دیدمش گفتم:خاله بیا بغلم

می گه:چاییمو بخورم...صب کن!...شکموی گل گلی کاکو شیرازی

وای...همه رو آن لاین نوشتم...چقد شد!!...برم بخوابم

شبتون به خیر

راستی...من شمال...غرب...شرق و مرکز ایرانو هم دیدم هم توشون زندگی کردم!!..از چند ماه تا چند سال!!..اما شیراز رو تا حالا ندیدم

شهر گل و بلبل واقعا...اینجوری که من شنیدم..نه؟

شبتون به خیر

***

پ ن : من رفتم!!..رفت که غلطه:دی..دارم می رم

وای..اولین بار بذون مامان بابام جز با مدرسه البته!!.. می رم سفر طولانی...استرس دارم گویا!! دل درد گرفتم

شاد باشین.

خداحافظ

تولد بهارک

2005-07-02T04:41:00.000-07:00

تولد..تولد..تولدش مبارک

تولد این دخترکه..این وروجک...قدیمیا می شناسنش: بهارک...دختر داییم

باید برم اونجا...واللا یه عالمه می نوشتم واستون

قربون همگی شما

پ ن : عکسشو می خواستم بذارم...اما نمی شه...کسی می تونه راهنماییم کنه؟؟؟...آپ لود کردم..دان هم شد..نمی دونم چشه

فعلا عجله دارم

برمی گردم

نتیجه

2005-07-01T01:43:00.000-07:00

عــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــالــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــی بود

بذارین هیجانم فروکش کنه!...مفصل براتون تعریف می کنم

می بوسمتون

مرسی

واقعا حستون کردم

مرسی بابت دعاها و تمرکز هاتون

برم که حسابی رقصم گرفته الان

مرسی

من کنکور دارم

2005-06-30T01:48:00.000-07:00

فردا
من کنکور دارم
کنکور مرا ندارد

***

فردا برایم دعا نکنید...بهم فکر کنید..به ماه بانویتان...من ایمان دارم که هیچ انرژی ای هدر نمی رود....فردا می خواهم احساستان کنم...فردا می خواهم خدا ببیند چقدر دل پاک و چشم مهربون نگران ماه بانو ست...فردا....این نیز بگذرد؟؟...از شما چه پنهان...کمی می ترسم..اما.....نباید ترسید....من خدا را دارم...من شما را دارم...کدام یک از رقبایم اینهمه دارند که من؟

***

پ ن : جمله ی آشنایی ست..با تشکر از دوستان عزیزی که از جمله ی معروفشان استفاده کردم..و با اجازه

***

می گوید

همت اگر سلسله جنبان شود

مور تواند که سلیمان شود

همت اگر

همت

5ماجراهای من و جناب ویزا

2005-06-28T04:18:00.000-07:00

آقا سیتی زنه هم زنگ زده بود به یو کی!!...سربازها اسامی رو یادداشت می کردن و سفارش می کردن که حواستون باشه کسی نیاد تو صف...عین بچه ها شده بودیم!!!!!!!!!:دی...آشناهای دیروزی رو که می دیدم کلی ذوق می کردم..انگار دوستای چند سالمن!...کلی شماره رد و بدل شد...ا؟؟...چرا اینجوری نگاه می کنین؟؟.در حضور مادر خانومی؟...آها حالا خوب شد...من دختر خوبیم که!..بد نگام نکنین:))...دختری بود به اسم نفیسه که پرحرف بود و با نمک!..یه پاش هلند بود یه پاش ایران..با اون از ساعت سه و نیم تا هفت و نیم یه جورایی وقتمونو کشتیم...گرچه....کارمون تا دوازده طول کشید
آقا سیتی زنه هم کلی اطلاعات بهم داد و گفت:تو یه شرکت نفت آمریکایی کار می کنه تو انگلیس!...کلی حسودی نمودیم
تو عالم خودم بودم که یهو سنگینی یه نگاه رو رو خودم حس کردم..سرمو بلند کردم..دیدم جوانی حدود بیست و هفت هشت ساله است...کت شلوار روشن و کروات پوشیده بود و خیلی هم خوش چهره بود!...البته از دید من..نگاهم یه لحظه روش ثابت موند و بعد باز نفیسه شروع کرد به حرف زدن:دی..جوان اومد جلوتر و با پشت سری های من که دوتا پسر پزشک با خانوماشون بودن و با لهجه ی شیرین اصفهانی حرف می زدن..شروع کرد به حرف زدن...و بعد اومد و بدون مقدمه به من گفت : شما دیروز هم اومده بودین؟...ا؟...عذر می خوام سلام...من: بله....اون:................"یعنی یه عالمه حرف بی ربط"...من:....................."یعنی یه عالمه جوابای بی ربط تر: دی ..و رفت سر جاش
به دخترای ناز پشت سرم نگاهی کردم و گفتم: واسه چی می خواین برین؟...یکیشون گفت:واسه ادامه تحصیل..گفتم:مجردی؟؟...به شوهرش اشاره کرد و با قهقهه گفت:پس این چیه اینجا؟...خندیدم...با بدجنسی گفتم:شما که مشکلی نداری...چون اجازه ی همسرت مهمه تو قانون ایران!! پس آقا مشکل دارن و زدیم زیر خنده
خستگی...ایستادن طولانی مدت ..آفتاب..همه با هم باعث شده بود همه عجیب رفتارمون عوض شه...لا اقل من اون آدم سخت!! همیشگی نبودم

***

من این دنیای مجازی را دوست می دارم.....من این دنیا و آدم هایش را دوست می دارم

مهربانو ی مهربانم...مهربانوی بامحبتم....خیلی زیاد ازت ممنونم...باور نخواهی کرد اگر بگویم چقدر شادم کردی

مانیای گلم...گلک خیلی خوشحال شدم..بگم چرا؟؟...اذیتت کنم؟؟: دی

داشتم فراموش می کردم یه عالمه دوست خوب دارم

دوستتون دارم...سبد سبد

***

بهترم...اما رفیق...توشه ی دستان تو هم خالیست؟

مرسی از تمام کسانی که برای اشکهایم و ترسم بها قائلند

و مرسی بابا...اشک های دیشبت دیوانه ام کرد

***

پ ن : من هم دارم ها...از همان ها که مانیا گفت...اسمشو نبر خودمان"کنکور"...محتاجیم به دعاتان

ترس

2005-06-27T01:40:00.000-07:00

می ترسم...می ترسم...زیاد

4ماجراهای من و جناب ویزا

2005-06-25T22:47:00.000-07:00

دوباره خاله باهام اومد..دو تا بوس آبدار هم از گونه هایمان ربود!..چه مادر شوهر مهربانی : دی
خداحافظی کردیم و عیسی به دین خود..موسی به دین خود..من رفتم جلوی سینما قدس و نازی هم آمد...نازی یکی از دوستان دوران مدرسه ام است که الان دانشجوی همندسی کامپیوتر علم و صنعت است..نگاهی به سر تا پایم انداخت و گفت : ماه بنو! در زمینه ی زیبایی تو هیچ حرفی نمی تونم بزنم..چه خوشگل شدی دختر!!!..داشتم دیگر می ترکیدم...اول خاله جان..بعد نازی
کلی خود تحویلی مان رفت بالا ..قدم زنان به سوی مقصدی نامعلوم حرکت کردیم..توی دلم گفتم: کاش می شد بچه های وبلاگ نویس رو ببینم..شماره ی پریسا رو گرفتم اما موفق نشدم بگیرمش..و دیگر کسی نبود جز مریم که او هم یزد بود..و مانیا و باقی دوستان هم که نه شماره ای ازشان داشتم نه مطمئن بودم برایم وقت دارند
شوار اتوبوس شدیم و رفتیم علم و صنعت..قربانش برم تا شعاع هشتاد کیلومتریش فقط آپاراتیه!..دریغ از یک کافی شاپ!...قیافه ی مرا تصور کنید
شال آبی که از جلو و عقب موهای زیبایمان!! هویداست....مانتوی آبی...شلوار لی کوتاه!! آبی و کفش آبی...کلی فکر کردم برذپیت شدم..اه..اون که پسره..فکر کردم کامرون دیاز شدم : دی
نگهبان بدون اعتراض گداشت بریم تو!!...دانشگاهشون ای بدک نبود...می گن:شر درشو احمدی نژاد"عذر می خوام آقای خادم جمهور"ساخته و استاد رشته ی معماری اونجاست
پسراشون هیچ تعریفی نداشتن...پیشاپیش اگه پسر علم و صنعتی داریم عذر می خوام..من دیده هایم را می گویم:))...به قول نازی میانگین قد پسرا اونجا صدوبیست بود واسه همین دوست من با قد صدوشصت و هفت احساس رعنایی و رشیدی می کرده:))...آخرش کلی استرس کشیدیم...بنا به دلایلی..و دیر سر قرارمان با مامان رسیدیم که ماجرایش مفصل است
شب کلی اتفاق باحال افتاد که اینجا جاش نیست بگم..صبح ساعت سه از خونه حرکت کردیم و رفتم سمت سفارت..اومدیم نفر اول بشیم..اما راننده ی ناشی ما رو هشتاد دور دور تهران چرخوند تا شدیم نفر شصت و هشتم!...از ماشین که پیاده شدم به علت خستگی مفرط و کم خوابی و عصبانیت منگ بودم!..آقایی شیشه ی ماشینشو داد پایین و گفت: خانوم برین اون ور اسمتونو بنویسن!...من با قیافه ی مبهوت نگاهش کردم..و گفتم:هوم؟؟...دستپاچه شد و گفت
go..READ!!uy name
خنده ام گرفته بود اما جلوی خودم را گرفتم..کما اینکه حالی هم نداشتم برای ریسه رفتن!..گفتم:او کی
بعد یک ثانیه گفتم:آقا...من فارسی می فهمم ها!...گفت:ببخشید..ببخشیئ
اونایی که منو دیدن..بعضی هاشون می گن:هیچم قیافت خارجی نیست...پس یکی به من بگه چرا اینهمه آدم این اشتباهو می کنن...؟...بار اولم نبود
رفتیم اونور..دیدیم اعتراضای دیروز اثر کرده
***

راستی کسی کتاب
Driving Over Lemons
رو خونده؟؟....من از زن داییم هدیه گرفتمش...چطوره؟؟...زبان اصلیه واسه همین اگه توصیه اش نمی کنین نخونمش هنوز...و الا هم که می خوانیم و در عین حال ترجمه اش می نماییم..: دی
و کتاب " از عشق و دیگر شیاطین" گابریل گارسیا مارکز...من چرا چیزی دستگیرم نشد؟...جذبم نکرد..؟!...نظر شما چیه؟؟

***

پست بعدی کمی ساسیت..شاید هم کمی درد دل و باز هم ادامه ی ماجرای من و ویزا خان : دی

***

وای مهستی چه کرده...به قول فردوسی پور چه می کنه این مهستی!!!..می گه

من از خدامه بکشم نازتو

تا بشنوم یه لحظه آوازتو

من از خدامه که نباشه دوری!!...فقط دلم می خواد بگی چه جوری؟

آهای...با تو ام...چه جوری؟؟؟

3ماجراهای من و جناب ویزا

2005-06-24T09:36:00.000-07:00

یه خانوم شروع کرد باهام صحبت کردن..گفتم : سیریش دیدن؟..گفت : بله..چطور مگه؟..گفتم : ما ایرانیشیم!!..خندیدیم...عینک آفتابی زدم تا شناسایی نشم:))..کلی ایرانی بازی در آوردیم..اما در نهایت دست از پا دراز تر روانه شدیم به سوی خانه!!..رفتیم خونه ی یکی از دوستان ...یه خانوم پیر تنهای بهایی..که همیشه شاکیه که چرا بهش سر نمی زنیم..تا تماس گرفتیم و گفتیم داریم میایم ..تلفن کرده به خواهرش که بیا!!..خانوم و دختر آقای دکتر دارن میان!!...جالبه ها..ما هرکدوم یه عده رو واسه خودمون بزرگ می کنیم
آقا جان..رفتیم یه شیرینی بخریم بعد بریم ..یه دختری تو قنادی بود..به من گفت اقلیتی؟..منم فکر کردم منظورش اینه که فارس نیستی؟؟..گفتم :آره چطور مگه؟؟...و شروع کرد به تعریف از اقلیت ها و ما کلی با دممان فندق شکستیم :))..در آخر گفت: من عاشقشونم..خیلی مهربون تر از مسلمونان!!..چشام داشت از حدقه در میومد..چیزی نگفتم و خداحافظی کردم!...رفتیم اونجا و از احوالات خانه ی آن خانوم مهربون همینقدر بگم که دوتا خواهر فول تایم قربان صدقه ام رفتند..پسر خواهره ایتالیا بود..کلی قربانم رفت..مشکوک شدم :دی
قرار شد ناهار بریم بیرون..ما یعنی اینجانب شروع کردیم به تیپ زدن..لباسها را کاملا عوض نموده و قبل از پوشیدن اتو زدیم..آرتروز گردن گرفتیم تا اتو کشی تمام شد:))...جالبه!..شلوارم اندازم بود..همونی که قبلا ازش گفته بودم..تنگ نبود...انگار حرص خوردم و لاغر شدم..به جای غم باد!!!:))...بعد هم کلی چشم و ابرو اومدم واسه مامان....خانوم مهربون گفت:چی شده؟..خواهرش گفت:سشوار می خوای خاله؟؟؟؟؟؟...داشتم پس می افتادم..سشوار زدم و آرایش کردم..اونا حاضر بودن و من هی معطل می کردم...آخر گفتم : بیرون رفتن با یه دختر نوزده ساله از این حرفا هم داره!!!...که خاله شروع کرد به دفاع و گفت : ماه شدی و این حرفا که جدی نگرقتم!..رفتیم..و جاتان خالی چلوکباب خوردیم طبق معمول برگ:))...من قبل غذا گفتم : دسشویی دارم...مامان چشم غره ای رفت که خانوم باش!!!...بشین...که خاله گفت : پاشو ببرمت...من با تعجب گفتم : خودم می رم!!!...گفت: می خوام مواظبت باشم...باورم شد که فکر می کنه عروسشم!!....رفتیم و پیرزن تا کارم تموم شه پشت دروایساد ..بعد غذا گفتم: برم مسواک بزنم:دی....عمرا تو رستوران از این کارا نمی کردم...همه با هم گفتن:دسشویی داری؟:دی..و خندیدیم

***

آقای رفسنجانی...من امروز رایم را به نام تو توی صندوق انداختم...نمی دانم تو چه می کنی؟...تو می خواهی چه چیز را توی صندوق زندگیم بیندازی..آزادی؟؟....حقوق اولیه ام....یا خنده ای به ریش نداشته ام؟؟...من رای دادم به خاطر تماس های مکرر دوستانی که وحشت داشتند...به خاطر آنها که از دهه ی شصت خاطره ها داشتند...به خاطر وطنم که نمی دانم اکنون سپاسگزارم است یا ؟؟...اما رای دادم تا فردا نگویم :ای کاش.....چون کاش را کاشتند هیچی نداد...می دانی آقای رفسنجانی؟؟....امیدوارم نا امیدمان نکنی

راستی...از همین ابتدا برایم بدیمن بودی...خدا عاقبتمان را به خیر کند...چرایش را در پست بعدی می گویم

***

می گوید: گرچه شب تاریک است

دل قوی دار

سحر نزدیک است

نزدیک است؟؟؟؟؟باور کنم؟

2ماجراهای من و جناب ویزا

2005-06-23T22:01:00.000-07:00

..من می خواستم فقط هزار پوند ببرم..تمام شد..تشکر کرد و رفت
دیدم موبایلم دارد زنگ می خورد..گوشی را برداشتم..یک دوست خوب بود..لحظه به لحظه پیگیر کارم بود..کمی غرغر کردم و دوباره لبه ی دیوار نشستم..این دیوار بدمصب هم خیلی کم عرض بود و باسن هیچ کدام از متقاضیان رویش جا نمی شد..ساعت هفت و نیم سفارت را باز کردند..پسری با تیپ مکش مرگ من..با کروات آمد جلوی صف و صدایش را انداخت توی گلویش...با مردم بد برخورد می کرد...دلم گرفت...اینجا هم؟
فکر کردم...با توجه به اینکه رفتن به بریتانیا کار بسیار مشکلی ست..پس این آدمها هریک برای خود " تویی " هستند در جامعه..ببین چقدر بهمان توهین می شود
با خیلی ها آشنا شدم..پسر جوانی بود که سیتی زن بود..گفتم:ه این یکی نمی توانند بگویند بالای چشمت ابروست..چون دولت بریتانیای کبیر حامیشه..برعکس تصور من!...بدجور حالشو گرفتن و یه دعوای حسابی باهاش کردن...خانومی بود که خانوادگی تو منچستر زندگی می کردن و اومده بود تا خانوم کارمند داداششو ببره..می گفت: بیست و هفت سالمه اما ازدواج نمی کنم تا یه آدم خوب پیدا کنم..خوشمان آمد ازش!!:))...یه خانوم شیرازی بود که پیر بود و پر حرف...جیک و پیک همه را در میاورد...کی دعوتت کرده؟..کدوم شهره؟چندوقته اونجاست؟...من که ترسیدم نکنه اطلاعاتی باشه:))؟
منظره ی خنده داری بود...در عین حال باید زار زار گریه می کردی...اگه مردم یه جای دیگه بودن عمرا این کارو می کردن...اینا از چندین ساعت قبل رفتن نشستن دم در سفارت..عین عذر می خوام گداها!!!...یکی زیرانداز پهن کرده..فسنجون می خوره!!...عالمی بود واسه خودش
شروع کردن به دادن کارت..درواقع شماره ای روش ثبت شده بود و هرکی اون شماره رو داشت جواز ورود به خاک انگلیس "سفارت"رو پیدا می کرد...کلی وراجی کردیم...کلی نذرونیاز کردیم که نوبت ما هم برسه
من نفر صدوهفتادم بودم..به دویست نفر کارت دادن اما به من نرسید!!...یا خدا؟!...گفتن بنیاد فلان فلان سی نفرو همین جوری آورده تو صف!!! یه خانومی می گفت : تو کنکور سهمیه دارن...اینجا سهمیه دارن...بسه دیگه!!...اسم کنکورو که آورد نزدیک بود زار بزنم...پسری که کارمند سفارت بود داد زد: خانوما...آقایون..دیگه امروز به هیچ وجه به هیچ کس کارت داده نمی شه..اگه برای وقتتون ارزش قائلین تشریف ببرید خونه هاتون فردا بیاین...مردم صداشون دراومده بود..من که گشنگی و خستگی راه حسابی کلافم کرده بود..اما از ترس اینکه نکنه پسره باهام لج بیفته حرفی نزدم ...فقط مودبانه"احمقانه درواقع"پرسیدم:آقا..عذر می خوام..امروز دیگه کارت نمی دین؟
اونم گفت: نه خانوم..من!! عذر می خوام..و لبخند ملیحی تحویلم داد...مردم هی اعتراض می کردن..یه خانومه داد زد...پسره برگشت گفت: ببینین...من گارد ویژه ام..کارم این نیست که با شما کل کل کنم..مخندم بهتون..پر رو نشین!!!!!!!!!!!!!!...جا خوردم
با خودم فکر کردم..اینایی که اینجان همه آدمایی ان که دستشون به دهنشون می رسه ..یه دوسه دوری هم می تونه دور سرشون بچرخه...دستشونو می گم...که اینهمه میخوان هزینه کنن برن انگلیس...ببین با ابنا چه جوری برخورد می کنن!!..وای به حال بقیه...تو این دنیای مادی!!؟
خودمونیما...ما ایرانی ها..شایدم ما آدما..همه همینیم..به هرکی زیر دستمونه...کارش لنگمونه زور می گیم
اینام می دونستن ما مجبوریم حرف بشنویم و صدامونم در نیاریم..هرچی دلشون می خواست می گفتن...یه ضرب المثلی هست می گه: تا خرت از پل رد شه به ابله بگو آقا!..شماره ی بابا و گرفتم و شرایطو براش شرح دادم...گفت:یه کم صبر کنین..نرین..اینجا ایرانه...از این ساعت به اون ساعت فرجه!.....صبر کردیم

***

انتخابات؟....و هزارویک منطق متفاوت که هیچ کدوم نادرست نیست....چه باید کرد؟؟

غیرممکن ممکن نیست

2005-06-22T08:10:00.000-07:00

ایمان آوردم...من عاشقانه آرمین را دوست دارم
نعوذبالله خود خدا هم بیاید پایین و بگوید: نه !!...عاشقش نیستی می گویم : خدا جان احترامت واجب...اما این یکی را اشتباه کردی
الان انقدر بهت زده ام که توضیحی نمی دهم...فقط همین قدر بدانید
تمنا باید قوی باشد...اون وقته که هیچ مانعی وجود نداره در برابرتون...اون وقته که
کوهو می ذاریم رو دوشمون!...باور کنین

ماجراهای من و جناب ویزا1

2005-06-21T23:07:00.000-07:00

این شلوار یه کم تنگ است..این را گفتم وشلوار بعدی را امتحان کردم..اما در نهایت همان اولی را گرفتم..انگار خبر داشتم قرار است وزن کم کنم!!..آن هم یک شبه!...یه جورایی ازش خوشم آمده بود و این باعث شد همه چیز رو به رنگ آبی روشن بخرم...دوان دوان به سمت خانه حرکت کردیم..داشت دیر می شد..من هم انگار مجبور بودم دقیقه ی نود هوس تیپ جدید بکنم...از آنجایی که همیشه سفرهامان را همه با هم می رویم..یادم نمی آمد سوار اتوبوس شده باشم..اولین بار بود...برای ساعت ده بلیط داشتیم و ساعت نه بود..از هفت صفحه ی اول پاسپورت هامان کپی گرفتیم و با یک ماشین دربست رفتیم خانه..تند تند لباس پوشیدم و یک دست لباس هم توی کیفم گذاشتم..چقدر سخت است مجبور باشی کیفت را خودت بلند کنی و از صندوق عقب ماشین خبری نباشد..رفتیم ترمینال و بزرگترین غصه ام دستشویی بود..نمی دانستم اگر نیاز شدید پیدا کردم و به قول دوستم استرس فشار قوی وارد شد بهم..آیا راننده ماشین به آن گندگی را برای من نگه می دارد؟؟
از یکی از دوستان که دانشجوست پرسیده بودم..گفت: آره هرجا خواستی بگو نگه داره قدم بزن...یه هوایی بخور...من: جدی می گی؟..اون: بابا تو دیگه کی هستی!!...و زدیم زیر خنده
شروع خوبی داشت..من هیجان زده بودم..شاید بخندی..اما هوس کرده بودم با اتوبوس بروم..آدمیزاد است دیگر...عشق من تنوع !..اما آخرش فهمیدم هیچ جالب نبوده!...منی که پشت ماشین هر وقت خواستم بخوابم داداش باید تا منتهی الیه سمت راست برود و بچسبد به در..و بنده سرم رو بذارم رو پاش ببین چه کشیدم در مدتی که توی اتوبوس بودم..هر وقت می رفتیم مسافرت بعد رسیدن به مقصد همسفرامون می گفتن : تو چرا یهو غیب می شی؟؟:))....در طول راه خودم رو با اس ام اس مشغول کردم تا خوابم برد...منم پر رو...پاهام رو دراز کرده بودم و ...دیدم یهو دارن بیدارم می کنن..پشت سریم گفت : کمک راننده !ببخشید مهماندار :دی الان یه ربعه می خواد رد شه اما نمی تونه!....صبح یه راست رفتیم سمت سفارت...ساعت شش صبح بود که دیدم توی یه صف عریض و طویل ایستادم و ناممان را روی تکه کاغذی نوشته اند..جمعیت زیادی آنجا بودند...پشت سر من دختر با نمکی ایستاده بود..گفت : تازه از فرانسه آمده ام و می خواهم ویزای انگلیس بگیرم..از آن جا اقدام کردم..چقدر فرق هست بین سفارت ها...این جا و آن جا !!...چیزی نگفتم
شکمم به قار و قور افتاده بود...سرم درد می کرد..آن قدر که فکر گرفتن ویزا و قدم زدن در خیابان های لندن هم نتوانست باعث شود خلقم بیاید سر جایش...با مامان بحث الکی می کردم..فرم رو از کیفم درآوردم و شروع کردم به پرکردنش..در قسمتی پرسیده بود آیا تا کنون در گروه های تروریستی بوده اید؟...حس گنگی به من دست داد..چرا ایرانی بودن جرمی نابخشودنی شده؟؟

این سوال رو قبلا هم دیده بودم..وقتی می خواستم برای جای دیگری ویزا بگیرم و به دلایلی دنبالش نرفتم...ویزای آلمان بود..کاش پی اش را می گرفتم..آخه زیر 14 سال مصاحبه ندارد...داشتم می گفتم ..برگه را پر کردم ..دیدم خانومی دارد می آید طرفم..گفت: چقدر می گیرید؟؟..من : با چشمانی گرد شده...بله؟؟؟؟؟؟...او : می شه فرمم را برایم پر کنی؟...دوزاری مبارکمان افتاد...دیدم ای ول...ایرانی ها اینجا هم بازار سیاه راه انداخته اند...نگاهی کردم و دیدم دور و بر پسر جوانی شلوغ است..با لبخندی ساختگی خانوم را نگاه کردم و گفتم : سر درد دارم...در غیر اینصورت برایتان همینجوری پر می کردم...و جمله ی جادویی همین جوری که مصداق مفت باشه کوفت باشه است باعث شد تا ولمان نکند...مفت بود اما کوفت نبود :))...خیلی شیکان پیکان بود اما انگلیسی بلد نبود..ما هم اینجوری بدبختیم دیگر...در جواب سوالی که پرسیده بود چقدر می خواهید پول همراه ببرید گفت : بنویس پنج هزار پوند...با تعجب نگاهش کردم ...من می خواستم

***

این سفر برای من یه عالمه درس جدید داشت....چون طولانیه تو چند قسمت می نویسم..امیدوارم خستتون نکنه...به هر حال برای خودم جالب بود و زحمت تایپشو می کشم...شما هم لطف کنید و زحمت خوندنشو بکشید...:))...راستی دلم خیلی براتون تنگ شده بود

***

می گه :همیشه وقت عروس بردن من که می رسه ....یه دفعه خسته می شی بهم می گی بازی بسه!...گاهی شعرهای به ظاهر ساده و کوچه بازاری انقد به دلم می شینن که

هااااااااااااااااااااااا؟

2005-06-21T05:23:00.000-07:00

من اصلا تلویزیون نگاه نمی کنم...نه وطنی نه ماهواره
یکییییییییییییییییی به من بگه این برنامه ای که شبکه ی 3 داره نشون می ده ساعت الان 4:30 چیه؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

دوستی دارم من..بهتر از آبی آب

2005-06-21T02:23:00.000-07:00

این مهستی هم خوب خوانده ها...خوشمان آمد
***
یک ترانه ای شنیدم که می گوید: همه چیز بازی و با این دل تنگم بازی بازی...روی قلب عاشق من تا به کی می خوای بتازی؟
راستی...همه چیز بازی و با این دل تنگم بازی بازی؟..؟!؟
آقا اجازه؟..منم بازی؟
***
این مدتی که نبودم عجیب هر روز اتفاق تازه ای می افتاد...یک عالمه حرف دارم برای گفتن...اما چیزی که برای خودم مهمترینشان بود اینست: یک دوست پیدا کردم بهتر از آبی آب...بهتر از سرخ غروب
دوست جونم...دلم برات یک عالمه تنگ شده...گرچه هر روز می شنومت...هر روز می خندیم...هر روز همدلی می کنیم...وای می دانی چقدر با آرزویت خوشحالم کردی؟...آفلاین داشتم نوشته بودی: ماه بانو جان..آرزو می کنم دلی پر از آرامش داشته باشی.
مرسی
راستی بچه درسخون:)) چه خبر از شریف؟..گرچه می گی: ما که درس خون نیستیم!!.و اینکه بعد از اینکه ما را به علت مانتوی آبیمان که لومان داد شریفی نیستیم توی آن شریفتان راهمان ندادند رفتیم و یک مانتوی مشکی با یک شلوار مشکی خریدیم...فکر کنم پنجمین مانتوی مشکی امسالمان بود...لعنت بر...بی خیال
***
دوست جونم..به تجربه بهم ثابت شده که باور نمی کنند اگر بگویی پسری هست که دوستش دارم که برایم عزیز است اما دوست پسرم نیست...اما به کسی چه؟؟...به امید تداوم این دوستی پاک و بی مانند....زیادی خوبی مهندس!...مرسی که دیشب گفتی حاضری جایت را با من عوض کنی...تصورش را بکنید:..ماه بانو..دانشجوی رشته ی مهندسی متالوژی دانشگاه صنعتی شریف!!!....می گویند:وصف العیش...نصف العیش
***
این انتخابات هم عجیب روی مخ ما پیاده روی می کند ها....بازی خوردیم...بدجور بازی خوردیم..همه مان بازی خوردیم
بازی خوردیم

شوق باز آمدن سوی توام هست اما

2005-06-19T07:58:00.000-07:00

به وبلاگم
شوق باز آمدن سوی تو ام هست اما
تلخی سرد کدورت در تو
پای پوینده ی راهم بسته
ابر خاکستری بی باران
راه بر مرغ نگاهم بسته
...
به دوستانم
چه در سکوت رفتنم را نظاره کردید...و کاش لبی تر می کردید..از صمیم قلب ممنون از آنها که نبودم را حس کردند..ما آدمیم..و همه از محبت لذت می بریم..پس ...مرسی...اما تلاشم در این روزها بر این بود...انتظار نداشته باشم...پس...باز هم می گویم
بهترین خبر همین حضور توست
...
به خودم
تا شقایق هست زندگی باید کرد...به خاطر هیچ کس!! از آنچه دلبسته اش شده ای دست مشوی...دلم تنگ تنگ شده بود...برای خانه ی امن و کوچکم

***

سلام

2005-06-07T02:34:00.000-07:00

تعطیل تعطیل تعطیل تعطیل تعطیل تعطیل تعطیل تعطیل تعطیل تعطیل تعطیل تعطیل تعطیل تعطیل تعطیل تعطیل تعطیل تعطیل تعطیل تعطیل تعطیل تعطیل تعطیل تعطیل تعطیل تعطیل تعطیل تعطیل تعطیل تعطیل تعطیل تعطیل تعطیل تعطیل تعطیل تعطیل تعطیل تعطیل تعطیل تعطیل تعطیل تعطیل تعطیل تعطیل تعطیل تعطیل تعطیل تعطیل تعطیل تعطیل تعطیل تعطیل تعطیل تعطیل تعطیل تعطیل

پست یکی مانده به آخر!!...تا؟؟

2005-05-31T09:16:00.000-07:00

دلم زغال خوب می خواهد و رفیق بد
دلم یک دوست می خواهد...یکی که حرف هایم را بدون سانسور برایش بگویم..و او بشنود و بشنود و بشنود
صادق جان دیگر نمی نویسم...چقدر منتظر بهانه بودم...تا امروز هم فقط برای فرار از خودم بود که به این سلول انفرادی پناه می آوردم
کاش یکی بود که با یک زبانی به من زبان نفهم می گفت: آدم باش
اما نه کسی هست که بگوید و نه من گوش شنوایی دارم...در گوش خر یاسین خوانده ای؟
شاید این خداحافظی تا یک ماه طول بکشد...شاید تا 3 ماه..شاید تا همیشه...اما آن چه که باعث می شود وجدان درد نگیرم این است که با نبودن من کسی نیست که دلتنگ بشود...صبر کنید..این حرف ها را نمی زنم که احساساتتان را تحریک کنم...واقعیتی ست که می بینم...با حرف هایم پیامی نداشتم...برای هیچ کس..به همین خاطر گفته ام: من و بی مخاطب نوشت هام
چه بر سر من خواهد آمد؟
همین قدر بدانید که یک ماه ایران نیستم..و بعد از آن یا دوباره می روم و یک زندگی نو می سازم یا می مانم و با تمام تکه پاره های دفتر خاطراتم..با تمام تجربه های تلخ و شیرینم...با تمام اشتباهاتم روز هایم را یکی یکی می کشم
تو!..خواننده ای که داری این ها را می خوانی..اگر مرا در دنیای واقعی..ببینی هرگز مرا نخواهی شناخت
با تمام غصه هایم همیشه حفظ ظاهر کرده ام..گرچه غصه ای ندارم که برای تو تعریف شده باشد..سلامتم..خانواده ی خوبی دارم..زشت نیستم!!..کم هوش نیستم!!..و به قول دوستم با آس شهرمان!! هم دوستم...پدری فوق فهمیده و مهربان دارم که بیش از آن که بابا باشد یک دوست است..مادری دوست داشتنی دارم..قول ماشینم را برای 3 ماه بعد گرفته ام..یک ماه قرار است اروپا گردی کنم..شاید هم تمامش را در انگلیس بودم..هرکه مرا ببیند شاید به داشته هایم غبطه بخورد..و به چشمانی که می خندند
برای همین دل نسوزان لطفا!!!...همدلی چرا اما دلسوزی نمی خواهم
من دختری هستم غیر معمولی که در دنیایی معمولی زندگی می کنم
تمام مشکلم هم خودم هستم!! و عدم توانایی ام در تطبیق دادن این خود با آن چه که موجود است
هرگز دوستی نداشته ام..همسایه..فامیل..همکلاس زیاد بوده اند..اما دوست!!..هرگز
عاشق شدنم هم داخل آدمیزاد نبود
خسته شدم از تمام کوتاه آمدن ها و حرف شنیدن ها و خرد شدن ها به خاطر هیچ
مگر کم قربان صدقه ام می رفتند؟؟ چرا نگاه نکردم؟؟..چرا نخواستم
چرا الان خودم قربان صدقه می روم؟
من به تنهایی احتیاج دارم...و به سکوت..از نوع مطلقش
الان سخت بیمارم..کسی باور نخواهد کرد که هیچ نخوردم تا صدای نگران بابا را از پشت تلفن شنیدم و چشمان مضطرب مامان را دیدم..مامان به یاد روزهای بچگی لقمه در دهانم می گذاشت
با تمام آنچه که دارم...با تمام آنچه که ندارم...باید!!! با خودم کنار بیایم
بابا می گوید: اگر مشکلت خارجی بود حلش می کردم...محیطت را عوض می کردم..دوستانت...اما
من خودم را چگونه عوض کنم دوستان؟
از دست دختری که جامعه اینگونه می شناسدش: زیبا..مهربان..زرنگ..مغرور...منطقی..اجتماعی...فهمیده و به قول دوست پسرم : با پرستیژ!!...و حیف برای اینجا...می گوید: ماه بانو...تعریفت نباشد..اما عمرت دارد می سوزد ها
اما این دختر.. خودش با خودش مشکل دارد
دلم می خواهد سوار اسبی چالاک بشوم و تا آخر دنیا بتازم...بعضی شب ها به فکر خود کشی می افتم...هر که بشنود می گوید: این دخترک یک چیزیش می شود
از شکم سیریست..خوشی زده زیر دلش
زیاد شنیده ام
راستی..با این توصیفی که از خودم کردم شاید بگویی : بابا از خود مرسی..!..مگه تو نقش اول قصه های آب دوغ خیاری فهیمه رحیمی هستی که پر از محاسنی و عیبی نداری...چرا عیب تا دلتان بخواهد دارم...اما ماست فروش که نمی گوید ماستم ترش است..می گوید؟؟...من انسانی درون گرا هستم و این بزرگ ترین عیبی ست که می شود داشت..می دانی چرا؟..چون هرگز نمی توانی با معیارهای جامعه ات سازگار باشی...باید نقش بازی کنی
بگذریم..در این زمینه حرف زیاد است..می خواستم بگویم بماند برای پست بعدی اما
وای خدا...من چقدر حرف می زنم
آمدم بگویم
پریسای ماهم....دنیا را با تار مویت عوض نمی کنم دختر...چقدر مثل منی تو
امید جان...خان داداش من..هنوز هم نمی توانم بفهمم چرا بعد از آن پست دیگر حرفی از آبجی کوچیکه به میان نیامد...دلیلت را گفتی..اما باز هم...دلم می خواست باور کنم اینجا..تنها نیستم...با اینهمه...مرسی به خاطر همه چیز...گرچه همیشه داداشمی ...به امید دیدار
ویولت...با تمام تلاشم نتوانستم کاری کنم که دوستم داشته باشی...می خواستم از تو مقاومت را بیاموزم...اما حتی آنقدر مرا لایق ندانستی که جزو دوستانت باشم!!...و حرفی از من بزنی...دیار غریبیست
سانی...لازم نبود به داداشم بگی که از کوره در می روی....تو هرطور دوست داری تفسیر کن اما من می خواهم بگویم: بابت این بحث های داغ اخیر..مرسی
مانیا...همیشه باعث می شدی بخندم..با اینکه اگر جای تو بودم شاید خنده را برای همیشه فراموش می کردم..همچنان قوی بمان
آرش و سجاد...یک تشکر ویژه برای شما..دوستتون دارم به اندازه ی ؟؟
طنین...پست آخرت خدا بود و آنی که گفته بودی:خدا را چه دیدی..شاید دستان تو مسیح باشند
لیلا...من خیلی بیش از آنچه توجه کردی دوستت داشتم
آدم..از طرف من به حوا تبریک بگو..همیشه دلم شوهری مثل تو می خواست اما فعلا با این مدل عاشق شدنم!!..ایده ی بلاگ برای گفتن حرف هایتان به هم عالی بود
ندا جان...بی دلیل محبتی را نسبت به تو حس می کنم..چرایش را نمی دانم..شاد زی
مامان خوشبخت که همیشه می خوانم بلاگش را اما یا نمی توانم یا تنبلی می کنم!!! و کامنت نمی گذارم..اما دوستش دارم
و خیلی های دیگر...خیلی ها که نمی دانم چه شد که دوست شدیم...چه شد که معتاد شدم به نوشته هایشان..اما بهتر است ترک کنم...وابستگی درد بدیست..و بدتر از آن دلبستگی ست
...
دروغ چرا؟
دلم برایتان تنگ می شود..نه!...لک می زند
اما دیگر نمی نویسم....به تنهایی نیاز دارم
راستی...عکسم را هم نمی گذارم...نمی خواهم یک چهره ی ناشناس در گوشه کنار ذهنتان باقی بماند....نبینیدم راحت تر فراموشم می کنید
حمل بر خودستایی نگدارید...می خواهم به خودم بگویم
تو زیادی خوبی واسه این دنیا و آدماش...البته منظورم همه ی آدما نیستن
خیلی عذابم داد....خیلی عذابم می دهند....خیلی عذابم می دهد
پروپرانول شده رفیق گرمابه و گلستانم...باید ترکش کنم..من به آرامشی که شیمیایی باشد نیاز ندارم
شاید صبوری دیگر کافیست
من تصمیم گرفته ام روزه ی سکوت بگیرم
افطارش شاید به این زودی ها فرا نرسد
***

خداحافظ خانه ی کوچک من..این را الان می گویم چون پست بعدی فقط یک کلمه است...پس باز هم می گویم

خداحافظ...سخت است..اما باز هم می گویم

خداحافظ

برای دوست سانی...با کمی تاخیر

2005-05-29T23:36:00.000-07:00

برای دوست سانی خوبم...این ماجرا منو عجیب متحول کرد...امیدوارم بتونه به تو..دوست عزیزی که نمی شناسمت..کمک کنه
با اجازه از تربچه ی مهربون که کارم در واقع با الهام از کار اون بود..اما در اصل هدفم فقط تزریق امید و انگیزه حتی کم..به این دوست خوبمون بود

***

میلتون اریکسون مبتکر روش درمانی جدیدی است که بر هزاران پزشک در ایالات متحده تاثیر گذاشته است.وقتی دوازده ساله بود..دچار فلج اطفال شد..دو ماه بعد..شنید که پزشکی به پدر و مادرش گفت : پسرتان شب را تا صبح دوام نمی آورد
اریکسون صدای گریه ی مادرش را شنید..فکر کرد : که می داند..شاید اگر شب را دوام بیاورم ..مادرم این طور زجر نکشد
و تصمیم گرفت تا سپیده دم روز بعد نخوابد. وقتی خورشید بالا آمد به طرف مادرش فریاد زد : آهای ..من هنوز زنده ام
چنان شادی عظیمی در خانه در گرفت که تصمیم گرفت همیشه تلاشش را بکند که یک شب دیگر درد و رنج خانواده اش را عقب بیندازد
اریکسون در سال 1990 در هفتاد و پنج سالگی در گذشت..و از خود چندین کتاب همه درباره ی ظرفیت عظیم انسان برای غلبه بر محدودیت هایش به جای گذاشت

***

منبع : مکتوب..نوشته ی پائولو کوئلیو

***

روی لینک های زیر کلیک کنید لطفا

Human Rights

Human Rights
Human Rights

Human Rights
Human Rights
Human Rights
Human Rights

منبع: وبلاگ هاله....خورشید خانوم...ووو

چی درسته؟

2005-05-29T22:48:00.000-07:00

اول بگم شاید گفتن اون حرفا از جانب من به نظر جانب داری بیاد!...اما من سعی کردم گوشه هایی از حقیقتی که وجود داره رو به شما نشون بدم...البته از منظر چشم یک دختر 19 ساله که پدرش پزشکی متفاوت است..می دونین چرا می گم متفاوت؟
چون من هم همکارهای پدرم رو خوب می شناسم...بعضی هاشون واقعا آبروی هرچی پزشکه بردن...در این زمینه بهتون حق می دم..اما نباید همه به آتیش اینا بسوزن
از یه بعد دیگه قضیه رو بررسی کنیم
پزشک خوب کیه؟
پزشک خوب از نظر بیمار کیه؟
این 2 تا سوال خیلی با هم فرق دارن...جواباشون که زمین تا آسمون فرق می کنه
می دونین ملت چه دکتر هایی رو دوست دارن؟
اونایی که کیلو کیلو واسشون دارو بنویسن...اونایی که آمپول حتما تو نسخشون باشه...اونایی که بهت بگن: اگه 2 دقیقه دیرتر آورده بودینش تموم می کرد!...اینا حرف مفته...یا اینکه به مریض بگه: تو مشکلت اعصابته...بابا یکی به من بگه این اعصاب که همه ازش حرف می زنن چیه در واقع؟
پزشکی که مجیک باشه هم طرفدارهای زیادی داره...می دونین؟..مردم ما یا شایدم کلا آدما از جادو جمبل خوششون میاد...کافیه حرفای عجیب غریب بزنی...شاید خلی که این حرفا رو می زنی اما می ذارن به پای تبحر و روش نوین پزشک....یا یه کلمه بتونه دروغ بگه....و فراموش کنه مریض انسانه....بتونه قرصایی که با هم سازگار نیستن رو همزمان بنویسه...بتونه به خواسته های نا به جای مریض هم!!! پاسخ مثبت بده
بابای من خوشبختانه..هیچ وقت درگیر این بازیا نشد...الانم مریض هاش اکثرا آدمایی ان که فکر می کنند و پزشکشون رو انتخاب می کنن..راستش نمی دونم چرا اینا رو نوشتم براتون
شاید می خواستم یه کم از اون چیزایی حرف بزنم که در حیطه ی تخصصمه!:))..از لحاظ دختر بابا بودن البته...هنوز که دکتر نیستیم
اما این باور های غلط وجود داره....باور نمی کنین...نسخه ی بعضی پزشکا رو که می بینم نامه ی عاشقانه پیششون شرف داره...پر از انواع اقسام قرص و شربت
یکی این ملتو بیدار کنه
تو کشورهای اروپایی تا جایی که من می دونم از داروهای شیمیایی تا جای ممکن استفاده نمی کنن..حالا اینجا....چه بگویم که نگفتنم بهتر است
بابا ی گلم...بابای ماهم...از همینجا یه خسته نباشی حسابی بهت می گم و مطمئنم مریض هات و در کل قشرفهمیده ی جامعه قدر زحماتت رو می دونن...گرچه با این آمار بالای مریض عملا ثابت شد که زحمتات به ثمر نشسته
می دونین؟..هیچ انرژی بی هوده مصرف نمی شه
***
برای تنوع: پسر خاله ی کوچولویم دیروز آمد عیادتم
یخچال را باز کرده و به آب پرتقالم اشاره می کنه و می گه:
آله <یعنی خاله:))> آب!یعنی آب پرتقال
یک لیوان برایش ریختم...در حال سر کشیدن می گوید:به ! آله ! مرسی ! به
خدا تو را نکشد پسر با این زبان شیرینت
دلم می خواست یه بوس گنده بدی به خاله...یکی هم بگیری:))...حیف که دلم نمی آمد دماغ تو هم آویزان شود

***

پ ن : باور کنین بابا ی من کاندید ریاست جمهوری نشده ها...تبلیغات راه انداختم :)) خودش ماهه

پ ن : صادق عزیز <سورئالیست خودمان> مطلب زیبایی رو اینجا نوشته...خوندشو توصیه می کنم

سیاه سفید نکنیم..همه یا هیچ نکنیم..همه چیز را ببینیم

2005-05-29T04:01:00.000-07:00

سانی جان...فکر می کنم بهتر بود اجازه می دادی بچه ها حرف های مرا هم بخوانند..نه اینکه فقط با برداشت تو از حرف من..آن هم اگر ؟آن کامنتی که خودت نوشتی تو بلاگت را بخوانند..درباره ی این موضوع نظر بدهند
سرما خوردگیم تشدید شده..و هیچ حال خوبی ندارم
***
در این 19 سالی که گذشت همیشه تلاشم بر این بوده که منصف باشم..حق با توست..من اگر مشکل بیمارستانی پیدا کنم در جای جای این کشور آشنا دارم...رییس خیلی از بیمارستان ها را از نزدیک می شناسم..با تعدادی از معروف ترین پزشک های کشور در مهمانی ها نشست و برخاست داشتم..با خیلی هاشان شام خورده ام..اما..خب!!!!!...مگر دنیا و زندگی به همین بیمارستان ختم می شود؟؟...چرا به این موضوع نگاه نمی کنید که اینجا همه ی سیستم هایش ایراد دارد..مگر فقط پزشکی ما تجارت شده؟
داروساز ها را بگو که دارو فروش هستند در واقع
معلم ها را بگو که 2 ساعت 15 تومن ..آنهم حداقل..می گیرند و نصف بیشتر وقت را هم چای و میوه می خورند یا از خودشان تعریف می کنند
مهندس ها را بگو که آن قدر از مصالح دزدی می کنند که ساختمان به زلزله نیازی ندارد..توی بعضی خانه ها راه هم که می روی می لرزند
کارمند ها را بگو که تا زیر میزی نگیرند نمی گویند:خرت به چند؟
کارمند ثبت احوال را بگو تا آشنایی با فلانی را ندهی می گوید:اسمی که انتخاب کردی مورد قبول نیست..کافی ست بگویی مرا فلانی فرستاده..بدون اعتراض شناسنامه را می نویسد و می گوید:سلام برسان
سرهنگ راهنمایی رانندگی را بگو که یارو بهش می گوید:فلانی سلام رساند..می بینی:به به...یارو بار اول قبول شد
موبایل فروش را بگو!!!! که می گویی:مرا آقای فلانی فرستاده...می گوید:پس این نوکیای اصل را ببرید با تخفیف..فقط چون به آقای فلانی خیلی ارادت دارم
...
باز هم بگویم؟؟کدام سیستم اینجا درست کار می کند که شما به همین سیستم درمانی کشور گیر 3 پیچ داده اید؟؟
بابا انصافتان را شکر
آرش خان...از حرفت ناراحت شدم...یعنی چه که مردم رو بدبخت کرده اند؟
درسته که من بچه دکترم!!...این اصطلاح را خیلی شنیده ام..خیلی جاها کارم زودتر راه می افتد..قبول!!...مشکلات شما را نداشته ام...قبول!!...اما خب...بچه ی کارمند بانک بدون مدرک می رود جای بابایش!!!!...این را هم بگو...فرزند شهید<با همه ی احترامی که قائلم برای این افراد> با رتبه ی 1000 رقمی می رود دانشگاه تهران...این را هم بگو
خانه از پی بست ویران است..دوست من
جوری به این سیستم درمانی کشور می توپید که انگار توی این مملکت همه چیز سر جایش است و تنها اشکال ما...همین بیمارستان هایمان است
انصاف کنید...قبولی در رشته ی پزشکی یکی از سخت ترین کارهاست...مثل مهندسی نیست<به مهندسین عزیز بر نخورد...رشته داریم تا رشته!> که به قول دبیر ریاضی ام : هرچه نباشد یک مهندسی آفتابه لگن که می شود قبول شد..!!..رتبه ات از 2 رقمی که رد شد پزشکی را ببوس بگذار کنار!...بعد از آن 7 سال طاقت فرسا تا بشوی عمومی..می دانستید بالاترین آمار افسردگی میان دانشجویان در بین بچه های پزشکی است؟؟...بعد چند سال تا بشوی متخصص...بعد فوق تخصص...اولا این بنده ی خدا که تا اینجا فقط درس خوانده و زحمت کشیده نباید یک جایی محصولش را بردارد؟
هرچه کاری مهر ماهان....تیر ماهان بدروی
با این حق ویزیت پایین!!!..کی گفته حق ویزیت بالاست؟؟؟؟....حق ویزیت پزشکان در ایران خیلی پایین است...دایی ام که از انگلیس آمده بود با تعجب به بابا گفت:با این پول مریض می بینی؟؟؟
ثانیا..هر حرکتی می شود..یک نماینده می فرستند مطبت:آقای دکتر..برای فلان موضوع مراسم داریم..کمک کنید..و خب!!!...انتظاری که از یک پزشک می رود؟!...مجبوری کم کم 50 تومن پیاده شوی!...با اینکه بعضی ها با یک تلفن ملیون ها پول را جابجا می کنند..اما ملت ما هنوز فکر می کنند پزشک پول پارو می کند
هیچ جا نه شرکت پزشکیان<برگرفته از شرکت فرهنگیان!!> داریم نه تخفیف ویژه ی پزشکیان
توی مدرسه بنا به شغل پدر باید هزار بار کمک نقدی کنی...نصفه شب خانه ات تلفن بزنند...شده نیمه شب تلفنتان زنگ بخورد؟؟ها؟؟آدم مطمئن است زنگ نزده اند تا عروسی دعوتت کنند..می گویی:وای...کی مرده ؟؟؟...و می بینی می گویند:فلانی حالش خوب نیست!!...بابا ملت فکر می کنند اورژانس را محض دکور گذاشته اند
یک روز مطبت را تعطیل کنی باید باد هوا بخوری!!...کار نکنی از پول خبری نیست...حقوق بگیر نیستی که!!!..3 ماه تعطیل نداری...و فکر کردی؟...من توی مطب بابا زیاد بوده ام...هرکه می آید دردمند است...کمتر کسی در شادیش یاد پزشک می افتد...جز معدود افرادی که می بینی آمده و می گوید:رد می شدم..گفتم سلامی بدهم...پزشک هم دل دارد...در شادی هایتان می روید طلا فروشی...کافی شاپ...اما یک پزشک..همیشه با انسان های دردمند طرف است
تمام زندگیت زیر ذره بین است
یکی می گفت: دکتر جان...چرا ماکسیما نمی خری؟؟
اینهمه مریض داری..ها...جایی سرمایه گذاری می کنی؟؟
بابا...به شما چه؟؟؟
من برم به رییس سازمان سنجش بگویم:من نمی توانم از کلاس های کنکور با این هزینه های سرسام آور استفاده کنم..نمی توانم دبیر بگیرم...کتاب تست نمی توانم بخرم..پس مرا همین طوری قبولم کنید..می شود؟؟
می گویند:هر که بامش بیش...برفش بیشتر
یک کم فکر کنید
می دانید اجاره ی مطب الان چند است؟
می دانید پزشک جوانی که در ابتدای امر نمی تواند ملک مطبش را بخرد و اجاره اش می کند...بعد چند سال که وسعش می رسد و می خواهد آنجا را بخرد..چه طور صاحب بی سواد ملک استثمارش می کند؟؟
چندین برابر قیمت را پیشنهاد می کند و می گوید:می خواهی بخواه...نمی خواهی نخواه...همین است که هست
می دانی چرا؟...چون اگر پزشکی جایش را عوض کند لا اقل تعدادی از بیمارانش را از دست می دهد...پزشکی را می شناسم که بعد از سالها ملت فکر می کنند در جای قبلیش کار می کند
به این ها هم فکر کرده اید؟؟
پزشک هم 1001 درد و مشکل دارد
به کسانی خرده بگیرید که از جیب کوچکشان میلیاردها پول در می آید..اما آن بالا نشسته اند و می گویند:به خدا توکل کنید..چقدر توکل آخه؟؟...یکی باید هواپیمای اختصاصی داشته باشد آن وقت دیگری تن فروشی کند برای لقمه ای نان و جایی برای خواب؟
من اگر بروم فرودگاه و بگویم:آقا من پول ندارم..اما اگر الان فلان جا نروم می میرم...عمل دارم...قبول می کنند؟
انصافتان کجا رفته؟

مشت نمونه ی خروار نیست

2005-05-28T08:18:00.000-07:00

سرمای بدی خورده ام...مطلب دیگری را آماده داشتم..اما وقتی بلاگ سانی را خواندم ناخودآگاه تو دفترم شروع کردم به نوشتن...گفتم بهتره تا دارین بحث می کنین و به جامعه ی پزشکی حمله می کنین<از کامنت های دوستان اینجور بر میومد...جز چند نفر> من نظر خودمو بگم...به عنوان انسانی که 19 ساله داره زیر سایه ی یک پزشک زندگی می کنه..و ممکنه این شغل رو هم انتخاب بکنه
***
چند سال پیش رفتم مطب بابا...دفتر بزرگی روی میز منشی بود.برداشتمش و شروع کردم به ورق زدن..اسامی بیمارها بود با 3 تا حرف...که علامت اختصاری بود
A...B...&....R
با خودم استدلال کردم
ای یعنی آزاد
بی یعنی بیمه
آر این وسط چه صیغه ای؟؟
از منشی پرسیدم...گفت: یعنی رایگان
وقتی بابا سرش خلوت شد رفتم پیشش
من: بابا رایگان واسه چی?..راستش من به اندازه ی بابا مهربون نیستم
بابا: دخترم...بعضی ها واقعا ندارند
من: بابا...دلیل نمی شود که..داره به لباس های جورواجور بده...داره به طلا بده...مگه جاهای دیگه از این کارها برای کسی می کنن؟..من که ندیدم...و مبالغی اخم کردم
تزریقاتی بابا مرد میان سالیه که مدت هاست پیش باباست و با هم خیلی صمیمی هستیم
اومد تو و وقتی فهمید موضوع چیه گفت: دخترم...اینکه چیزی نیست...بابات هزینه ی دارو و گاهی بیمارستان بعضی ها رو هم تقبل می کنه
قیافه ی من دیدن داشت
می خواستم بگم:چراغی که به خانه رواست به مسجد حرام است...دیدم انصاف نیست...بابا که برای ما چیزی کم نمی ذاره...اما باز هم بدجنسی کردم و گفتم: بابا قبول..معادل همین پول رو به من بده...صدامو در نمی آرم..یکی نیست بگه: بچه تو چی کاره ای این وسط؟...در گربه بازه حیای دیزی!!! کو؟؟..مگه تو صبح تا شب کار می کنی؟ها؟؟
بابا در کمال خونسردی: باشه دختر جان
دفعه ی بعد که رفتم دیدم : ای دل غافل!...باز هم که آر دارد این دفتر
اما چون قرارداد بسته بودیم حرفی نزدم:))...رفتم اتاق معاینه....پیش بابا نشستم...چند تا از اون کسایی که به شکل آر معاینه می شدند اومدن تو....اینو از 2 تا زنگی که بابا می زد می فهمیدم...یعنی پول ویزیت استرداد شود...و از ظاهر مریض ها هم البته
وقتی دیدمشون خودم شرمنده شدم....بابا برای این ها زیر سرنسخه اش یک چیزی می نوشت...و این یعنی: داروخانه ای که در همسایگی مطب است از بیمار پول نگیرد و بنویسد به حساب بابا
ای کاش بودید و می دیدید چطور به جان بابایم دعا می خواندند..و چقدر برای سفید بخت شدن من دعا می کردند
بابا بعضی از مریض هاش رو هم تو خونشون می بینه...اونایی که پیرن...نمی تونن بیان
این رو هم بگم: بابای من یکی از پزشک های معروفه و از شهرهای اطراف هم پیشش میان... پزشک تازه کار مگس کش به دست نیست...تعریف از بابا نباشد اما مطبش همیشه شلوغ است.. بزنم به تخته...شما هم بزنید لطفا.. نیازی به تبلیغات ندارد که یکی بخواهد بگوید: برای جذب مریض این کارها را می کند...حتی شب ها شاید بشه گفت: از دست مریض ها فرار می کنه و برمی گرده خونه اما می گه: من این ها رو برای دل خودم معاینه می کنم
سانی جان..و دوستانی که معترض بودید به این وضعیت و یکی گفته بود باید دنبال طبیب باشیم و...همه مثل هم نیستند...اینقدر بی انصافی نکنید
وای...با این دماغ آویزون و سردرد این همه نوشتم...برام مهم بود...من این حرفا رو جای دیگه نمی گم..اما شما که اسم بابامو نمی دونین...پس کارش بی ارزش نمی شه..بچه ها
مشت نمونه ی خروار نیست....به تجربه بهم ثابت شده

***

پ ن

می دونین؟
به نظر من باید به سیستم درمانی کشور خرده بگیریم..نه به پزشک هاااا
من سعی می کنم منصف باشم...یکی از اقواممون چون خیلی!!! متمول بود از مرگ حتمی نجات پیدا کرد...اغراق نمی کنم..مرگ حتمی..اما می شناسم کسایی رو که به خاطر بیماری های ساده و قابل درمان می میرن!...اما خواهشا به پزشک جماعت نتوپین که غیرتی می شم ها!..به این فکر کنین که پزشک رییس بیمارستان نیست و می تونه تو مطب خودش تصمیم گیرنده باشه نه تو یه بیمارستان درندشت که 1001 صاحب داره و 1002 مرحله ی اداری

کوه..و یک اتفاق مهم...راس ساعت 10

2005-05-26T17:03:00.000-07:00

بعد از مدت ها می روم کوه!!....انقدر ذوق زده بودم که تمام شب را بیدار ماندم به عشق ساعت 5 و یه کوه نوردی حسابی...هوای پاک و مردمی دوست داشتنی...من کوه نورد ها را خیلی دوست دارم...شاید منطقم درست نباشد اما
معتقدم آنقدر خوب هستند که از خوابشان می زنند و می روند و به کوه می گویند:صبحت به خیر...نمی دانم..کوه نوردها را همیشه دوست داشته ام....و می خواهم یک کوه نورد حرفه ای باشم..نه یک کوه پیما!....زیتون ترانه ای را نوشته بود...الان به سایتش دسترسی ندارم...و حضور ذهن هم ندارم...کاش می شد زمزمه اش کنم...نه بلند بلند بخوانم....خدا را چه دیدی؟...دیدی یهو خیلی ها همصدا شدند با ترانه ام
***
بعد از کوه جگر خیلی می چسبد....بفرمایین:))تعارف نمی کنم ها
***
4:04
اینجا خانه ی ماست و دل من برای کوهم که عشقم است تالاپ تولوپ می کند..عین بچگی ها...لباس هایم را گوشه ای مرتب چیده ام...نه راستش روی صندلی انداخته ام..دروغ چرا؟:))...و بطری آبم را هم انداختم توی فریزر..چند تا هم شکلات باید بردارم..می دانی چه چیز کوه را خیلی دوست دارم؟
خسته نباشید گفتن هایش را....به غریبه و آشنا می گویی:خسته نباشی
و چه محبت بی ریایی در همان یک لحظه به وجود می آید
***
کوه برای من همیشه مظهر ایستادگی بوده...و وقتی یک مسیر را نگاه می کنی...نمی دانی تهش چیست؟...نمی دانی چقدر سختی در بین راه هست...فقط باید بگویی:نترس....برو
درست مثل زندگی...راهی که پایانش معلوم نیست
اگر ببری نه راه پس داری نه راه پیش....و باید ادامه بدهی
درست مثل زندگی
***
برای آرمینم...عشقم...یک مسیج طولانی فرستادم..6 تا شد...ساعت 10 یک اتفاق مهم می افتد...برایم دعا کنید
دعا کنید...خدایا...کمکم کن....ببین چه کسانی می خواهند پارتی ام بشوند...روی این ها را که زمین نمی اندازی...خدایا برایم مهم است....خودت می دانی چقدر مهم است

از شما چه پنهان...پریشانم...اما می خواهم فراموش کنم

2005-05-26T01:40:00.000-07:00

مامان مربا درست کرد...من می میرم برای هرچی که خانگی باشد....شیرینی...مربا...ترشی...سیر:دی
و شربتی که با آب مربای مامان پز درست می کنم را با رانی هایی که عاشقشان هستم هم عوض نمی کنم
***
ابروهایم برای من مثل سیبیل است برای گربه:)...باور کنید
تند تند می روم و به قول بچه ها صفایی بهشان می دهم...خودم هم عمرا دست نمی زنم..می ترسم..مدتی بود از خودم هم بیزار بودم...چه رسد به آینه...اما بعد اینکه رفتم جلوی آینه دیدم:به...این چه قیافه ایست؟
گفتم:ماه بانو...بپر برو پیش مریم خانوم...اما اووه...کی وقت می ده حالا؟
شیطنت و نیاز مبرم به خوشگل شدن:) دست به دست هم دادن و بدون وقت قبلی رفتم آرایشگاه...دیدم همان لحظه از چندین رنگ و لایت و مش فارغ شده...گفتم:می گما...این ابروهای من...خندید...گفت:شیطان بلا...بشین ببینم
الان کلی با قیافه ی خودم کیف می کنم...
راستی بچه ها....من عجیب دلم تنوع می خواهد...نظرتان درباره ی مش عسلی چیست؟
***
چقدر این منصور با ناز می خواند و چقدر می دوستمش وقتی می گوید:دلبر دلمو برد تا هر جا دلش خواست
***
دیگر نمی خواهم از غم و غصه هایم بنویسم...می خواهم اینجا به قهقهه بخندم....می خواهم وقتی همخوان های منصور می گویند:از سر تا پا نازه این قدوقواره...بگم:قر تو کمر فراوونه...نمی دونم کجا بریزم!!...راستی بچه ها...مامان گفت:از شنبه صبح با هم می رویم پیاده روی و بعد هم باید!!!! برقصم
برای اینکه چشم های گرد شده تان به حال عادی برگردد باید بگویم:مدتیست اوضاعم عجیب خراب است....و همین قدر بدانید که:ماه بانویتان به یک نقطه خیره می ماند...بی آنکه بداند چرا و این وضع ادامه دارد تا یکی بگوید:ماااااااااااااه بانو
دیشب بدترین شب زندگیم بود...دیدن خنده ی من و شیطنت هایم برای اهل خانه مان آرزو شده است..می خواهم تلاشم را بکنم
***
راستی بچه ها...من بلد نیستم عاشقی کنم...می شود یادم بدهید؟
می گویم:عزیز دلم...الهی قربونت برم
می گوید:ماه بانو...با من این جوری حرف نزن...فکر می کنم بچه ام
یکی به او بگوید:ماه بانو فقط با تو اینطور حرف می زند...کسی ست که به زحمت پشت بند اسم دیگران جان!! می آورد....چرا انقدر بد تا می کنی؟
***
واااااااااای...متالیکا را هیچ دوست ندارم...اما یک ترانه دارند..که می گوید
nothing else matters
می میرم برایش....احتمالا شنیده اید...اما اگر تا امروز از این لذت خودتان را محروم کرده اید...توصیه اش می کنم...شدیدا
***
دوست دارید یک عکس از خودم بگذارم؟؟؟

مرا بفهمید...ممکن است؟

2005-05-24T10:10:00.000-07:00

وقتی حسابی ابریم سر روی شونت می ذارم
بازم مثه بچگیا همش بهونه می ارم

.مثل همون بچگیا که برنمی گرده دیگه
می شم همون که دردشو جز تو به هیچ کس نمی گه
...
ای کاش اشک های من هم تمامی داشتند..ای کاش...ای کاش
به هر بهانه ای اشک هایم جاری می شوند...و به هیچ بهانه ای
ندا باورت نمی شود...اما بلاگت را که خواندم دیدم دارم اشک می ریزم بی آنکه خودم هم بدانم
دلم گریه می خواهد...آن هم یک دل سیر...دلم یک دوست می خواهد که پا به پایم اشک بریزد
چه دیاریست...دیار اشک
چقدر سخت است که پر باشی..پر پر..و بگویند:ماه بانو...ناراحت نشوی ها...اما دردت درد بی دردیست..دلم خوش است که بابا می فهمد...که مامان می خواهد بفهمد...دلم خوش است به اینکه می توانم!!!! اشک بریزم...اگه اشک هم یاریم نمی کرد چه؟...با چه چیز دلم را سبک می کردم؟...دلم خیابان ولی عصر می خواهد...یه هم قدم...تا سر تا تهش را پا به پایم بیاید....دلم یک رفیق شفیق می خواهد...کسی که مرا بفهمد...که نگوید:هی...خوشی بدجور زده زیر دلت
***
دیروز مامان بی دلیل بغلم کرد و نوازشم کرد...آن قدر آرام شدم که....اما رویم نمی شود هی بگویم:مامان...بغلم کن
می گوید
می چرخم و می رقصم و می نوشم از این جام
بی خود شده از خویشم و از گردش ایام
چقدر عصار زیبا خوانده....اما آن حس قبلی نمی آید..دیگر فریاد نمی زنم..دیگر همصدا نمی خوانم:این شور خداییست
من هم درد دارم...درد فقط نان نیست...درد فقط خانه و ماشین نیستو..درد دوست پسر نداشتن نیست...درد بی کسی های معمول نیست...درد من اینست که نمی فهمندم....بابا یک دنیا ممنونتم که تو مرا می فهمی
***
داوود ناقور را دوست دارم وقتی می خواند
تو هر کجای خونمون یه آسمون صداقته
یه لقمه نون با دلخوشی سادگی ورفاقته
رفاقتای بی ریاااااااا....چقدر دلم می خواهد:رفاقتای بی ریا
می گوید:حالا که دستی از صفا یه آینه ها نمی کشی
یه وقت دلت لک می زنه واسه یه قطره دلخوشی
می دانم..به پیر می دانم...به پیغمبر می دانم...اما من هم دلم گرفته...می دانم نباید زانوی غم بغل کرد اما مرا هم بفهمید...بفهمید...بفهمید...بفهمید...بفهمید

سکوت فقط به خاطر او

2005-05-23T07:54:00.000-07:00

دلم عجیب گرفته بود
آن قدر اشک ریختم که چشمانم سرخ سرخ شد و تو گویی ورم کرده
می گه: وقتی که گفتی نرو
گریه امونم نداد
وقتی می خواستم بگم
می خوام بمونم باهات
..
منو نبر از یادت
منی که بی تو مردم
دلم از خیلی چیزها گرفته بود...نوشتم..زیاد نوشتم....شاید عدم دسترسی ام به بلاگم هم مزید بر علت شده بود و بهانه گیرم می کرد
گریه هایم را فقط امید دید...شاید اگر برادر خونیم بود این سان احساس نزدیکی نزدیکی نمی کردم با او...سکوت کرد و اشک هایم را یاری کرد تا بی پروا رها شوند...و بعد دلداریم داد...اگر آن همه گلایه را ننوشتم...اگر اشک هایم را...غصه هایم را اینجا داد نمی زنم...اگه کسی نمی داند ماه بانو چه مرگش است...اگر کسی....اگر...فقط به خاطر امید و صبوریش است
***
بابا یک دوره ی درمان برایم آغاز کرده...قرص ضداضطراب..ضداضطراب همراه با افسردگی..آرام بخش...کاش می دانستید ماه بانوی شیطانتان چه حالی دارد....اما شاید همین به که نمی دانید...مگر می نویسیم تا غمی بر غم های همدیگر بیفزاییم؟؟..می خواهم و می خواستم هرچند کم اما بر شادیتان بیفزایم...میگوید:روزگار غریبی ست نازنین
***
پیش تر ها فکر می کردم:از محبت خارها گل می شود....اما....دل بعضی ها سنگ خارا را هم شرمسار کرده...دارم یاد می گیرم:با بدان بد باش و با نیکان نکو....جای گل گل باش و جای خار خار....گرچه همیشه گفته ام..من انسانم..اگر کسی شخصیتش را پایین برد و با عرض معذرت پارس!! کرد با همان زبان پاسخگویش نخواهم بود....گاهی بی محلی بهترین جواب است
هی فلانی...آن قدر که امروز از دست کارها و افکارت اشک ریختم برای تمام عمرت بس است...برو و با اشک های دخترک 19 ساله ی قصه خوش باش...برو...بیش از این در دنیای من بها نداری...روزی..جایی..خواهی فهمید چه اشتباه بزرگی کردی..به قول شاملو:من آن روز را انتظار می کشم حتی اگر دیگر نباشم...حتی اگر دیگر نباشم
***
راستی من بلاگم را می خواهم...روزنوشت ها و روز مرگیمان را هم فیلتر می کنند...دارد به شعور من توهین می شود ها
***
یک توصیه...با هیچ کس به زور دوستی نکنید
و در پایان
هر وقت خیلی می خندم یعنی حالم خیلی بد است...امروز ظهر خیلی خندیدم

***

من وارد بلاگ اسپات شدم!...باورم نمی شه

حرف..با مخاطب هایی که با محبت هایشان نگذاشتند من بی مخاطب نوشت شوم

2005-05-17T07:21:00.000-07:00

از خدامه که بشه مال من اون چشمای زیبات
عشق آدمو نه کور می کنه..نه کر...نه شاد...نه غمگین....فقط:..عشق آدمو صبور می کنه
من شادم؟...من غمگینم؟...من فقط می دونم هر حسی که دارم...هر حسی که ندارم...من می دونم فقط تحملم زیاد شده
نگا کنین....قشنگه ها....من بهونه گیری می کردم...اما الان بهونه گیر نیستم...الان فقط هدفم اینه:درکش کنم
***
بچه ها...من الان برای بار نمی دونم چندم آرزومه ی منصور رو گوش دادم...هرکی دستش به این موجود می رسه بهش می گم:از جانب من ببوس رویش..چی خونده !!!...اسمت رو لبامه بی اراده
از قسمت دیدن تو شادم..شادم...شادم...شادم
می دونین...از من به شما نصیحت:عاشق بشین ...اینجوری هیچی و به دل نمی گیرین...اینجوری فقط می خواین درک کنین...نه اینکه مجبور باشیناا..می خواین...می خواین
***
قبلا که آرزومه رو گوش می دادم به محض تمام شدنش یکی داد می زد:دروغ گو!!..خود منصور رو می گم...اما الان ترک 3 آلبومشو فقط انتخاب کردم که 3 تا حسن داره
1.بعد یه عالمه لذت یکی نمی پره تو رویات و نمی گه:دروغ گو
2.مجبور نیستی مثل خرافاتی ها>گرچه شاید هم هستی>بپری و نذاری منصور بگوید:دروغ گو
3.هی تکرار می شود....و هی می گوید:آرزومه..و هی کیف می کنی
***
راستی...دوستان عزیزی که می آیند و با حرف های قشنگشان من یک دنیا ممنونشان می شوم..ببخشید که حضورم را در خانه هایتان حس نمی کنید..نمی گویم باور کنید....چون آن موقع باور نمی کنید...اما...من نت نمیام زیاد..با این حال در کمال پر رویی همه ی بلاگ هایتان را به هر نحوی که شده می خوانم..چند تا آپتان را با هم...اما هیچ فرصت ندارم برایتان بنویسم..مرا که می شناسید...اهل این نیستم که بگویم:خوب بود...به من هم سر بزن...باید دنیایی حس را با نظرم منتقل کنم...پس....ننوشتنم در بلاگتان را به حساب بی مهری ام نگذارید..می خوانم...اما تا یک یا دو ماه فقط می خوانم....رسم بلاگستان اینست که اگر نامت را در کامنت دونیشان نبینند فراموشت می کنند...فراموش می شوی...اما خب..چه می شود کرد...گرچه فکر می کنم دوستان من از این قاعده مستثنا هستند...شاید هم نیستند...من بلاگ مانیا را می خوانم...نوشته های امید داداشم را با لذت دنبال می کنم و چقدر خوشحالم که باز هم می نویسد...مهمان همیشگی خانه ی ارغوانی ویولت هستم...جوجو و سانی را دوست دارم...به چیستان جوجو فکر می کنم..با لیلا همیشه شاملو می خوانم و خیلی از حس هایش را حس می کنم..گیلدا و کعبه و پانته آ را دوست دارم..با جن زده و شبنم و افسانه تازه آشنا شدم...عاشق نوشته ها و دنیای آدم و حوا هستم و یک روز فینگیلشان را خواهم دید...ندا را داشتم فراموش می کردم...قشنگ می نویسد..مامان خوشبخت و بچه هایش را دوست دارم...بی صبرانه منتظر پیدا کردن کتاب نوشی هستم..با شوخی های آرش و سجاد به قهقهه می خندم..علی و فعالیت هایش برایم جالب است..و دوستان عزیز دیگری که شاید الان حضور ذهن نداشته باشم که نام ببرم

من هستم...و مهمان همیشگی خانه های گرمتان...اما هنوز فقط گاهی..گداری...اینجا را آب و جارو می کنم..تنهایم نگذارید...گرچه می دانم نیازی به گفتن نیست...آن که می خواهد تنها بگذارد چه بگویم چه نگویم نمی آید و آن که می خواهد همراهیم کند هر چه کنم با من می ماند

***

می گوید

باور نمی کنند

باور نمی کنی تو

که حتی

هنوز هم

دلم یک جورهایی گرفته است ...و عجیب هم عاشق

چه شده است.....نمی دانم

عاشقی

2005-05-14T07:32:00.000-07:00

چه لذتی دارد عاشقی
خدای خوب...دستت درد نکنه
می گه:آرزومه...آرزومه
اسمت رو لبامه بی اراده
چشمای تو از سرم زیاده
از قسمت دیدن تو شادم
از بخت خوشم دل به تو دادم
وای...لا لا لای لای لا لایش را خیلی دوست دارم
از خدامه که بشه مال من اون چشمای زیبات
هر جوری که فکر کنی باهاتم
هر جوری که فکر کنی باهاتم
و اینگونه...تو با اینهمه کلاس!!..می گویی:من عاشق منصور و لیلام..کریس دی برگ کیلو چند؟؟
وقتی لیلا می خواند
سلام گل به تو ای گل نشونم
تو رو دوست دارم اندازه ی جونم
....
بهشت من و پردیس و بهار من همین جاست
وای چه لذتی دارد:..دلتنگی های دم به دم را می گویم..و عاشق قربانت مرسی هایش می شوی...عاشق صداقتش..عاشق مردانگی اش..عاشق استقلالش..عاشق جوان 23 ساله ای که با وجود بی نیازی کار می کند..درس می خواند...اولین پسر دکتری که نه لوس است نه بی مصرف..و من می میرم برایش
و چقدر از خطر کردن لذت می بری..و چقدر زندگی هیجان پیدا می کند..و چقدر از ته دل می گویی:هرگز نبوده قلب من اینگونه گرم و سرخ
و برای اول بار...از بی توجهی به غرورت کیف می کنی...وای..چرا از گفتن:دوستت دارم خسته نمی شم...خدایا...خیلی خوبی
آرمین بی نظیرم...دستهایت را گرفتم و هرگز رهایشان نخواهم کرد...خوشحالم که بعد از اینهمه سکوت بالاخره شکستیمش...سکوت را می گویم
راستی...خوب کاری کردی برای تست گریم نرفتی...آخه نون گلزار سنگ می شد...فدای تو!!!!!..دیگه بیشتر ازت تعریف نمی کنم..تو دنیای واقعی کم می کشم از دست طرفدارات حالا بیا تو دنیای سایبر هم بکشم:).....بچه ها
من عاشق شدم....عاشق

***

با خان داداشم هم مشورت کردما:)...راستی..زن داداش...با اینکه می گم از اون خواهر شوهرام ها!!!دوست دارم..و فکر کنم مجبور شم با داداشم رقابت کنم و در این زمینه باهاش مشکل پیدا کنم:)..بچه ها من خیلی خوشحالم

***

من عاشقم......عاشق سادگی و صفا و صداقتت..عاشق چشمان زیبایت....و عاشق تیپت وقتی کت شلوار می پوشی با اون کراوات آبی ماه...می گه

می دونم خاطرمو خیلی می خوای

می دونی خاطرتو خیلی می خوام

یه حس مشترک

2005-05-08T08:12:00.000-07:00

امید عزیز توی پست امروزش در مورد من مطلبی نوشته که عینا گذاشتمش اینجا:

باز همون آرزوی دیرینه خودت رو توی ذهنت مرور می کنی.
بهت میگه : هنوزم بعد از سی و چند سال ...
بهش میگی : آره !! هنوزم بعد از سی و چند سال دلم « آبجی کوچیکه » رو می خواد.
میگه : با گذشت زمان ...
میگی : نه !!! نه تنها یادم نرفته ، بلکه احساس می کنم بیشتراز همیشه بهش نیاز دارم...
میگه : پس پاشو برو ایمیلت رو چک کن...
بعد با کمال ناباوری ایمیلش رو می خونی ... با متنی که انگار صد ساله می شناسیش... با لحنی که انگار صد ساله می شناسدت...
جوابش رو می دی و آبجی کوچیکه نادیده ت بهت زنگ می زنه...
سلام...
سلام...
و این می شه آغاز کلام...
رویای قدیمیت داره حقیقت پیدا می کنه و تونمی دونی چیکار باید بکنی... به لحن آروم و صدای دلنشین آبجی کوچیکه دل بدی یا به کلمات جادویی و تعابیر قشنگی که از زندگی داره ...
ظاهرا بهت زنگ زده که در یه مورد بهش کمک فکری بدی...ولی در هزاران مورد به تو امداد غیبی میده ...
...و از آرزوش می گه: « همیشه دلم می خواست یه داداشی بزرگ داشتم...» بعد خودش با لحنی ملایم و صمیمی ازت می پرسه :«می تونم داداشی صدات کنم ...؟» بغض گلوت رو می گیره و خدارو برای همه نعمتهایی که بهت داده شکر می کنی.
الان سه روزه که به آرزوی بزرگ زندگیت رسیدی و ...
آبجی کوچیکه ، با اینکه هنوز ندیدمت ولی دلم می خواد بدونی که با اومدنت چقدر به زندگی داداشیت خیر و برکت آوردی. صفای دلت رو با تمام دنیا عوض نمی کنم...قربون قدمت...

داداشی, منم دلم می خواد بگم دوستت دارم و فریاد بزنم : خدای بزرگ,ازت سپاسگزارم...

دل گرفته ی من

2005-05-02T10:21:00.000-07:00

بارون بارونه زمینا تر می شه
گلنسا جونم کارا بهتر می شه
بابابزرگ خوبم الان اینجاست...خونه ی ما...کمی با واکر!! قدم زد و الان نشسته روی صندلی.بعد اون تصادف وحشتناک..5 ساله که اون مرد فعال زمین گیر شده..مردی که با وجود اینکه نیاز نداشت..گاهی 3 شیفت هم کار می کرد......حالا نشسته..و زیر لب زمزمه می کنه:بارون بارونه
***
روی ایوون نشستم..لم دادم به دیوار..پاهام رو دراز کردم..مثل روزای بی قید بچگی..و سخت تو فکر فرو رفتم..با اینکه هوا کمی سرده و سوز خاصی تو نسیم نرمی که می وزه هست...اما نمی خوام چیزی بپوشم..یه تاپ تنمه فقط...با اینحال احساس خفگی می کنم...می لرزم اما از سوزشی که در وجودم پدید میاد لذت می برم
***
گل های توی باغچه هم گویا فهمیدن که دلم گرفته...اونم خیلی زیاد....شاداب و سر حال نیستن...آره...فهمیدن...دلم گرفته...اونم خیلی زیاد
***
دیشب شبی بود به یاد ماندنی..هرچه که پیش بیاد...دیشب تا آخر دنیا تو خاطرات من می مونه...مرسی مهربون من...مرسی
***
راستی....موهامو مدل خرگوشی بستم..از دو طرف
دایی و زن دایی که از مهمونی برگشتن...یهو پریدم جلوشون...زن دایی گفت
wow..american girl
و دایی گفت
chinese girl
و وقتی با نگاه متعجب من روبرو شدن..خندیدن...من هم خندیدم..اما نه از ته تهش...دلم رو می گویم
بابابزرگ خوبم روی صندلی نشسته و گردنشو هی به سمت من می چرخونه..پاشم یه صندلی بردارم برم پیشش
من دلم گرفته....خیلی دلم گرفته

ماجراهای من و زن دایی)2)

2005-04-29T00:50:00.000-07:00

دایی و زن دایی من بر خلاف اکثر اروپایی ها<البته اونایی که من میشناسم و دیدم>کلی ادعای پاستوریزه بودن دارن...مثلا زن دایی من هیچ جا جز خونه ی ما سالاد نمی خوره..چون مطمئن نیست که خوب شسته شده یا نه؟!...و هم اینکه می گه اینجا سم میریزن رو گوجه و خیار و ...به هر حال...یا نه تنها آب ما رو نمی خوره و آب معدنی می خوره فقط..بلکه تو اتو هم آب معدنی می ریزه....بابا اتو رو چه به آب معدنی....!!..یا دایی می گه اینجا مردم بهداشت رو رعایت نمی کنن..گرچه تا حدودی باهاش موافقم ..اماااااااا......با اینهمه ادعا آقا باید بیاین ظرف شستن اینا رو ببینین...نصق ظرفو اسکاچ می کشن و نصفشو آب می کشن!!!!!:)...باور کنین غلو نمی کنم....اون وقت به ما می گه:غیر بهداشتی....اینا رو گفتم تا اتفاقی که صبح افتاد رو تعریف کنم
صبح قبل صبحانه دایی ظرفای کثیف رو شست....دیشب هم زن دایی ظرفا رو شسته بود!...حالا این فضا رو تجسم کنین....من و دایی صبح تو حیاط نرمش کردیم..که اینم داستانش مفصله....بعد خان دایی رفتن بالا تا دوش بگیرن منم طی یک حرکت آکروباتیک!!...ظرفا رو باز!! شویی کردم...مفهومه؟؟..اینم یه لغت از طرف من هدیه به فرهنگستان فارسی:)....در عین حال که داشتم ظرفا رو می شستم گردنم رو هم 90 درجه چرخونده بودم و درو نگاه می کردم تا اونا نبینن من دارم این کارو می کنم!!...چون بهشون بر می خورد حتما....چند تایی رو شستم ..که مامان خانوم بیدار شد...چشمکی حواله ی من کرد و من با این تصور که مامان هست و اگه دایی جان بیاد پایین شازده خانوم یه ندایی می ده کارمو ادامه دادم بدون پاییدن در!!...یهو سنگینیه یه نگاه رو رو خودم حس کردم....خدای من!!...دایی بود
نمی دونستم چه توضیحی بیارم واسه اینهمه ظرف تازه!! شسته شده.....دستپاچه شدم و گفتم....هه هه...دایی جون...این پیش دستی ملامینه یه جوری کدر شده بود فکر کردم بشورمش درست می شه...دایی:..مگه وقتی چیدی رو میز متوجه نشدی؟...من:هوم؟؟...نه!..بعدا دیدم...اما خب..فهمیدم که با شستن پاک نمی شه....بالاخره یه جوری سر و تهشو هم آوردم...مامان اومد..من جوری که دایی نفهمه نگاش کردم..با تضرع و به این مفهوم:چرا نگفتی بهم...فهمید...ناراحت شد...مامان هم دوباره حال منو گرفت..میگه:چرا قیافتو اینجوری می کنی....!...ای داد بیداد...بدتر شد که
میگما مامان...تو صبحا زود بیدار نشو...باشه قربونت برم؟:)...مرسی
***
وای بچه ها من انقدر این زن داییمو دوست دارم که حد نداره...هر وقت پیشمه می رم تو بغلش..عمرا بتونم فاصله ی قانونی رو رعایت کنم..!...یه خانوم مهربون با یه چهره ی زیبا...یه اروپاییه خوشگل!!...و اینکه هربار هوارتا بوسش می کنم...امروز هم وقتی داشتم می رفتم بیرون..اومدم ببوسمش و بگم زود برگردین...که...خدای خوب...هیجانی شدم انگار ..بغلش که کردم دوربینش افتاد زمین....پشت سر هم می گفتم...اکس کیوز می...ساری انتی...و اون با لبخندی که تصنعی نبود..بهم گفت:ایتس او کی...فور کاور..یس؟؟...منم خندیدم..داشتم می مردم از خجالت..
راستی...خیلی موقعیت عالییه ...اینکه یه فامیل انگلیسی زبان داشته باشی...اونم چجوری؟..نه یه انگلیسی معمولی که ور ور حرف بزنه...یه استاد زبان تو کالج که با هر کی سر و کار داره زبون اصلیش انگلیش نیست...شمرده حرف می زنه...وقتی نمی فهمیم میگه:او کی...لت می اکسپلین ایت ....می میرم براش...ماهه!...اون معلم منه..من معلم اون..فارسی یاد می دم بهش
***
نظرتون در باره ی دنیای بدون انتظار چیه؟
قشنگ می شه نه؟
اینکه محبت کنی...بدون اینکه انتظار داشته باشی جوابی بگیری...اگه اون طرف دوست داشته باشه و مثل تو فکر کنه جوابتو می گیری..می دونین که چی می گم؟؟
***
راستی..نه...باشه واسه پست بعدی
باور کنین نمی خوام هیجان ایجاد کنما....فقط مربوط به دایی جان نمی شه
می خوام در باره ی یه دوست خوب بنویسم...خیلی خوب
***
می گه
just walk away
say good bye
باور کنید من شادم...شاد شاد...غمی هم ندارم...گرچه لیلایم گفت از غمهایت بگو...اما دلم نمی آید
راستی..به نظر شما من می توانم بازیگر موفقی بشوم؟؟

***

امید....بدون حضور تو این بلاگ چیزی کم دارد....اما از انجایی که می دانم اگر نمیای حتما دلیلی داری...سرت شلوغ است...پس...گله نمی کنم....هرجا هستی شاد باشی اولین مخاطب من.و امیدوارم زودتر سرگیجه و سردرد وجود نازنینت را رها کنند!...دایی میگه:از اعماق وجودت بگو

i don't want headache

امتحان کن امید...امیدوارم هرچه زودتر خوب شی...گرچه قوی تر از این حرفایی

می گما..یه دونه از اون ساندیچ نصفه ها...نصف نوشابه با سیب زمینی نفر قبلی رو بخوری خوب می شی..می گی نه! نگاه کن:)..ا نه..اشتباه شد..می گی نه امتحان کن

ماجراهای من و زن دایی)1)

2005-04-28T01:54:00.000-07:00

قبلا گفته بودم من یه زن دایی دارم که انگلیسیه...الانم اینجاست...خیلی خیلی کم فارسی بلده...مثلا :سلام...حالتون چه طوره؟..چایی میخورین؟..مرسی..
نمی دونم چقدر با فرهنگ انگلیسی جماعت آشنایی دارین..اینا ملتین که معروفن به حسابگری..وقتی یکی منطقی و حسابگرانه برخورد می کنه می گن:بابا انگلیسی!!..دایی قبل از اومدنش تصمیم داشت اینجا یه خونه بخره...در جریان ارزش پوند در برابر ریال!!! هم که هستین انشالله..از اونجایی که بعد از چیزی حدود 40 سال زندگی در انگلیس دیگه تعارف و ... تو کارش نیست به بابا گفت:من نمی خوام مزاحم کسی بشم..اما نه تنها بابا بلکه ما همگی دوست داشتیم بیان پیش ما..و طبقه ی بالا رو براشون آماده کردیم و اینجانب هم دی پورت!!:) شدم پایین..و بعد از عمری پادشاهی در یک قلمرو پهناور به کشور کوچکی به نام اتاق مهمان! در طبقه ی پایین تبعید شدم!جو گرفت منو!!...:)
دایی هم قبول کرد..و اینطوری شد که ما ساعات زیادی رو با همیم..گرچه همیشه بیرونن بقیه و من خونه ام !!..بسوزه پدر درس!!!!
آره...یه پا شدم چلنگر!!..با این تفاوت که نه میکروفن می ذارن جلوی دهنم و نه حقوق می ده کسی بهم!...جالبه...اینجا همه لا اقل دیپلم رو دارن!..و هیچکی نمی تونه حرف بزنه...منم هرجا با هم می ریم تمام وقت مشغول حرف زدنم..چون همه نوبتی میان و من باید حرفای همه رو ترجمه کنم...یه بار به یکی گفتم:پورسانت منو باید بدی...اونم گفت: اگه اینجوریه یکی رو استخدام می کنم...خاک بر سرم..می بینین؟...حاضره به غریبه بده به من نده...فامیل هم فامیل های قدیم!!...
خلاصه اینکه زن دایی فقط می تونه با بابا "من..داداشم..و مامانم حرف بزنه و دایی هم که جای خود داره...اینم از نظام آموزشی مملکت ما...همه بلبلن یه پا...یارو لیسانس شیمی داره..می گی حرف بزن می گه:..هوم...چی بگم؟؟
از پیر ها که هیچ انتظاری ندارم..!
یه چیز با مزه
دختر دایی من..سوفی سارا..یه دختر فوق العاده مستقله..نه مثل اکثر دخترای ایرانی که همیشه به یکی وابسته ان...یا پدر...یا شوهر...دیشب ماه عموم بود...اونجا که بودیم یه خانوم سن بالا از من پرسید:دخترشو نیاورده؟؟...من:نه!!..اون:وااا...اونجا تنها گذاشتتش و اومده؟؟..من:خب آره...اون یه دختر مستقل خودساخته اس...در ضمن بزرگه...27 سالشه..اون:به هر حال...مگه می شه آخه؟؟..
وقتی برای زن داییم تعریف کردم کلی خندیدیم...اون خانومه خبر نداره...دختر دایی من مدت هاست که تنها زندگی می کنه..
اینم یکی از تفاوت های اینجا و اونجا..اینم بگم که واقعا دختر موفقیه و الان مدیر عامل یه شرکت بزرگه ..
***
می گه
میان ماه من با ماه گردون
تفاوت از زمین تا آسمان است
***
دارم سعی می کنم غمامو کمتر اینجا بنویسم..شما چه گناهی کردین آخه؟ا

ذهن آشفته ی من

2005-04-27T00:49:00.000-07:00

اینجا خیلی سرده.....اما نمی دونم چرا همه ی پنجره ها رو باز کردم...و لباس گرم هم نپوشیدم....اگه اینجا بود می گفت:خب....خلی دیگه!
من یه مشکل جدی دارم...یه تصمیم مهم قراره بگیرم...که یکی از دوستان هم در جریانه...گرچه...خیلی اذیتش کردم..خیلی صبوری دوست من...مرسی...باز هم مرسی.
نمی دونم راجع به این مسئله اینجا بنویسم یا نه؟؟؟
***
اینجا...همین نزدیکی..چند خانه آن ورتر...چند مرد و یک زن!!!...دارند ظلم می کنند...درست مانند عهد دقیانوس...با تمام دلمشغولی هایی که خودم دارم باز هم نمی توانم بی تفاوت باشم...بی تفاوت بگذرم از کنار اینهمه بی عدالتی...لعنت بر هر چی آدمه خودخواهه بی منطق احمق...خدایا
..
یه دختر زیبا...جوون..اجتماعی و از سطح متوسط جامعه عاشق یه پسر مثل خودشه...اون پسر هم همینطور...اما...مثل همیشه ..مثل بیشتر قصه های عاشقانه...سر و کله ی یه خواستگار پولدار پیدا می شه...این آقا پسر خاله ی مامان منه...10 سال از دختره بزرگتر...قیافه ی ای..بد نیست...ولی اخلاق گند و در مقابلش پول زیاد!!!!..و نکته ی جالب اینجاست...این آقاهه دختر قصه ی ما رو نمی خواد!!..یه دختری رو دوست داره که خانوادش گفتن:اگه اونو بخوای...محرومی از ارث...
بالاخره....مثل اکثر جدال ها...خانواده ی آقا پولداره برنده ان...اینا نامزد می کنن...دست بر قضا پدر پسر عاشق قصه میمیره....دخترک..می ره دیدن دوستش که خواهره پسره است....پسره تا اون لحظه اشکاشو حتی جلو مامانش رها نکرده بود....وقتی دختره رو میبینه..می شینه رو زمین و زار می زنه...دختره می ره...
این زندگی به ظاهر بی مشکل سر می گیره...دختر زیبا...پسر پولدار و دو خانواده ی راضی..زندگی آرومی دارن..و بعد یکی دو سال یه بچه هم وارد زندگیشون می شه..کم کم مشکلات شروع می شه...آقاهه با اون همه دب دبه و کبکبه یه 206 می خره...خانومش می گه :چرا 206؟؟...جواب می ده:چون اونی که دوسش دارم این ماشینو دوست داره....دختره چه حالی می شه بماند...من که خب ندیدم...می گذره...اینکه توی زندگی خصوصیشون چه خبره من نمی دونم..اما اونقدی منصف هستم که بگم:باریکلا به این دختر که این پسر غیر قابل تحمل رو داره تحمل می کنه...و می دونین که من با پسره نسبت دارم...آره...می گذره..آقا پولداره یه گند بزرگ بالا میاره....یه عالمه بدهی...باباهه می گه:پسرم ...من کمکت می کنم...اما باید زنتو طلاق بدی....پسره:...
شاید قضیه پیچیده تر از این حرفا باشه...شاید من خیلی چیزا رو نمی دونم...اما نمی فهمم چرا ما آدما انقدر به خودمون حق می دیم...چرا ما باید بتونیم با زندگی یه دختر بی پناه بازی کنیم..الان هر شب سر میز شام صحبت ایناست...بابا و دائی می خوان کمک کنن..اما چجوری؟؟
...
کیه که می گه عشق بعد از ازدواج به وجود میاد؟؟...کیه که می گه:اگه پول باشه خیلی از مشکلات حله!...کیه که می گه:عشق کافی نیست...
من یه چرای بزرگ تو سرمه...چرا مردا اینقد تو جامعه ی ما باید دستشون باز باشه..؟...چرا می تونه حتی اگه نتنه طلاق بده بره یه زن دیگه بگیره؟؟...چرا؟...چرا؟..چرا اگه این دختر جدا بشه باید یه آینده ی مبهم در انتظارش باشه؟...چرا بیشتر آدما طردش می کنن؟..چرا زن ها!! فکر می کنن اگه باهاش رفت و آمد کنن شوهرشونو بر می زنه؟..یکی جواب منو بده؟
این دختر گناهش چیه؟؟.....
چرا وقتی باباهه می گه:باشه...طلاقش نده...اما خیلی از امکاناتو نخواهی داشت..می گه:من نمی خوامش؟...مگه کفشه؟..نه کفش نیست...زن تو جامعه ی می دم پایی هم نیست...اینجا ازدواج کردن 2 تا چیز می خواد...اول جرات...دوم شانس...که حالا که قانون خیلی حق ها رو نمی ده به زن لا اقل شوهره بده...بفهمه....
جالبه...من خودم هیچ وقت این مشکلو از نزدیک لمس نکردم..بابا ی کم نظیری دارم..گاهی با خودم می گم پس چرا من اینقد حرص می خورم؟..اما خب...شایدم چون تو خانوادم نیست این مسائل وقتی تو جامعه می بینم..نمی تونم تحمل کنم...
خاله بزرگ...آه این دختر تو رو می گیره...ببین کی بهت گفتم؟!....ببین چه جوری زنوگیتون متلاشی می شه...من خرافاتی نیستم..اما....یقین دارم..وقتی یکی از ته ته دلش یه آه بکشه.....می بینی خودت خاله بزرگ...شوهر خاله حالا برو واسه پسر ننرت دوباره زن بگیر...
خدایا...!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
***
بچه ها من یه تصمیم مهم می خوام بگیرم..چی؟...نه ازدواج نمی خوام بکنم...لا اقل تا 27 سالگی...مهمه...خیلی..
از طرفی....شاید هم...
چه می دونم
چه می دونم

الوعده وفا

2005-04-21T05:21:00.000-07:00

الوعده وفا
از شمال زیبا می گویم عشق همیشگی من
بنا به دلایلی دوستان خوبم...نه از خودم می گم..نه از اون ماجرا...البته فعلا!!!...می خوام تغیراتی در خودم بدم هر وقت اونی شدم که باید..حتما از خودم براتون می نویسم..و اون قصه رو هم کمک کنین فراموش کنم...شاید وقتی دیگر ازش گفتم تا درس عبرتی باشد برای هرکه عبرت بین است...

***

این پست تقدیم به مامان خوشبخت...پژمان...و آسمون عزیز که الان این جا نیستن...باشد که خاطره های شیرینتان زنده شود از شمال زیبا...البته این بار از دریچه ی نگاه من...و تقدیم به امید خوبم..و مانیا و ...چرا اینجوری بگویم؟؟..تقدیم به همه ی دوستان گلم...دیدی ماه بانو؟..دیدی چه زود آنقدر دوستانت زیاد شدند که نمی توانی تک تک نام ببری؟...حالا می ترسی نکند کسی از قلم بیفتد..آری...بهترین کار همین است

این پست تقدیم به همه ی شما خوبان...مثل تمامی پست هایم..

پ ن : یک بار در یکی از کامنت ها سجاد عزیز منو ماه بانو خطاب کرد..مرسی سجاد جان...خیلی خوشم اومد...از این به بعد به من بگین ماه بانو..تنها نیستم دیگه...مگه نه؟

***

خاطرات شمال محاله یادم بره
اینجا شمال است... بیشترین جاذبه ی توريستی کشور اینجاست دریایش کوه هایش آسمانش و جنگل و درختان سر به فلک کشیده اش همه منحصر به فردند...و اکبرجوجه هایی که در هر شهر تقریبا یکی هست و چقدر بودن این ها خوب است به خاطر آن مشکلی که رفع می کنند... سرویس بهداشتی شان را می گویم.
اینجا شمال است... وقتی در جاده پیش می روی کمتر جایی را خالی از سکنه می توانی پیدا کنی...روستاها به هم چسبیده اند...باید مراقب برانی اینجا مثل راه تهران-اصفهان نیست که گازش را بگیری ها... اینجا هر لحظه ممکن است یک موتورسوار از راه فرعی به جاده وارد شود یا کودک یک روستایی بی هوا از جاده بگذرد... اینجا تراکتور دارد!... مراقب باش.
اینجا شمال است... و همیشه هوا بوی باران می دهد...راستی ساری یک حاج حسن دارد که رفتنش را به همه ی شما توصیه می کنم<باور کنید مال بابایم نیست!!> و بابلسر یک رستوران با طراحی قدیمی که قسمتی دارد که فبلا آنجا می رقصیده اند<اسمش را یادم نمی آید...تبعیض قائل نمی شوم ها!!>و نگهبانش هم خیلی مهربان است..
اینجا شمال است...به شرق که برویم سبزی طبیعت کمتر می شود اما زردی کلزاهای دیوانه کننده زیادتر...من عاشق کلزایم..می دانی که چیست؟..شرق تر که برویم می رسیم به جاهایی که شاید کمتر دیده باشی یا هرگز نرفته باشی..
برج قابوس بلند ترین برج آجری جهان!!!که نمی دانم چه کم از ایفل دارد...ما ایرانی ها معمولا قدر آنچه داریم را نمی دانیم...دیگران خوب قدرش را می دانند..تا بوده همین بوده..
ناهارخوران که پاتوق دختر پسر های جوان و با حال است..که ویراژ بدهند..که ماشین هایشان را پارک کنند"لم بدهند به ماشین و همدیگر را نگاه کنند..منظره ی کم نظیری ست!!!..که چه حالی داد یک بار با رنوی یکی از بچه ها با زانتیا کورس گذاشتیم..و چقدر قرار بود ضایع شویم که نشد..این دوست ما زیادی دیوانه بود و ما کل را بردیم..گرچه...چیزی نمانده بود شناسنامه هامان باطل شود..
اینجا شمال است...پر از آبشار..جنگل قرق پر از آهوهای زیبا و لوند است...کاش همانطور فقط عاشق بچه آهوی زیبایم می ماندم و به فکر عشق دیگری نمی افتادم..یادش به خیر ...چقدر سبک بال بالا و پایین می پریدم در گندم زار های مستی آور..
اینجا شمال است...و جنگل گلستان ما دیگر گلستان نیست..بعد از آن حادثه ای که هنوز هم باورش نکردم..دیگر نه سبز است..نه شادی آور..
فقط دلت به وسعت آسمان می گیرد..درخت های تنومندی که روی زمین افتاده اند..رودهایی که خشک شده اند..و چیزی که بیشتر از تمام این صحنه ها عذابم می دهد می دانی چیست؟
تابلو هایی که هر چند کیلومتر که پیش بروی یکی شان را می بینی..منطقه ی استان اصفهان و ...می دانی چرا؟..هر استان بخشی را پذیرفته برای تعمیر...اینکه چه آش شله قلمکاری می شود بماند..ناراحت جنگل گلستان مغرورم..چقدر خوار شده..دیگر از آن شکوه خبری نیست..
اینجا شمال است...بوی خاک خیس خورده شاید از 365 روز سال 366 روز!! به مشام می رسد..باران اینجا تقریبا همیشه میهمان است..گرچه حکمی در احکام هست!! که می گویند:توطن...شاید هم صاحبخانه شده و ما بی خبریم..
میدانی بزرگترین آرزوی یک رشتی در روز 13 به در چیست؟...باران نبارد! که خب..خودمانیم ها...محال است.
اینجا شمال است...راستی تا حالا به معنی مایع های ظرفشویی ریکا و کیجا فکر کرده اید؟..معنی دارد ها...دختر و پسر یا پسر و دختر..ببخشید..همین قدر مازندرانی بلدم..گیلکی هم فقط بلدم بگویم:اوووو...مه مره قوربان<همان پپسش باز کردن خودمان است> ..گرگانی هم..همین قدر: اره ..<با فتحه بخوانید>
حالا من کجای شمال می زیم...پیدا کنید پرتقال فروش را!!
اینجا شمال است...لواشک هایش را که یادت می آید...وای..همان هایی که به قول مازیار هرچه مگس بیشتر رویشان می نشیند..خوشمزه تر می شوند..و بعد می گوید:مگر مگس چه کم از زنبور داری؟...وقتی زنبور کاری می کند با به به و چه چه می خوریم..اما مال مگس بد است؟
پ ن:همینجا از صنف کندو داران عزیز پوزش می طلبم!!:دی
اینجا شمال است...دریایش را بیشتر از هر چیز دوست دارم...اما دریایش یک بار داشت رسما جانم را می گرفت..اگر دوست داشتید برایتان یک بار می نویسم که چه شد..مفصل است و از حوصله ی این پست خارج
اینجا شمال است...با هوایی همیشه مطبوع و نمی دائمی در هوا...با مردمی که نمونه ی بارز مهمان نوازی هستند
وقتی ببینند غریبی..می گویند:بفرما اول صف
و صحنه ی جالب اینجا زن های تا زانو در گل شالیزار فرو رفته است..در این رابطه هم حرف دارم..می خواهید بشنوید؟
اینجا شمال است...پر از جاذبه...پر از رمز و راز...کندلوس را دیده ای؟...بهشت مجسم است..آرامش غریبی ؟آنجا حاکم است که باعث شد شبی که آنجا بودیم گریه کنم...بی بهانه!
اینجا شمال است..و هنوز حرف های نگفته ی زیادی مانده از شمال پر رمز و راز.

***

و ممنونم از علی خوبم..دوست قدیمی و مهربونم.. برای معرفی من تو بلاگ قشنگ و قدیمی و پر مخاطبش....مرسی علی جان.

چشم من...و

2005-04-20T09:10:00.000-07:00

سلام
بالاخره تصمیم گرفتم توورد بنویسم
چند دقیقه پیش از مطب چشم پزشک اومدم...زیر پلک چشم چپم چند تا جوش در اومده...خیلی درد می کنه..یه قطره داد فقط..من قبل رفتن داشتم می مردم از ترس..چون سرم به شدت درد می کرد..نیمه ی چپ سرم..با تاکسی رفتم..برگشتنی هم خواستم زنگ بزنم تاکسی که زن دایی گفت یه کم قدم بزنیم..حالا که خیالمون راحت شده...منم نه نگفتم و قدم زنان اومدیم..چشمتون روز بد نبینه...این بهارک مثه رادیو یه ریز حرف زد...من که چیزی نمونده بود وسط خیابون بشینم رو زمین و گریه کنم...می گه:من بستنی می خوام...نوشمک!!!...چس فیل<اون گفت...به من چه؟>...آب میوه....پفکم می خوام..چیپس!..من که اعصابم ریخت به هم...سرمم درد می کرد..حالا تصور کنین چی شد دیگه

دکتر گفت:تلویزیون نگاه نکن...آفتاب نخوره به چشت...بخواب ..و مطالعت و کم کن!!<من:دی>همش قبول...نگفت پای کامپیوتر نشین...مگه نه؟...صفحه ی کامپیوتر فرق داره با تلویزیون!!!!.....خودمم نه؟
بچه ها سرما هم خوردم!!..نوره علی نوره...می بینین؟..چند روز مامان بابای آدم نباشن پیشش همین می شه دیگه..من یه سوئیت دارم طبقه ی بالا..خیلی بزرگه و یه سره است....یعنی جدا نکردیم اتاق خواب و...چون من اتاق بزرگ دوست دارم...حالا تصور کنین..شب..من در حال درس خوندن خوابم می بره!!!..اونجا هم بدون بخاری..شبا سیبری مجسم می شه!!!..کسی هم نمی یاد بگه:خرت به چند...طفلی بابا مامان هر شب چندین بار زنگ بالا رو می زدن:خوابی؟....بیداری؟...سردت نیست؟...گشنت نیست؟...منم هم می گفتم:بابا من بزرگ شدم!!!!...حالا می فهمم!یه سرما ی خوشگل خوردم!!!مامان بابا..بیاین دیگه!از دست می رمااااا<لوسم؟..نه به خدا...یه کم مامانی باباییم>همین

***

بچه ها یه سر اینجا بزنین...بحث جالبی تو پست قبلیش هست...نویسنده ی متن نیازی به معرفی و تعریف نداره...اما گفتم اگه تا حالا آشنا نشدین با بلاگش حتما برین ...نظرتونو به منم بگین...منم می رم نظر می دم!..اینجا: زنانگی...کلمه ی نایافته در قاموس زندگی مدرن

***

پست بعدی...همونی که قولشو دادم..امیدوارم این بار بلاگر اذیتم نکنه

می گه:.....لیک هرگز نپسندیم به خویش

که چو یک شکلک بی جان

شب و روز

بی خبر از همه خندان باشیم

بی غمی عیب بزرگی ست که دور از ما باد

***

پ ن:عجب!!! این پست قبلی از کجا پیداش شد یهو؟؟..فکر می کردم پریده..اگه یه جاهایی تکرلری بود ببخشید عزیزان من

من و چشمم

2005-04-20T06:34:00.000-07:00

بچه ها بابت این بد قولی منو ببخشین....باور کنین من بد قول نیستم

اول اینکه دو بار نوشتم اما بلاگر مهربون هر دو رو پروند..منم خب تو همین صفحه می نویسم همیشه...کپی هم نمی شه کرد..الانم دارم آن لاین می نویسم

دوم هم اینکه دوستای گلم..من چشم چپم عجیب درد می کنه..الانم باید برم چشم پزشک...فقط اومدم بگم بد قول نیستم...و راستی این چشم من ورم هم داره...دعا کنین برام !!..خدا جون..بابا بی خیال دیگه

راستی یکی به من بگه کجا بنویسم؟...تو فارسی نویس جوان..ورد پد..مایکروسافت .....نمی شه!..یعنی کپی پیست که می کنم به شکل دری وری!!!!!!! پیست می شه...ناخوانا می شه

***

یه سر به اینجا بزنین...پست یکی مونده به آخری...زنانگی..کلمه ی نایافته در زندگی مدرن...نظرتونو به منم بگین..منم می خوام نظر بدم..اما بعد چشم پزشک رفتنم...بعد هم اینکه خیلی بلاگ قشنگیه...گرچه بی نیازه از تعریف من و معرفی..من که پای ثابتم..

من برم دیگه

تا شب که بیام و بنویسم

خدا کنه این بار ادا اطوار در نیاره

امتحان می کنیم..

2005-04-18T02:31:00.000-07:00

مرسی از پرگلک خوبم که خیلی چیزایی که در مورد بلاگ بلد نبودم بهم یاد داد..مرسی.

رها کن قلبمو

2005-04-16T01:46:00.000-07:00

رها کم قلبمو ای رفته از یاد
بذار عادت کنم به رفتن تو
تو می شناسی منو
می دونی ای یار
چقد سخته برام نخواستن تو
شب دربدری در کوچه ی عشق
به من چشمای تو عشقو نشون داد
گله از رفتنت هرگز ندارم
ولی از موندن یاد تو فریاد
...
تو آتش بودی و من تشنه ی تو
تو رفتی تا نبینی سوختن من
ندونستی خود مرگ جدایی
برای اون که تن داده به سوختن
****
چی کار کنم؟؟؟ همه چیز داره خیلی جدی می شه..داره واقعا می ره...از زندگی من...چقدر ابی قشنگ گفته:..منو نسپار به فصل رفته ی عشق.......نذار کم شم من از آینده ی تو!!!!...خدای خوب
هیچ وقت فکر نمی کردم بتونم انقدر خوب نقش بازی کنم....اونم باور کرده....هیچ وقت فکر نمی کردم بتونم انقد بی اراده با مهمترین مسئله ی زندگیم برخورد کنم....اما خب..به قول شازده کوچولو:آدم چه می دونه؟؟
****
راستش اینجا رو فقط به این دلیل درست کردم که غصه هامو بریزم توش و خودمو خالی کنم..اما وقتی دیدم دارم دوستای خوبی مثل شما ها پیدا می کنم دلم نیومد هم ازتون بخوام بیاین پیشم هم غم نامه بنویسم..خیلی روی خودم کار کردم...با فکر به حضور شما سعی کردم احساسای بد رو بریزم دور...بخندم"حتی اگه شده فقط با لبام...نه از ته دل اما به هر حال بخندم..تا اینکه امروز...بعد خوندن کامنت های شما...بعد دیدن خوشحالی امید..بعد دیدن اسم آدم...بعد فکر به حرف سجاد که گفت تو هم ماجراها داری..و اینکه منم باهاش موافق بودم و گفتم خیلی چیزا واسه خنده هست....بعد اینهمه حس خوب...یهو یه صدای آشنا...یه زنگ متفاوت....تلفن زنگ می خورد..رفتم طرفش..شماره رو دیدم...دلم هری ریخت پایین....مقاومت کردم..1 زنگ..2 تا.....5 تا...7 تا...قطع کرد...دوباره...1 بار و بالاخره برداشتم... و باز هم شروع شد
ضبط می کنیم ..3 ..2 ..1 و فیلم خنده داره ما هم شروع می شه....و من باز هم به عنوان تنها بازیگر کارمو شروع کردم....و یه روز اسکار می گیرم....حتما!!..به عنوان بهترین بازیگر یک فیلم مستند خنده داره مسخره ی بی سر و ته پر محتوای ملودرام بی فیلم نامه!..چیزی فهمیدین...به منم بگین لطفا..چرا این نقشو قبول کردم؟...نمی دونم
***
پارسال داشتم با یکی از دوستام حرف می زدم..پسر دوست بابام که اونم یه جورایی مثل منه...هر دو زندگی راحتی داریم..کمتر پیش اومده تو زندگیمون نه بشنویم...از رفاه نسبی برخورداریم..بچه های اول خونواده ایم و تو خونه همه دوسمون دارن...و جالب اینه که هر دو اکثر مواقع دپرس!! هستیم...بهش گفتم می دونی چیه مسعود؟...ما انگار خوشی زده زیر دلمون..هر کی به ما...به زندگی ما از بیرون گود زندگیمون نگاه کنه..می گه:اینام ممکنه مشکل داشته باشن؟؟...اما ما همیشه یه چیزی داریم برای غصه خوردن....ما خودمون واسه خودمون معضل می سازیم..آخه غم و غصه هم لازمه دیگه...مگه نه؟...اما خب..واقعا منم دوست دارم بخندم...د.وست ندارم مامان بابا وقتی منو می بینن ناراحت بشن...دوست دارم شکر کنم خدا رو واسه چیزایی که دارم...اما این غم لعنتی ولم نمی کنه!به گوش طبیعت اعتقاد دارین؟...نظرتونو بهم بگین
***
خب...امید گلم هم حدسشو زد...مهلت تموم شد...به این می گن : پارتی بازی...جالبه بدونین سوال اول رو درست جواب داد..بابای من رفت حج تمتع..به عنوان پزشک کاروان...آخه خودش قصد نداشت به این زودی بره...اما وقتی همچین موقعتی پیش بیاد یه آدم تو جامعه ی ما می تونه بگه نه؟..بگذریم..اینجوری شد که بابای ما تو 40 سالگی شد حاج آقا!!!کلی اذیتش می کردم می گفتم:حاج بابایی.به .سوال دوم هم کامل ترین جواب رو داد...میگما امید جون یه اسپند حتما دود کن واسه خودت...من الان به مدت یک دقیقه دست می زنم به افتخارت و جایزه هم خودت بگو چی بدم؟..من هیچی تو ذهنم نبود..جایزه ای که تو نت متداوله هم نمی تونم بدم..من تهران نیستم و کلی مجبورین پول تلفن بدین تا از اکانتی که من به عنوان جایزه می دم استفاده کنین...حالا یه همفکری بکنین..من جایزه چی بدم به این دوست باهوشمون!!..خودت چی می گی آقای باهوش؟
بازم بهارک و..
عروسکی عروسکی
خوشگل من با نمکی
باسله دلم آسدکی؟؟؟؟؟
***
راستی...یه نظرخواهی
پست بعدی از کدوم یکی از این 3 موضوع حرف بزنم؟
من
چی شد که عاشق شدم و چی شد که اینجوری شد
شمال!...به درخواست مامان خوشبخت!!..که تو کامنت ازم خواستن..و منم می گم: چشم
منتظرم...مطلب بعدی رو شما انتخاب کنین
***
می گه: تو پری چهره چنانی که به هنگام وداع
رشکم آید که تو را من به خدا بسپارم

شیرین زبونی های بهارک

2005-04-15T11:55:00.000-07:00

یه دختر دائی شیرین دارم به اسم بهاره...که 3 سالشه و مثه همه ی بچه ها بعضی کلمات رو درست نمی گه.....حالا این بهارک ما رو تصور کنین که داره شعر می خونه!....اونم چی؟...مشکی رنگه عشقه

سعی کنین برگردین به روزای بچگی و با اون لحن بخونین

مشدی رن قرشده

به خدا زنده نمونه

موی سیاه نازنینم

شابال ندیدم

ما که مردیم از خنده..بعدشم دست می زنه می گه

هو هو دارارا

هوهودارارا

هو

***

بهاره منم دلم بچگی می خواد...یه وقت دلت نخواد زودتر بزرگ شی هاااا

پ ن:چون ما تنهاییم دایی (ساکن ایرانه این داییم)با خانوم و تنها دخترش اینجان...البته عصرا میان

***

قبل شام تو آشپزخونه بهارک به من گفت:عمه جون من هم شام بخورم؟

من:آره گلم..همه می خوریم

چند قدم اون ورتر مامانش بود...رفته به مامانش میگه:مامان.....عمه جون می گه تو نباید شام بخوری!!قیافه ی منو که حتما می تونین تصور کنین

***

می گه:چنان بر خود گوارا ساز نوش و نیش دوران را

که گر تیغ از گلویت بگذرد آب است پنداری

به ایران خوش اومدی

2005-04-15T00:49:00.000-07:00

سلام....زن دایی عزیز من امروز صبح وارد ایران شد....باهاش حرف زدم و الان خیلی هیجان زده ام....دلم می خواد زودتر بیاد تا آدم دوست داشتنی که برای من فقط یه عکس و اسم و صداست رو از نزدیک ببینم....امیدوارم خاطره ی خوبی از اینجا..از کشور من..و خب...کشور خودش! براش بمونه

***

دوستان عزیزی که لطف کردن و به سوال ها جواب دادن..جواب درست رو بگم؟..آخه زمانی تمدید می کنن که اینجوری بتونن بگن:نظر به استقبال بی نظیر هموطنان عزیز..! مگه نه؟

با این حال هنوز نمی گم

***

صبح داشتم به گل های باغچه آب می دادم....صدای آب...گلای رنگارنگ...هوای ملس.....این وضعیت رو تصور کنین...چی می شه؟..بعله! آدم حسابی می ره تو رویا و ....هر آدمی هم نه!..من..دیگه بدتر...شلنگ رو به امون خدا ول کردم تو باغچه و....تو یه فضای تنگ بین دیوار و باغچه نشستم.....یه هو به خودم اومدم و پریدم که شلنگ رو بردارم چون گلا داشتن غرقابی! می شدن..چشتون روز بد نبینه..با سر رفتم به سمت باغچه...آخه بچه جون..تو فکرت خواب رفته بود...یه هو چرا می پری..اما..خب دستان پر توان به

دادم رسیدن!..و به جای سر جفت دستام رفتن تو خاک خیس...یعنی همون گل خودمون!!!..با کسره بخوانید!..قیافم دیدن داشت...ناراحت نشین که اونجا نبودین..نائب الزیاره بودم خودم!

***

بابا قبل رفتن به هر کدوممون یه مقدار پول داد و گفت از این پول خرج کنین..به موجودی خودتون دست نزنین..ما هم که از خدا خواسته....حالا دیشب داداش گفت:شام مهمون من!!!!..چی سفارش بدم؟..یا بیا بریم بیرون..من:نه..مهمون من!!بعد کلی چونه که پیتزابخوریم یا چیزبرگر..یا اصلا بریم کباب بخوریم....فکر کنین چی خوردیم؟..بالاخره به این نتیجه رسیدیم که نیمرو با سوسیس بخوریم...خداییش اسکروچیم ها..اما جاتون خالی خیلی خوش مزه بود!و واقعا چسبید..مخصوصا که داداش یه تیکه سوسیس دوست کرد به شکل قلب!!!!!!!!!!واسه من.یه عکس هم ازش گرفتیم..شاید بذارمش اینجا..

***

راستی بچه ها....من سرم درد می کنه...خیلی هم زیاد...2 تا پانادول خوردم دیروز..نمی دونم چی کار کنم این سر درد لعنتی رو

***

یه سوال....دوست دارین یه کم از خودم بگم؟؟؟

***

و به جای خداحافظی

گریه ات از سر شوق...خنده ات از ته دل

من هنوزم دلم قهقه می خواد...از اون ته....ته ته ته دلم...مثل روزای بچگی

یه تجربه و یه عالمه حرف

2005-04-13T20:42:00.000-07:00

سلام ..خوشحالم که هر روز دارم دوستای جدید پیدا می کنم..شاید هر روز فقط یکی..اما الکی که نیست....خیلی ها یه عمر یکی نمی تونن پیدا کنن..دوست به معنای واقعی کلمه..می دونین چرا اعتقاد دارم شما دوست هستین!..نه فقط یه خواننده ی بلاگ؟..چون تا حالا کامنتی نداشتم با این متن:خیلی قشنگ بود به من سر بزن!!!!!..همتون برام حرف زدین..رو حرفام فکر کردین و با اینکه شروع آشناییمون بود براتون مهم بود که خوشحالم کنین..به همین دلیل اومدین..حالا اینکه این اومدنا تداوم داشته باشه بستگی داره به دست نوشته های من و کرم شما!اا

این یه تجربه ای که اون بالا دیدین اینه:2 هفته تنهایی...برای اولین بار یه مدت طولانی مامان بابا رو نمی بینم..آخه ما همیشه با هم می رفتیم مسافرت..فقط بابا یه بار تنهایی رفت...اونم هرکی بتونه حدس بزنه یه جایزه داره پیش من...چه فی البداهه مسابقه راه انداختم..کاملا بدون فکر قبلی..داشتم می گفتم..مامان بابا به همراه دایی جان و خانومشون قراره برن ایران گردی..اینم بگم که زن دایی من بریتیش هستش و فردا صبح میرسه ایران..ما موندیم چون من باید درس بخونم و داداشم هم چون آزمون تیزهوشان داره هم هم...اینجوری شد که برای اولین بار تنها موندیم..اونم اینهمه..حالا اینکه من چقدر مامانیم بماند!!..و 100البته بابایی!!!..احساس ملسی دارم..از طرفی لازمه یه کم رو پای خودم بایستم و از طرفی تو این وضعیت "این برهه ی زمانی دلم نمی خواست تنها بمونم..یه کم نگرانم....تنهایی بعضی ها رو میسازه . عده ای رو نابود می کنه...می ترسم اینکه مامان پیشم نیست تا حواسش بهم باشه باعث بشه بیشتر فکروخیال به سرم بزنه...

بابای من پزشکه...چند روز پیش دفتری رو که در اولین سال تاسیس مطب نوشته بود نشونم داد..اسم اولین مریض ها..و گفت می خوام ازشون یه جوری تقدیر کنم...از کسایی که وقتی من هنوز خودمو ثابت نکرده بودم..خیلی جوون بودم بهم اعتماد کردن و وفادار هم موندن..به نظر من هم ایده ی خوبی بود ..من هم تصمیم دارم بعدنا از همتون تشکر کنم..به خاطر اینکه این که من میام اینجا..می نویسم و خالی هم می شم به خاطر چشمای قشنگ شماست که کلمات نوشته های منو دنبال می کنه...همون چشم قشنگی که اگه غمگین بنویسم غصه دار میشه.....به خاطر دلای با محبت شماست.....دروغ چرا؟..اگه نمی اومدین هم می نوشتم اما نه تنها خالی نمی شدم بلکه پر تر هم می شدم...چرا که اون موقع احساس نمی کردم آدمایی هستن که می دونن چه حالی دارم و تلاش می کنن با حرفاشون بهم آرامش بدن..به هر حال...اینو گفتم چون واقعا از حضورتون لذت می برم.....باهاتون زندگی می کنم..باورتون نمی شه وقتی می بینم یه کامنت جدید دارم با یه دنیا ذوق میرم می خونمش...و با خودم می گم...آخ جون..یه دوست تازه...یا یه رشته ی محبت دیگه بین من و یه دوست قدیمی

جا داره از پرگلک مهربونم یه تشکر حسابی بکنم...که دستی به سروروی اینجا کشید..و چیزی که بی اندازه خوشحالم کرد این بود که حتی نذاشت ازش درخواست کنم..مرسی پرگلم

و امید خوبم که هربار میام امید!! دارم که از امید!! کامنت دارم..و از کامنت دونیشم رسما اینجا عذرخواهی می کنم که اونجا رو همیشه با بلاگ خودم اشتباهی می گیرم و درد دلام رو که گاهی هیچ ربطی به نوشته ی امید نداره اونجا می نویسم..جمع خودمونیه..غریبه نیست بینمون..از شما چه پنهون که اشتباهی که نمی گیرم هیچی با هوشیاری کامل اونجا می نویسم..آخه اونجا آرامش عجیبی حاکمه..

و باز هم یاد آوری می کنم..من تنهام ها...شما تنهام نذارین و حواستون باشه که زیاد فکر و خیال نکنم..دیدین یهو مجبور شدین با گل و کمپوت برین بیمارستان روزبه عیادتم.

***

این پست یه فرق اساسی با قبلی داره...می دونین چی؟..واسه جواب درست به این سوال هم جایزه می دم.!!..مرسی از همه ی شما که اینهمه نوشتم و تا اینجا با حوصله خوندین.

مشیری عزیز میگه:...دانی دست..چه سخن ها که بیان می کند از دوست به دوست...من دست دوستی به سوی همتون دراز کردم...امیدوارم که دستمو بفشارید و همیشه دوست بمونیم...

راستی...کدئین هم مرخص می شه اگه خدا بخواد..دائی جان خیلی ناراحت شد دید من انقدر کدئین میخورم..یه قرصی برام آورده به اسم پانادول...امیدوارم بتونم با این ترک اعتیاد کنم......چرا اینجوری نگاه می کنین؟ استامینوفن کدئین گرچه دز کدئینش پایینه اما همهون یه کم هم جزو مواد مخدره...حالا بقیه عین نقل و نبات می خورن به من چه؟..اینم یه جور اعتیاده که چون فراگیره کسی با این دید بهش نگاه نمی کنه..

خیالتان لبریز....خواب هاتان رنگین ..آرزوهاتان دورادور و پیروزیتان نزدیک باد.

خسته نباشید که همقدم با من تا اینجا اومدین.

سردرگمی

2005-04-11T08:47:00.000-07:00

سلام به امید عزیز..تنها خواننده ی وبلاگ من تا امروز..که خیلی هم بهم لطف داره..امیدوارم بتونم جوری بنویسم که نتونم موقع سلام دادن همه ی دوستان رو تک تک نام ببرم..

خیلی دلم گرفته..نمی خوام کلیشه ای حرف بزنم یا کاری کنم که اینجا بوی ناامیدی بده..اما دلم گرفته..

***

..اجازه آقای مولف کتاب..نمیشد این کتابای ما مهره ی مار داشتن؟

چرا این حواس و هوش من با این کتاب ها و اینهمه تست نزده آسان نمی رود..؟

***

ببخشید خانوم حواس من..با کی انقدر آسان رفتی تو؟

***

چرا وقتی می دونم یه ماجرا تموم شده ..من نمی تونم تمومش کنم..چی رو؟..فکر کردن بهش..بعد هم سر درد و بعد هم دوست باوفا کدئین جان؟

میگه:هیچ گاه امید از کف مده..وقتی که چیز دیگری برای دادن در کف داری..اما من قبل از هر چیز امیدم را از کف دادم..من این نبودم ها..باور کن

***

چند کلمه با دایی جان

دایی جان..دوستت دارم..اما خسته شدم بسکه با سارایت مقایسه شدم و از خودم بدم آمد..دایی..اینجا انگلستان نیست و منم سارا نیستم..من انسانی هستم یگانه..مثل همه ی انسانهای دیگر..دایی کاش می دیدی با این حسن نیتت چقدر شخصیتم را پیش خودم می بری زیر سوال..دایی جان بس کن دیگر..با همه ی این ها دوستت دارم دایی جان

وای نمیدونم چم شده با هر سه ی این آهنگ ها دیوونه!!! میشم

خیلی وقته دیگه با دل نیستم..دیگه درمونده و غافل نیستم..خیلی وقته که بریدم از عشق..به غلامی تو قابل نیستم..بند عشق و از سرم وا کردم..مرغ دل رو تو قفس جا دادم..خوب و گفتم بد و پنهون کردم..وعده ی عشق و به فردا دادم

***

.تو نخواستی به کنارت..سر من سامون بگیره..عشقمون که تازه پا بود..تو نخواستی جون بگیره

***

.دوباره از تو گفتن..نه..نباید..بازم اسم تو بردن..نه..نباید......تو میشناسی منو میدونی ای یار..چقد سخته برام نخواستن تو

وای..چقد دلم یه قهقه ی از ته دل می خواد.

***

for every one..that has been born

there is a chance to shine

and every one can have a dream

until the end of time.

***

ته دلم هنوز امید هست....کاش یکی بود بهم اینو یادآوری کنه..میگن:کور مصلحتی دوا نداره....حکایت منه!!من باز هم سردرد دارم..چرا تموم نمیشه..کاش یکی میگفت:

you are not alone..i'll be there for you.

آن وقت شاید کدئین را مرخص میکردم.

سلام

2005-03-22T07:54:00.000-08:00

در هیچ کجای دنیا دوست ندارم بمیرم

رقصی محلی ام که ادامه ی قدم هایم را می خواهم

من و بی مخاطب نوشت هام

سلام

پیش زمینه؟

سال نو

از همه جا

خوبين شما؟

عيد مبارک

سلام سلاااام

سلااااااااااااااااام

تولدت مبارك

زندگي دانشجويي

همه چيز...از همه جا

يك پست در وبلاگ من

صبح آمد

ثبت نام

قبول شدم

چه خبر از كجا؟

كاغذبازي

بالاخره تموم شد

دوستاي خوب من

فك زني...كي پايه اس؟

کارنامه

جدیدترین گوشی دوربین دار نوکیا

زندگی ادامه دارد

وصف حال من

باورم نمی شه

نتایج و چشمای نگران من...تموم می شه؟؟...من خوشحال می شم؟

مثل این

صدور حکم

یه خبر خوب

همفکری

همفکری

من آمده ام وای وای من آمدم...که وبلاگ آپدیت کنم

حافظیه و حسی غریب

من

برای نوشی

پسرک...نه!....مرد کوچولوی من

غرور ملی

حسی بی نظیر در تخت جمشید

بدون شرح

خوشا شیراز و وصف بی مثالش

توجه.....توجه

چند کلمه حرف حساب

حرف های نگفته .. باز هم نگفته می مانند...اینجا گفتنی ها را گفته ام

امشبی را که در آنیم غنیمت شمریم

بالاخره رسیدیم

شیراز...برای اولین بار

تولد بهارک

نتیجه

من کنکور دارم

5*ماجراهای من و جناب ویزا *

ترس

4*ماجراهای من و جناب ویزا *

3*ماجراهای من و جناب ویزا *

2*ماجراهای من و جناب ویزا *

غیرممکن ممکن نیست

ماجراهای من و جناب ویزا*1*

هااااااااااااااااااااااا؟

دوستی دارم من..بهتر از آبی آب

شوق باز آمدن سوی توام هست اما

پست یکی مانده به آخر!!...تا؟؟

برای دوست سانی...با کمی تاخیر

چی درسته؟

سیاه سفید نکنیم..همه یا هیچ نکنیم..همه چیز را ببینیم

مشت نمونه ی خروار نیست

کوه..و یک اتفاق مهم...راس ساعت 10

از شما چه پنهان...پریشانم...اما می خواهم فراموش کنم

مرا بفهمید...ممکن است؟

سکوت فقط به خاطر او

حرف..با مخاطب هایی که با محبت هایشان نگذاشتند من بی مخاطب نوشت شوم

عاشقی

یه حس مشترک

دل گرفته ی من

ماجراهای من و زن دایی)2)

ماجراهای من و زن دایی)1)

ذهن آشفته ی من

الوعده وفا

چشم من...و

من و چشمم

امتحان می کنیم..

5ماجراهای من و جناب ویزا

4ماجراهای من و جناب ویزا

3ماجراهای من و جناب ویزا

2ماجراهای من و جناب ویزا

ماجراهای من و جناب ویزا1